Nichtje van vriend agressief naar onze zoon
Hoi allemaal
Ik zit ergens mee en ben benieuwd hoe anderen hiermee omgaan.
Ik heb dit topic op een ander forum geopend maar weg moeten halen omdat ik zelfs bedreigingen naar me toe geslingerd kreeg omdat ik een mening heb die een volwassene niet hoor te hebben.. 🫣 mocht dit topic je boos maken , scroll a.u.b. door want het enige waar ik iets aan heb is aan advies.
Mijn zoontje is 16 maanden en het nichtje van mijn vriend bijna 3 jaar. In het verleden zijn er meerdere situaties geweest waarbij zij hem heeft geslagen, geduwd of gebeten. Een keer sloeg ze hem meerder malen met een houten blok op zijn hoofd en laatst kreeg hij een bal tegen zijn hoofd. Gelukkig liep dat goed af, maar het zorgt er wel voor dat ik altijd als een havik erop zit te kijken ben als zij erbij is. Wat ik lastig vind, is dat dit gedrag niet alleen richting mijn zoontje voorkomt. Ook volwassenen (haar stiefvader en ikzelf zelfs) zijn weleens gebeten, geslagen of aan hun haren getrokken waarbij ze in beide gevallen niet los liet. Ik weet eerlijk gezegd niet waar dat gedrag vandaan komt, maar ik merk wel dat het mij erg boos maakt in situaties waarin mijn kind samen is met het nichtje.
Daarnaast speelt mee dat mijn schoonzus en ik niet de beste band hebben. We houden het altijd netjes en normaal naar elkaar toe, maar we liggen elkaar niet echt. Daardoor vind ik het soms lastig om te bepalen wat nu een “goede” zorg is en wat misschien beïnvloed wordt door de discussies tussen ons.
Mijn vriend ziet veel situaties niet omdat hij vaak met familie staat te praten. Daardoor voelt het soms alsof ik degene ben die constant moet opletten. Ik merk dat ik daardoor op familiebijeenkomsten vaak gespannen ben en moeilijk kan ontspannen. Ook speelt hij leuk met zijn nichtje en dat moet kunnen natuurlijk maar vaak nadat ze weer op ons zoontje in heeft zitten slaan. En dat maakt me ook best wel boos met de tijd heen natuurlijk.
Ik ben benieuwd hoe andere ouders hiermee omgaan. Hoe bewaak je de veiligheid van je eigen kind zonder continu op scherp te staan? En hoe zorg je dat je partner daarin ook zijn verantwoordelijkheid neemt? En ik vind haar eerlijk gezegd niet een heel leuk kind op z’n zachts gezegd.
Ik hoor graag ervaringen of tips van mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt.
Is het jouw zoontje, of het zoontje van je vriend en jou?
Hii, het is ons zoontje. Ik las het net. Typefout 😅 het is ons zoontje inderdaad
Het meiske is 3, die moet nog opgevoed worden. Een jochie van 16 maanden en een meisje van 3, dat leeftijdsverschil is te groot om zonder toezicht te spelen. Zij is verbaal misschien nog niet sterk en dan wordt het al snel met slaan of bijten opgelost.
Zelf je zoontje binnen handbereik houden, denk ik. Hij is nog te klein om zelf te spelen.
Zijn er geen andere kinderen waar ze mee kan spelen?
Duzzzz
Je nichtje is een rot kind
Je vriend vindt dat niet
je schoonzus is niks
Je vriend vindt dat niet
je vriend praat wel leuk met de familie
Je vriend let niet op jullie kind
Klopt dit ?
Dan is mijn conclusie dat je een probleem hebt met je vriend 😅
Jij bent verantwoordelijk voor jouw zoon. Zie je gedrag dat niet kan dan haal je zoon uit die situatie. Ook kan hij nog niet echt spelen op die leeftijd. Bemoei je met je eigen kind. Laat ze ook niet samen spelen als hij continu doelwit is. Verder zou ik bezoekjes aan familie met je kind meer beperken. Daar heeft je kind niets aan. Dus blijf maar kort en vertrek na 2 uur bijvoorbeeld. Kind moet immers ook slapen. En laat je man vaker alleen gaan. Of kom een dagdeel even langs. Het is zijn familie. En zorg dat je continu toezicht blijft houden.
In situaties waarbij ze aan jouw haren trekt mag je ook gewoon ingrijpen. Pak de hand stevig vast en roep op een harde toon auw! Waarbij je boos kijkt.
Je zoon moet merken dat jij hem beschermd. Pas als hij ouder is kan je hem leren zichzelf te verdedigen. Dit heeft hij (zeker als jongen) ook nodig op school bijvoorbeeld.
Ik las de kop van je bericht en dacht dat het om oudere kinderen ging. Maar het gaat om twee ukkies. Nichtje is nog een peuter, die weet nog niet beter en dat moet haar nog worden bijgebracht.
Duidelijk is wel dat deze twee kinderen niet zonder toezicht samen kunnen zijn. Als jij het vervelend vindt dat jij kennelijk altijd degene moet zijn die op moet letten, dan moet je dat met je vriend bespreken en het toezicht een beetje verdelen.
Op zich vind ik het trouwens niet zo gek dat hij bij een familiebijeenkomst gaat staan bijkletsen met zijn familie. Maar hij kan natuurlijk ook best een oogje op zijn eigen zoon houden.
Je openingspost wekt wel een beetje de indruk dat je normaal (hoewel irritant) peutergedrag nogal groot maakt. Sommige kleine kinderen zijn nogal mepperig, dat is heel vervelend, maar niet per se een enorme karakterfout van het kind of de ouders van dat kind. Blijven corrigeren en goed op blijven letten zolang nichtje zich nog niet beheersen kan.
" Pas als hij ouder is kan je hem leren zichzelf te verdedigen. Dit heeft hij (zeker als jongen) ook nodig op school bijvoorbeeld."
Waarom 'zeker als jongen'? Ik snap die kanttekening oprecht niet.
Overigens vraag ik me af of je kinderen zoiets moet leren. Sommige kinderen zullen vanzelf terug meppen in zo'n situatie, die hoef je niets te leren. En kinderen die dat niet vanzelf doen, zullen dat op jonge leeftijd waarschijnlijk evenmin doen als je ze daartoe aanmoedigt.
tot op zekere hoogte is dit gedrag dat vaker voorkomt bij peuters. Omdat ze nog niet de vaardigheden hebben zich op een andere manier uit te drukken.
Maar dat betekent wel dat de peuter hierin begeleiding nodig heeft. Liefst wel door de eigen ouders, anders ben jij straks de slechterik. Hoe gaan de ouders zelf hiermee om?
Ik dacht ook dat het om oudere kinderen ging maar dat blijkt niet het geval. Je verwacht in mijn optiek veel te veel van een kind van drie. Jouw kind is nog te jong om met haar te spelen. Als je niet wilt dat je zoontje met haar speelt, laat de dan niet samen. Wil je dat je vriend ook een keer toezicht houdt, bespreek het dan met hem. Wat vindt jouw vriend er eigenlijk van en als hij jouw mening deelt, dan kan hij dat toch met zijn zus bespreken?
Je verhaal over reacties op een ander forum acht ik niet relevant.
Je hebt meerdere problemen:1 Je vriend neemt zijn verantwoordelijkheid als vader niet altijd; 2 je nichtje en zoontje zijn nog te klein om met elkaar te spelen en 3 jij hebt spanning met je schoonzus.
1 Praat met je vriend. Bij een zo jonge leeftijd is het verstandig om af te spreken dat een van jullie op hem let. En niet allebei een beetje. Dus als jij hem eerst een uurtje neemt en hij kan kletsen wat hij wil, geef je hem daarna aan hem en geef je duidelijk aan dat jij niet meer op hem let. Bijvoorbeeld he?
2 Ze zijn echt te klein en het gedrag van je nichtje is niet vreemd. Zij moet nog veel leren (en jouw zoon nog meer) en de kans is groot dat jouw zoon ook ooit in zo'n fase terecht komt. Het is dan niet ineens een rotkind maar nog steeds jouw zoon die iets te leren heeft. Net als dat jouw nichtje nu nog steeds waarschijnlijk gewoon een schatje is maar haar agressie moet leren beheersen en moet gaan beseffen dat sommige dingen pijn doen bij andere kindjes. Helemaal niet erg!
3 De spanning met je schoonzus is deels te verklaren doordat jij misschien nog denkt dat zij een rotkind heeft die jouw schatje pijn doet. Laat dat los!! Het is normaal gedrag van de kindjes. Probeer eens met je schoonzus in gesprek te gaan; kijk eens of jullie samen kunnen bespreken hoe jullie het wat gezelliger kunnen houden. Wat meer begrip voor elkaar doet wonderen. Veroordeel elkaar niet. Zo simpel kan het zijn.
Om te beginnen, verdiep je eens in gedrag van 3-jarigen! Dan zul je oa lezen dat het woordje ‘agressief’ verkeerd gekozen is. Een kind leert pas vanaf ongeveer 3-4 jaar samen te spelen namelijk.
Het leeftijdsverschil tussen jullie zoon en nichtje is in deze fase gewoonweg nog té groot om samen te kunnen spelen.
En punt 3 hierboven van Pippeltje!
Kersje schreef op 15-06-2026 om 17:37:
Om te beginnen, verdiep je eens in gedrag van 3-jarigen! Dan zul je oa lezen dat het woordje ‘agressief’ verkeerd gekozen is. Een kind leert pas vanaf ongeveer 3-4 jaar samen te spelen namelijk.
Het leeftijdsverschil tussen jullie zoon en nichtje is in deze fase gewoonweg nog té groot om samen te kunnen spelen.
En punt 3 hierboven van Pippeltje!
En er zijn er meer dan genoeg die dat als vierjarige nog niet kunnen. Kinderen die net beginnen op school, spelen voornamelijk naast elkaar. Soms worden ze meegenomen in samenspel door een ouder kind, maar bij twee vierjarigen gaat dat nog heel vaak mis. Die spelen hun eigen spel naast elkaar in de huishoek of de bouwhoek.
Pippeltje schreef op 15-06-2026 om 17:33:
Je hebt meerdere problemen:1 Je vriend neemt zijn verantwoordelijkheid als vader niet altijd; 2 je nichtje en zoontje zijn nog te klein om met elkaar te spelen en 3 jij hebt spanning met je schoonzus.
1 Praat met je vriend. Bij een zo jonge leeftijd is het verstandig om af te spreken dat een van jullie op hem let. En niet allebei een beetje. Dus als jij hem eerst een uurtje neemt en hij kan kletsen wat hij wil, geef je hem daarna aan hem en geef je duidelijk aan dat jij niet meer op hem let. Bijvoorbeeld he?
2 Ze zijn echt te klein en het gedrag van je nichtje is niet vreemd. Zij moet nog veel leren (en jouw zoon nog meer) en de kans is groot dat jouw zoon ook ooit in zo'n fase terecht komt. Het is dan niet ineens een rotkind maar nog steeds jouw zoon die iets te leren heeft. Net als dat jouw nichtje nu nog steeds waarschijnlijk gewoon een schatje is maar haar agressie moet leren beheersen en moet gaan beseffen dat sommige dingen pijn doen bij andere kindjes. Helemaal niet erg!
3 De spanning met je schoonzus is deels te verklaren doordat jij misschien nog denkt dat zij een rotkind heeft die jouw schatje pijn doet. Laat dat los!! Het is normaal gedrag van de kindjes. Probeer eens met je schoonzus in gesprek te gaan; kijk eens of jullie samen kunnen bespreken hoe jullie het wat gezelliger kunnen houden. Wat meer begrip voor elkaar doet wonderen. Veroordeel elkaar niet. Zo simpel kan het zijn.
Waarbij het bij een driejarige natuurlijk wel tijd begint te worden om die te gaan corrigeren. (Door de eigen ouders dan)
Dat kun je ook uitspreken naar de ouders.
16 maanden is nog wel erg jong om hem alleen te laten spelen. Dan kan die net lopen. Ik zou er gewoon bijzitten en een oogje in het zeil houden. Daarnaast vraag je vriend eens om ook op te letten. Het is ook zijn kind. Hoe vaak zie jij ze eigenlijk? Stel anders voor dat je vriend alleen met zijn broer ergens buiten afspreekt. Dan ben je van jouw schoonzus en jouw nichtje af.