Visite en vis blijven drie dagen fris
Net als vele anderen zijn wij er de pinksterdagen op uit getrokken. Wij waren samen op de camping. Op ons veld ook een aantal groepen met familie en/of vrienden. Zag er eerst heel gezellig uit maar gisteren bij de buren toch meerdere keren wat geharrewar. 'Zij met de baby' was te druk met de baby en deed niks voor iedereen. De oudste was te veel aan het regelen volgens een van de anderen. Waarom snapte 'zij zonder zonder kinderen' niet hoe druk het voor de anderen was om voor al die kleintjes te zorgen?
Later hadden we het er met vrienden (die hier dichtbij wonen en even een bakkie kwamen doen) over. Zij doen dit soort dingen niet meer met familie, wij ook niet. Gewoon omdat er dan geen kans is dat het een keer echt misloopt.
Gaan jullie nog op familieweekend en hoe vind je dat?
Herinneringen van onszelf:
Man en ik waren beiden thuis de oudsten, wij hadden als eerste kinderen. Dus wij waren wakker en maakten ontbijt voor de hele groep. Maar ook het avondeten want de kinderen moesten naar bed. Jaren later bleef dat zo, want toen waren de kinderen groot en redden zich wel even terwijl wij een geheel verzorgde vakantie voor de groep organiseerden.
Hoewel ik mijn ouders er een groot plezier mee zou doen, doen wij het dus niet meer. Geen zin meer om een heel weekend op eieren te lopen. Inmiddels zijn alle kinderen ook (bijna) volwassen en wordt het een heel gedoe voor iedereen om tegelijk vrij te hebben. Geen zin meer om het puntje van mijn tong af te bijten als mijn zwager nog geen kopje koffie voor een ander maakt. En wel gewoon twee croissants eet terwijl er precies genoeg waren voor iedereen één. En ik dus niets heb. Etc etc.
Dit soort dingen vallen of staan met de afspraken die je daar vooraf met elkaar over maakt.
Spreek vooraf uit wat je van elkaar verwacht en wat niet, dat voorkomt een boel ergernis.
Wij gaan elk jaar een lang weekend weg met de familie (ongeveer 10 mensen tussen de 6 en 72). Wat we samen doen is ontbijten en dineren in het huisje, de rest van de dag laten we elkaar los. Voor ons werkt het niet om dan ook nog de hele dag met 10 mensen samen ergens heen te gaan. Dat zou in familieruzie eindigen.
2x Zo’n familievakantie van een week gedaan met kerngezin, partners en kleinkinderen.
Als oudste dochter moest ik zorgen want de rest had vakantie. Voelde me net een slaaf. Mijn kinderen hadden niets aan mij maar werden meegezogen met hun neefjes en nichten dus vandaar toch nog een 2e keer.
De 3e keer heb ik vriendelijk bedankt. Ik had mijn eigenwaarde terug gevonden.
Schommelstoel schreef op 25-05-2026 om 07:41:
Dit soort dingen vallen of staan met de afspraken die je daar vooraf met elkaar over maakt.
Spreek vooraf uit wat je van elkaar verwacht en wat niet, dat voorkomt een boel ergernis.
Wij gaan elk jaar een lang weekend weg met de familie (ongeveer 10 mensen tussen de 6 en 72). Wat we samen doen is ontbijten en dineren in het huisje, de rest van de dag laten we elkaar los. Voor ons werkt het niet om dan ook nog de hele dag met 10 mensen samen ergens heen te gaan. Dat zou in familieruzie eindigen.
Ik vraag me dan altijd af of de mannen dan ook bijspringen en dan bedoel ik niet alleen bij de bbq maar bv de afwas, een doekje door de wc etc.
Familieweekend hebben we denk ik zo'n 3/4 keer gedaan met de familie van man. Twee keer in centerparks met zijn ene opa en oma en dan zat elk gezin in een huisje. Wij waren toen begin 20 denk ik. Het grootste gedoe was om met 6 mensen 1 badkamer te delen. Verder was het wel ok.
Met de andere kant van zijn familie ooit eens in een groot huis gezeten. Dat waren zo'n 30 mensen. Toen was ik echt totall loss na afloop. Veel te druk.
Met mijn familie lang geleden een keer op vakantie geweest en een weekend weg, dat was twee keer en toen voorgoed genezen.
Ook zijn wij regelmatig een weekend bij schoonouders op de camping gaan logeren en met hun op vakantie geweest. Op vakanties hadden we elk een eigen appartement /hotelkamer.
Met vrienden gaan we ook regelmatig op vakantie, tot wel 2 weken. Maar ook dan ieder een eigen hotelkamer en je moet gewoon af en toe wat zonder de groep doen. Ff wandelen of sporten of zo. Maar het blijft "aanpassen" met zijn tweeën is het wel veel relaxter en gaat het makkelijker.
Maar we doen het omdat het ook wel heel gezellig is.
Fleurette schreef op 25-05-2026 om 07:43:
[..]
Ik vraag me dan altijd af of de mannen dan ook bijspringen en dan bedoel ik niet alleen bij de bbq maar bv de afwas, een doekje door de wc etc.
Ja, natuurlijk doen de mannen dat ook. Dat doen ze thuis tenslotte ook, we leven niet meer in de jaren '50.
Fleurette schreef op 25-05-2026 om 07:43:
[..]
Ik vraag me dan altijd af of de mannen dan ook bijspringen en dan bedoel ik niet alleen bij de bbq maar bv de afwas, een doekje door de wc etc.
Hier 1 x een familieweekend gehad, en ik had het niet verwacht, zo heel close waren we niet, maar het verliep uitzonderlijk goed. Zelfs de broer waarvan ik niets had verwacht, deed uit zichzelf dingen, zoals eten klaarmaken. Iedereen deed iets.
Nu was dat maar 1 x, verder is het er nooit meer van gekomen, dus ja, zouden we het jaarlijks hebben gedaan, dan zal het best dat er irritaties waren gekomen.
ik zou het graag doen, zelfs de ergernissen voor lief nemen want dat zou betekenen dat ik familie heb om iets mee te doen.
Schommelstoel schreef op 25-05-2026 om 07:41:
Dit soort dingen vallen of staan met de afspraken die je daar vooraf met elkaar over maakt.
Spreek vooraf uit wat je van elkaar verwacht en wat niet, dat voorkomt een boel ergernis.
Wij gaan elk jaar een lang weekend weg met de familie (ongeveer 10 mensen tussen de 6 en 72). Wat we samen doen is ontbijten en dineren in het huisje, de rest van de dag laten we elkaar los. Voor ons werkt het niet om dan ook nog de hele dag met 10 mensen samen ergens heen te gaan. Dat zou in familieruzie eindigen.
Met vrienden konden wij dit wel. Voor alle kinderen dezelfde regels, ieder gezin wat water bij de wijn. Wij koken de ene dag zijn de andere. Er wordt niet gemopperd over eten etc.
Met familie lukte dit niet want sommigen vonden dat niet nodig. Die dachten dat het vanzelf goed zo lopen. Het is toch verdorie geen Scoutingkamp met corvee enzo. Bedacht door degene die nooit één kopje hebben afgewassen.
Fleurette schreef op 25-05-2026 om 07:43:
[..]
Ik vraag me dan altijd af of de mannen dan ook bijspringen en dan bedoel ik niet alleen bij de bbq maar bv de afwas, een doekje door de wc etc.
En echt vent springt niet bij, die doet gewoon zijn deel. Mijn beide zwagers zijn geen echte vent, die laten graag de vrouwtjes alles doen. En hun eigen vrouwen pikken dat.
Kampeerder schreef op 25-05-2026 om 07:36:
Herinneringen v4an onszelf:Man en ik waren beiden thuis de oudsten, wij hadden als eerste kinderen. Dus wij waren wakker en maakten ontbijt voor de hele groep. Maar ook het avondeten want de kinderen moesten naar bed. Jaren later bleef dat zo, want toen waren de kinderen groot en redden zich wel even terwijl wij een geheel verzorgde vakantie voor de groep organiseerden.
Hoewel ik mijn ouders er een groot plezier mee zou doen, doen wij het dus niet meer. Geen zin meer om een heel weekend op eieren te lopen. Inmiddels zijn alle kinderen ook (bijna) volwassen en wordt het een heel gedoe voor iedereen om tegelijk vrij te hebben. Geen zin meer om het puntje van mijn tong af te bijten als mijn zwager nog geen kopje koffie voor een ander maakt. En wel gewoon twee croissants eet terwijl er precies genoeg waren voor iedereen één. En ik dus niets heb. Etc etc.
Oh ik zie het zo voor me. Ik geef je groot gelijk dat je het niet meer doet. Hier hadden wij ook als eerste kinderen, maar bij ons was het meer dat daar dus juist geen rekening mee gehouden werd in de plannen en dat wij daardoor vaak al maar niet of maar deels meegingen, want totaal ongeschikt voor de baby en peuter. En inmiddels zijn die van ons wat ouder dan de rest en worden er alleen maar dingen verzonnen die geschikt zijn voor de kleintjes, dus nu gaan we nog steeds als enige gezin amper mee. En van mij hoeft het ook niet meer, maar ergens steekt het toch een beetje dat je altijd het buitenbeentje bent, denk ik.
Met schoonfamilie gaan we nog af en toe mee omdat de kinderen het daar wel leuk vinden en zij wel rekening houden met onze voorkeuren qua bestemming en accomodatie, maar eigenlijk vind ik het sowieso maar niks om met anderen dan mijn eigen gezin zo'n cottage te delen 🫣
Happyapple schreef op 25-05-2026 om 08:22:
[..]
Oh ik zie het zo voor me. Ik geef je groot gelijk dat je het niet meer doet. Hier hadden wij ook als eerste kinderen, maar bij ons was het meer dat daar dus juist geen rekening mee gehouden werd in de plannen en dat wij daardoor vaak al maar niet of maar deels meegingen, want totaal ongeschikt voor de baby en peuter. En inmiddels zijn die van ons wat ouder dan de rest en worden er alleen maar dingen verzonnen die geschikt zijn voor de kleintjes, dus nu gaan we nog steeds als enige gezin amper mee. En van mij hoeft het ook niet meer, maar ergens steekt het toch een beetje dat je altijd het buitenbeentje bent, denk ik.
Met schoonfamilie gaan we nog af en toe mee omdat de kinderen het daar wel leuk vinden en zij wel rekening houden met onze wensen qua bestemming en accomodatie, maar eigenlijk vind ik het sowieso maar niks om met anderen dan mijn eigen gezin zo'n cottage te delen 🫣
Het voordeel was dat ik altijd in het organisatiecomitee zat. Als ik niet hielp zoeken en boeken dan bleef het bij vage plannen.
Past ook in de rol van oudste. Want dat zou je heel vaak, zodra het kerngezin weer samen is, pakt iedereen zijn rol van vroeger. Zelfs mijn jongste zus moest weer even heel lang naar de wc zodra er afgewassen moest worden. 🤣
Fleurette schreef op 25-05-2026 om 07:41:
2x Zo’n familievakantie van een week gedaan met kerngezin, partners en kleinkinderen.
Als oudste dochter moest ik zorgen want de rest had vakantie. Voelde me net een slaaf. Mijn kinderen hadden niets aan mij maar werden meegezogen met hun neefjes en nichten dus vandaar toch nog een 2e keer.
De 3e keer heb ik vriendelijk bedankt. Ik had mijn eigenwaarde terug gevonden.
Moest dat echt of ben jij te ongedurig om hun initiatief af te wachten? Dat was wel vaak mijn valkuil. Ik ging alvast een boodschappenlijstje maken want dat wil ik niet nog hoeven doen als het etenstijd wordt. Maar ik weet zeker dat er heus wel gegeten zou zijn als ik had gewacht tot een ander om zes uur boodschappen zou zijn gaan doen. Plannen versus laissez faire. 🤣😂
wij hebben laatst een familie weekend gedaan. Ieder gezin zorgde in principe gewoon voor zichzelf. Toch zeker voor het eigen ontbijt.
Ons kind zat dan weer wel vaak bij de anderen in de caravan. Wanneer er niet buiten gespeeld werd. De laatste dag heb ik de kinderen wel gezegd dat wij ook spelletjes mee hadden, en toen werd er ook eventjes bij ons gespeeld.
Avondeten was wel iedere keer gezamenlijk. Maar we gingen wel ook gezamenlijk om boodschappen enzo.
Avonden was wisselend hoe moe iedereen was, of nog zin had in gezelschap, hoever die nog samen werden door gebracht. Het was nog te koud om met zijn alle buiten te zitten.
Voor de lunch wel een keer de tafels bij elkaar geschoven. Was aan het einde wel even opletten welke pasta van wie was enzo.
Maar dus iedereen op eigen gelegenheid, eigen spullen mee. En gezamenlijke dingen in overleg.
Toch is zo'n lang weekend samen dan ook weer genoeg voor nu. Zoals de titel van het topic aangeeft.
Ysenda schreef op 25-05-2026 om 08:14:
ik zou het graag doen, zelfs de ergernissen voor lief nemen want dat zou betekenen dat ik familie heb om iets mee te doen.
🫂