Relaties Relaties

Relaties

Gepaste reactie op onbeschofte vragen?


Een jongere collega liet onlangs de foto's van haar nieuwe huis aan een andere collega zien. Collega 50+. Die kirde bij het zien van een lege kamer meteen: oh wat leuk, dat wordt de babykamer!
Misschien ben ik wat overgevoelig maar merkte dat ik er echt helemaal de kriebels van kreeg en misschien zelfs beetje onbeschoft. Zomaar er van uitgaan dat die collega kinderen wil. Misschien  wil ze die wel niet. Of misschien kan ze ze niet of moeilijk krijgen. 
Ze zal het vast niet verkeerd bedoelen maar kreeg er wel jeuk van.

Nick90

Nick90

16-11-2026 om 18:37 Topicstarter

ze heeft gewoon meteen nee geantwoord maar ik was echt even flabbergasted, zelfde categorie vind ik vragen ben je afgevallen/aangekomen

In het geval van de OP zou ik gewoon zeggen nee, ben gewoon dik. Dan snappen ze het zelf wel hoop ik. 

Als ik boven de 50 zou zijn zou ik het misschien wel als compliment zien. Maar het gebeurd vaak. Heb zelf ook wel een keer de vraag gehad. In de supermarkt door een totaal onbekende man. Maar het was een hoogbejaarde man die volgens mij oprecht niets verkeerds mee bedoelde.

Erger vind ik de mannen en vrouwen (ja, beide) die het nodig vinden om hun handen op je buik te leggen als je zwanger bent. Of als je niet zwanger bent. Die laatste is nog vervelender.

Welcome to my world  .

Maat niet perfect, met een giga buik.
Al 20 jaar krijg ik deze vraag dus minstens 1 keer per maand.
Of de vraag of ze moeten rechtstaan op de tram zodat ik kan zitten want als zwangere heb ik daar natuurlijk recht op*.

Ik heb een tijd geen alcohol gedronken ... dan was het gewoon een wekelijks gebeuren. Of letterlijk "proficiat met de zwangerschap" op de meest onmogelijke plekken zoals de obers in restaurants.

Ik ben en blijf kinderloos. Grotendeels eigen keuze, maar wel door ziekte en handicap.

Ik heb het maar opgegeven te reageren, tenzij ze té expliciete vragen stellen zoals of het mijn eerste kind is ofdat ik er nog heb. Of hoe ver ik precies ben. (Lees als: Complete verbazing als ik zeg dat ik niet zwanger ben, want ze hadden toch écht gedacht dat ik al minstens 4 à 5 maand ver was.)

Maar ik ben intussen dus niet te gauw meer flabbergasted. Maar het gewoon gewend.

De leuksten zijn overigens de totaal onbekenden die me niet kennen, maar die dan denken dat ik een potje sta te liegen als ik meld dat ik toch écht niet zwanger ben. Hoezo denk jij tenzij je gynaecoloog bent dat je het beter weet dan ik of er een kind in mij groeit? Ga in 's hemelsnaam de ogen uit je kop schamen.

*Als de tram 's avonds te overvol is en de rechtspringer vrij jong ga ik het gevecht niet meer aan. Veel plezier met rechtstaan.

Ik herinner me nu ineens dat ik de vraag of ik zwanger was ook een keer kreeg van een wildvreemde vrouw toen ik met mijn drie maanden oude baby in de supermarkt liep en nog de nodige zwangerschapskilo's meetorste. Dat was inderdaad niet zo leuk. Die vrouw heb ik wel afgesnauwd dat als ik al zwanger was, het je nu nog niet zou zien. Ik vond het niet alleen ongepast, maar ook oliedom.

Nadat ik 20 kilo af was gevallen kreeg ik van iemand (m) van vroeger de opmerking "Wow, wat ben je veel gewicht kwijt, ben je eindelijk gaan sporten?". Ik heb hem rustig uitgelegd dat ik nog steeds hetzelfde weeg, maar dat ik een speciaal korset draag waardoor ik er "lichter" uitzie. Hij reageerde helemaal verbaasd in de trant van "Oh geweldig, wat is er toch veel mogelijk tegenwoordig!".

kenfan schreef op 16-11-2026 om 21:03:

Ik herinner me nu ineens dat ik de vraag of ik zwanger was ook een keer kreeg van een wildvreemde vrouw toen ik met mijn drie maanden oude baby in de supermarkt liep en nog de nodige zwangerschapskilo's meetorste. Dat was inderdaad niet zo leuk. Die vrouw heb ik wel afgesnauwd dat als ik al zwanger was, het je nu nog niet zou zien. Ik vond het niet alleen ongepast, maar ook oliedom.

oh ja, die heb ik ook gehad toen ik met mijn verse baby in de supermarkt liep. Is dat dé plek voor stomme opmerkingen? Ik heb geantwoord: "nee, wel geweest, maar ze is er al uit" met een gebaar naar de kinderwagen. Want inderdaad, ik kan geen 20 weken oid zwanger zijn als mijn baby pas 3 weken is. 

Ik kreeg juist helemaal geen vragen over mijn gewichtsverlies (van 65 naar 50 kilo, dus volgens mij moet je dat wel zien), dus ik heb het zelf maar te pas en te onpas verkondigd.

MMcGonagall schreef op 16-11-2026 om 22:38:

Ik kreeg juist helemaal geen vragen over mijn gewichtsverlies (van 65 naar 50 kilo, dus volgens mij moet je dat wel zien), dus ik heb het zelf maar te pas en te onpas verkondigd.

Nou ik wel. Ging om 50 kilo. Waardoor ik in mijn gezicht ook flink tekende,  rimpels waren nu heel goed zichtbaar.  

Heb je kanker?

Ben je gescheiden?

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.