Psyche en mentaal Psyche en mentaal

Psyche en mentaal

Ik wil die reactie niet meer.

Misschien hoort dit in de corona pijler maar ik vind het zelf meer hier horen, omdat het vooral te maken heeft met hoe ik reageer op het testen. 
Vandaag moest ik voor de 4e keer. In totaal, dus ik heb nog helemaal niets te klagen in vergelijking met veel mensen. Maar het lijkt wel steeds erger te worden. Ik weet niet hoe ik mezelf zover moet krijgen dat ik ontspan. En dan was het nog wel een hele lieve geduldige vrouw die de test afnam.
 Ik meld steeds al van tevoren dat ik er veel moeite mee heb en zij was echt heel begripvol en nam de tijd voor me. Maar toch: kokhalzen (met veel geluid, want je moet immers AAAAA zeggen) en het stokje in de neus gaf ook weer heel veel weerstand. Ik sta onmiddellijk helemaal strak, het enige wat op dat moment in mijn hoofd zit is Weg met dat ding, haal het eruit, ik kan hier niet tegen!!!!

En naderhand komt er een mix van gevoelens. Het voelt ten eerste alsof me iets met geweld is aangedaan. Onzin natuurlijk, want ze was juist heel begripvol. Ik schaam me voor mijn heftige reactie tegenover de GGD medewerkers en anderen die me moeten hebben gehoord. Daarna word ik kwaad op mezelf. Waarom moet ik hier gvd zo idioot overgevoelig op reageren? Ik vind het echt zo stom!
Ben verd. een volwassen vrouw en ik kan dit niet eens. Zit thuis gewoon te janken van frustratie. Moet je nagaan als ik ooit in een ziekenhuis behandeld moet worden. Naalden zijn geen probleem gelukkig, maar in het keel neus gebied kan ik gewoon echt niets hebben. Als ik ooit geïntubeerd moet worden denk ik dat ik me bewusteloos nog verzet. 

Maar goed, wat moet ik nou nog doen? Hoe zorg ik nou dat ik wel ontspan en er niet zo'n drama van maak? Echt, ze had niet beter haar best kunnen doen om me te helpen en ik wil ook echt wel, maar het lukt gewoon niet!


Wees niet zo hard voor jezelf. Ik ben in het verleden ernstig ziek geweest en heb de meest vreselijke onderzoeken en behandelingen gehad, maar ik heb ook nog steeds de neiging om de hand weg te slaan die het neusstokje erin wil steken. Sterker nog, ik heb dat al eens (onwillekeurig) gedaan. 

Het is onprettig voor je, aanvaard dat “gewoon”. Complimenten dat je toch gaat 

wees lief en niet zo hard voor jezelf. 

ok je reageert wat heftig op die test. nou en? zo voorbij en voortaan mag je daarna ipv boos zijn en janken een taartje met veel slagroom! 

To, ook ik zou zeggen, oefen in compassie tonen voor/met jezelf.
Het is naar, je mag heftig reageren en je mag jezelf troosten na afloop.

Begrijpelijk dat je zo’n reactie naar vind van jezelf
Maar de manier hoe je lichaam erop reageert is normaal, zo een neusstaaf is ook vrij heftig en als je van te voren weet dat je gaat kokhalzen zal ik ook niet staan te springen 

Zoals @wednesday heel mooi zegt, wees een beetje lief voor jezelf
Trakteer jezelf daarna idd lekker op een slagroomtaartje, goede tip van @broadway
En reageer hoe je reageert, het is ook niet niks

Ook ik ben heel blij dat je je gewoon laat testen ondanks de reactie die ‘t bij je opwekt 👏

Je reactie is normaal; je verzet je instinctief tegen iets in je luchtwegen. Als je deze reactie niet aangeboren was dan had je allang niet meer geleefd.

Ik weet niet of je gevaccineerd bent, maar als ik zo vaak getest moest worden dan zou ik daar dan maar voor kiezen.

Nera

Nera

22-11-2021 om 11:53 Topicstarter

Tja, niet gaan vind ik dan ook weer geen optie. Van tevoren ben ik gek genoeg best rustig. Denk toch weer dat het mee gaat vallen ofzo. Dan vlak voordat het moet gebeuren komen de zenuwen en het nee-ik-wil-en-kan-dit-niet gevoel. 
Enz.

Jullie zeggen dat ik het beter kan accepteren. Dat is een lastige. Het is ook niet zomaar dat er een scala aan negatieve gevoelens volgt, want ik accepteer mezelf op meerdere vlakken niet. En als dat wordt getriggerd zoals vandaag ligt meteen het hele vat weer open. 
Ik ben niet goed in mezelf accepteren, ik wil liever veranderen. Ik heb bewondering voor  mentaal sterke en rustige mensen die niet snel in paniek raken. Zo iemand wil ik heel graag zijn maar dat is niet zo. 

Nera

Nera

22-11-2021 om 11:54 Topicstarter

rionyriony schreef op 22-11-2021 om 11:50:

Je reactie is normaal; je verzet je instinctief tegen iets in je luchtwegen. Als je deze reactie niet aangeboren was dan had je allang niet meer geleefd.

Ik weet niet of je gevaccineerd bent, maar als ik zo vaak getest moest worden dan zou ik daar dan maar voor kiezen.

Ik ben gevaccineerd. Dat was ook totaal geen probleem want tegen naalden kan ik wel.

Nera

Nera

22-11-2021 om 11:56 Topicstarter

Ik lees dat jullie het een normale reactie vinden, maar dan zou toch iedereen die reactie hebben. En ik merk juist dat ik een van de weinigen ben. 

Ok, je wilt zelf die acceptatie niet 
Vind ik sterk 😊
Ik kan ook heel erg opkijken tegen rustige, kalme, ik kan alles aan mensen 
Maar zo ben je op dit gebied niet, dus stapjes maken dan

De volgende keer alles rustig en fluitend laten verlopen gaat niet lukken, maar een stukje minder maar misschien wel? 
Zal het helpen als je gevoel schreeuwt “ahhh, haal dit eruit!” (Wat inderdaad een aangeboren reactie is) dat je daarna hardop zegt “deed ik toch mooi! Trots op mezelf” tegen de behandelaar? 
Of dat je ‘t hier plaatst dat je het toch maar mooi gedaan hebt zodat je gelijk afleiding hebt? 
Want ik vind het echt heel knap van je dat je zo uit je eigen comfortzone gaat
Genoeg die zich niet laten testen en je doet het toch maar mooi, ondanks die heftige reacties
Echt, mijn complimenten! 

Nera schreef op 22-11-2021 om 11:56:

Ik lees dat jullie het een normale reactie vinden, maar dan zou toch iedereen die reactie hebben. En ik merk juist dat ik een van de weinigen ben.

Ik denk dat dit hetzelfde mechanisme is waarmee mensen met hun ogen op oneindig maar met een intense hekel in hun lijf, bij de tandarts in zijn stoel gaan zitten. Je weet dat dit voor het goede doel is en dat hij je niet gaat verwonden maar goh, die rotboor!

Nera

Nera

22-11-2021 om 12:24 Topicstarter

Dankjewel B. voor de complimenten. Dat ik het toch doe komt weer door mijn verantwoordelijkheidsgevoel. En waarschijnlijk ook doordat ik altijd in het moment zit, vandaar ook dat ik erin slaag om tot vlak van tevoren rustig te blijven. 
Ik weet niet of het helpt om mezelf schouderklopjes te geven. Misschien achteraf, maar de negativiteit moet er eerst uit. Ik ben soort van slaaf van mijn gevoel, daar moet altijd onmiddellijk iets mee. Daarna kan ik na gaan denken en relativeren.
Ik vind mijzelf op emotioneel vlak best onvolwassen. 

Nera

Nera

22-11-2021 om 12:30 Topicstarter

Beertjelief schreef op 22-11-2021 om 12:01:

.......
Zal het helpen als je gevoel schreeuwt “ahhh, haal dit eruit!” (Wat inderdaad een aangeboren reactie is) dat je daarna hardop zegt “deed ik toch mooi! Trots op mezelf” tegen de behandelaar?
.........

Grappig, dit is juist ongeveer wat de behandelaar tegen mij zei. Ik zei alleen maar 3x sorrie dat ik zo reageer en dankjewel voor je begrip.   

Ik vond haar echt geweldig, maar het maakt blijkbaar weinig uit wie het doet. Want test nr. 3 werd gedaan door een ongevoelige hork, en toen was mijn reactie ook heftig. Zou je zeggen dat het met begrip iets minder was, maar nee. 

Herkenbaar. Ik vond die testen niet echt een big deal, maar toch lijkt het of die kokhalsreflex elke keer sterker wordt.

Ik ben overigens gevaccineerd, dus ik test puur uit solidariteit.

Ik moest laatst bij de tandarts laten boren. Zelfs met verdoving vind ik dat echt heel erg naar.
Wat ik nu deed was van te voren regelmatih visualisatie oefeningen doen. Eerst een moment voor halen waarin ik rustig en ontspannen was. Daarna visualiseren dat ik dit ook had tijdens het boren. Waarbij ik hardop uitsprak "ik lig nu bij de tandarts en voel me helemaal ontspannen".
Toen ik eenmaal op die stoel lag focuste ik op mijn ademhaling en stelde ik me voor dat ik naar mijn tenen ademde. Een plek in mijn lijf ver weg van dat nare gevoel. Steeds als ik weer werd afgeleid ging ik daar weer terug heen.
Mij heeft het echt geholpen dit keer rustig te blijven en mijzelf niet gek te laten maken door mijn eigen gedachten.

Misschien heb je er wat aan.

Het is onmogelijk om perfect te zijn. Jij bent dan misschien niet zo kalm en beheerst, maar neemt bijvoorbeeld wel weer verantwoordelijkheid. 

Daarnaast heb je nog de aangeboren stressreacties vechten, vluchten of bevriezen. Wie weet zitten die kalme en beheerste mensen tijdens hun test wel in een bevriezingsreactie. Je weet het gewoon niet. 


Wel heel vervelend voor je dat die test steeds van alles bij je triggert. Zelf ben ik gezegend met best veel zelfacceptatie en ik zou je er graag een beetje van toe schuiven 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.