Psyche en mentaal Psyche en mentaal

Psyche en mentaal

Hoe ben jij gestopt met roken?

Ik plaats het bij psyche omdat het echt een mentaal probleem is waardoor ik niet kan stoppen (vooralsnog).


Hoe ben jij gestopt met gestopt met roken? Zonder hulpmiddelen of met zuigtabletten bijvoorbeeld?
Had je (veel last van) ontwenningsverschijnselen?

Ik wil dolgraag stoppen maar ben gewoon bang dat ik heel chagerijnig wordt en ik gebruik dan wel zuigtabletten icm pleisters maar daar krijg ik alleen maar zin van om te roken, ik word er ook hyper van.

Hoop hier herkenning en tips te vinden.
Ik ben wel bezig in het boek van Allan Carr.


DownrightSpoonbill69

DownrightSpoonbill69

13-09-2021 om 19:11

Nou ik rookte echt veel. Ga niet eens neerzetten wat. Overgestapt op dampen na 100 pogingen te stoppen. Overleg met longarts gehad en er naar gevraagd. Hij zei liever dampen dan roken. Nou het lukte! Beter is natuurlijk om niks te gebruiken maar ja ik had nooit verwacht van sigaretten af te komen. Nu 7 jaar geleden dat ik laatste echte rookte. 

Zwanger worden  toen was ik er in een keer klaar mee. Daarvoor al vele pogingen gedaan en mezelf ook allerlei smoezen voorgehouden.
Maar het is gewoon een kwestie van willen en doen. Je krijgt er geen spijt van, ik voel me nu veel beter en ook minder bang om ziek te worden (inmiddels 4 jaar gestopt)

Mok

Mok

13-09-2021 om 19:18

Ik heb niet veel en niet lang gerookt. Mijn ouders rookten allebei, het was destijds heel normaal. Mijn vader kreeg longkanker, ik ben toen in één keer gestopt.

Cold turkey. 10 jaar geleden.

Rose85

Rose85

Moderator

13-09-2021 om 19:46

_melon schreef op 13-09-2021 om 19:22:

Cold turkey. 10 jaar geleden.

Hier hetzelfde. Rond 2012/2013 gestopt, weet het niet meer precies. Ook het boek van Allen Carr gelezen en toen ik er klaar voor was cold turkey gestopt.

Zwanger worden, en dat stoppen met roken bleek toen ineens heel simpel.
Het kon gewoon niet meer en klaar was het.

ReadyAnteater53

ReadyAnteater53

13-09-2021 om 19:56

Cold turkey, zonder hulpmiddelen. Ik heb er zeker wel een half jaar naar toegewerkt dat ik echt wilde gaan stoppen. Steeds tegen mezelf en anderen (dat was een fijne stok achter de deur) gezegd dat ik àls ik eenmaal zou stoppen, nooit meer zou beginnen.

Het eerste half jaar heb ik bepaalde risicomomenten (feestjes met veel drank en veel rokers) vermeden op dagen dat ik slecht in mijn vel zat. Dat is nu allang niet meer nodig gelukkig.

Heel veel succes alvast. En neem eventuele chagrijnigheid op de koop toe zou ik zeggen! Mijn vriend zegt altijd dat hij maanden chagrijnig geweest toen hij stopte. Maar dat is iedereen allang vergeten en nu is hij er mooi al zes jaar vanaf.

mij hielp het boek De Opluchting van Jan Geurts. Maar uiteindelijk was het bij mij ook de zwangerschap die maakte dat ik pas echt gestopt ben. 

cold turkey. Ik heb 1 volle asbak bewaard. Als ik echt zo'n kreeg om te roken dan rook ik even aan de asbak en was ik weer even genezen.
Als je chagrijnig bent dan is dat vervelend maar je omgeving gaat dat echt wel overleven.
Ik vond de ontwenningsverschijnselen echt heel naar dus ik heb mijzelf beloofd dat ik dat niet nog een keer ging doen. 1 keer er doorheen, daarna nooit meer.

Wij (mijn man en ik) zijn bijna 20 jaar geleden gestopt met behulp van Zyban, dat hebben we via de huisarts gekregen. 

We rookten best veel en hadden al diverse mislukte stoppogingen achter de rug. Met dit middel zijn wij zonder enig probleem gestopt met roken, daarna nooit meer een sigaret aangeraakt. Zo goed als geen ontwenningsverschijnselen gehad, het enige was dat wij 's avonds heel moe waren en heel vroeg gingen slapen. Maar na een paar weken verdween dat. In het begin mis je iets, bijv. na het eten een sigaret opsteken. We gingen dan gelijk opruimen na de laatste hap. Ik kan wel weer blijven zitten natafelen, mijn man kan dat niet. Die 'moet' gelijk opruimen, nog steeds.

Ik belandde in het ziekenhuis en mocht vanwege infectiegevaar de kamer niet af. Het was niet eens moeilijk om te stoppen. Toen ik uit het ziekenhuis kwam, werd het alsnog mentaal lastig maar toen heb ik wel doorgezet. Ik was gewoon zomaar onverwacht gestopt en wilde niet meer terug.

uiteindelijk ben ik met champix gestopt. Vind ik een hele fijne manier.  Inmiddels 4 jaar gestopt en mis het soms nog. Vooral op momenten dat ik super gestresst ben of zoals nu, op vakantie. Maar meestal mis ik het niet en weer beginnen met roken ga ik zeker niet doen.

Hier ook in één keer gestopt. En tegen iedereen verteld dat ik gestopt was. Ik vond het niet zo moeilijk,alleen feestjes zijn lang een uitdaging gebleven. 

ik moest een kleine ingreep hebben, en kreeg een klaplong. 1 nacht op de longafdeling met 2 personen aan het zuurstof, beide ten dode opgeschreven door roken. 
Daarna niet weer gerookt. is nu 15 jaar geleden

Ik ben bijna 9 jaar geleden van de ene op de andere dag gestopt met het boek van Allen Carr, werkte voor mij heel goed.
 
Na het stoppen ben ik aan een meditatieklasje mee gaan doen, dat heeft me erg geholpen om te accepteren dat ik me gewoon even heel ellendig voelde en dat je dat gevoel er gewoon kunt laten zijn. Ik rookte echt als een schoorsteen, en ben nog zo vaak opgelucht dat ik niet meer hoef te roken

Dan ben je misschien maar even een chagrijnig, de meeste mensen hebben daar wel begrip voor. Als je daarna maar van het roken af bent, je gezondheid is veel belangrijker toch?

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.