Psyche en mentaal
stokstaart
01-11-2026 om 18:29
ADHD partners
Mijn lief heeft sinds kort officieel de diagnose en ik vroeg me af of hier meer “partners van” zitten. Ze is hyperactief en heeft een aandachttekort. Het gecombineerde type dus.
Ik vraag het omdat ik tegen dingen aanloop.
Op Reddit is alleen een subreddit met het advies “weggaan” en dat wil ik niet want ik hou van haar en meer social media heb en wil ik niet.
Ik zou haar gunnen dat ze dingen anders aan zou vliegen in haar leven en zeker ook in onze relatie. We hebben een fijne en liefdevolle relatie maar het zou nog fijner kunnen zijn als er wat symptomen minder zouden kunnen.
Binnenkort gaat ze naar de psychiater voor eventueel medicatie en in januari start groepstherapie voor het aanleren van vaardigheden. Ik ben heel blij dat ze dat gaat doen!
Eigenlijk zoek ik dus partners van zodat we leuke dingen en onze frustraties kunnen delen.
Damoontje
01-11-2026 om 19:01
Ik heb een partner met ADHD. Ik lees even mee. Ik vind dat hij soms te makkelijk dingen goed praat met ´ik heb nu eenmaal ADHD´ als hij iets doms gedaan heeft. Dan wordt het een soort grapje.
Aviendha
01-11-2026 om 19:20
Mijn partner heeft ook ADHD. Vorig jaar de diagnose gekregen. Ook the full blown type. Hij ging ook in groepstherapie en gewone therapie en heeft nu medicatie.
Er vielen wel wat dingen op z'n plek. Het advies "weggaan" vind ik wel heel heftig. Ja, sommige dingen zijn vervelend maar niemand is perfect. Ik ook niet.
Damoontje
01-11-2026 om 19:25
Hier is het wel goed dat we apart wonen. Partner houdt van dingen die geluid maken, tv, muziek, alles wat piept en bliept. Ik vind het heerlijk om dan thuis te zijn en even geen geluid om mij heen te hebben.
Vriend is heel avontuurlijk en dat is leuk. Altijd nieuwsgierig naar alles.
Wij zitten nu ook op het punt dat we het even niet weten. Vriend wil bijvoorbeeld niets plannen en het is altijd 'we zien wel' en dat begint heel irritant te worden. Of dat hij weet dat ik NIET de hele dag in de piepjes en bliepjes wil zitten maar toch zijn telefoon zo instelt dat we de hele tijd allemaal verschillende geluidjes horen.
Aviendha
01-11-2026 om 19:31
Haha, hier ook altijd geluid. Onze oudste is letterlijk geboren tussen de gitaren en game-computer (lees: de slaapkamer). Ik kan daar op zich wel tegen, vind andere dingen veel irritanter (zoals: letterlijk niet kunnen luisteren als ik wat vertel, opruimen is gewoon een berg ergens instampen, boos worden als je hem uit een hyperfocus trekt)
krulliebollie
01-11-2026 om 19:32
Partner met en kind samen ook met.. weggaan is echt nooit in mij opgekomen. Hetgeen waar ik mij echt aan irriteer is de altijd wiebelende voet of tikkende hand. Verder hebben we echt in alle rariteiten wel een weg gevonden.
Aviendha
01-11-2026 om 19:35
krulliebollie schreef op 01-11-2026 om 19:32:
Partner met en kind samen ook met.. weggaan is echt nooit in mij opgekomen. Hetgeen waar ik mij echt aan irriteer is de altijd wiebelende voet of tikkende hand. Verder hebben we echt in alle rariteiten wel een weg gevonden.
Bij mij ook niet. Zijn zwaktes wb overprikkeling zijn voor mij pas echt duidelijk naar voren gekomen toen we kinderen kregen want dan wordt het leven gewoon een stuk zwaarder. Dat geldt voor iedereen.
Damoontje
01-11-2026 om 19:39
Aviendha schreef op 01-11-2026 om 19:31:
Haha, hier ook altijd geluid. Onze oudste is letterlijk geboren tussen de gitaren en game-computer (lees: de slaapkamer). Ik kan daar op zich wel tegen, vind andere dingen veel irritanter (zoals: letterlijk niet kunnen luisteren als ik wat vertel, opruimen is gewoon een berg ergens instampen, boos worden als je hem uit een hyperfocus trekt)
Ik kan er soms niet zo goed tegen als het alles door elkaar is. En de TV, en dat hij gaat zitten bellen en dan de deurbel met zo'n melodietje.
Een continu geluid van bijvoorbeeld een draaiende vaatwasser daar kan ik dan wel tegen en hij weer niet.
Haha die berg ergens in stampen, ik wist niet eens dat dat er ook bij hoorde. Vriend gooit dan bijvoorbeeld alles in zijn schuur maar belt vervolgens niet de grofvuil-dienst, maandenlang. Bij mij gaat opruimen langzamer maar het gaat wel ergens heen uiteindelijk, het ligt niet maanden in de berging als het al weg kan.
stokstaart
01-11-2026 om 20:07
wat fijn dat er reacties zijn. Ik reageer morgen uitgebreider.
Weggaan is ook niet in mij opgekomen en dat advies vind ik ook nogal heftig! Het is namelijk ook heel leuk. 😍
Damoontje
01-11-2026 om 20:17
stokstaart schreef op 01-11-2026 om 20:07:
wat fijn dat er reacties zijn. Ik reageer morgen uitgebreider.
Weggaan is ook niet in mij opgekomen en dat advies vind ik ook nogal heftig! Het is namelijk ook heel leuk. 😍
Dat is vaak op fora, dat iedereen meteen roept 'weggaan'. Je benoemt op dat moment natuurlijk de struikelblokken, je gaat niet een topic maken met hoe leuk alles is.
Ik heb bij vriend voorgesteld dat ik een plekje voor mezelf inricht, waar ik desnoods een koptelefoon kan opzetten dat ik even geen beltoontjes en andere geluiden hoor. Het huis is groot genoeg, hij heeft zelf nooit behoefte gehad aan een bureau of tafel terwijl ik dat altijd prettig vind, even niet teveel prikkels. Hij was laatst zijn telefoon vergeten bij iemand en die werd ook helemaal gek van al die geluidjes. Het ligt niet aan mij, het zijn bovengemiddeld veel geluiden.
Damoontje
02-11-2026 om 08:01
Vriend belde me wakker, hij was een half uur te vroeg op zijn werk
Hij bereidt de dingen soms TE goed voor. En tijdens dat halfuur wachten (hij kan zelf niet openen) kan hij ook niet rustig wachten maar dan gaat hij allemaal mensen bellen om te vertellen dat hij aan het wachten is.
Ademes
02-11-2026 om 08:49
Gelukkig heeft mijn partner niet dat forum gelezen en zijn we een aantal jaar na de diagnose nog steeds bij elkaar! Hier vielen veel puzzelstukjes op hun plaats en is partner milder geworden naar de dingen die niet lekker lopen. Hij kon zich vroeger enorm opwinden over rommel, bijvoorbeeld de was die zich ophoopte en zaken die in zijn ogen lang bleven liggen. Nu vraagt hij of we dit soort dingen even samen doen en is het dan weer zo klaar.
Ik heb een goede therapie gevolgd en heb medicatie die ik regelmatig gebruik. Mijn adhd is nooit een excuus, maar maakt het wel makkelijker om e.e.a te begrijpen. We hebben allebei onze een eigen kamer waar we kunnen werken of ontspannen. Dat is wel heel erg fijn, want ik heb regelmatig juist de behoefte om even helemaal met rust gelaten te worden...
krulliebollie
02-11-2026 om 10:02
ik denk dat wij thuis kleine dingetjes hebben ingevoerd die helpen zoals zeggen dat een afspraak om 13.30 is als het om 14 uur is. Mijn vriend weet dat inmiddels maar toch blijft het werken. Inmiddels weet hij ook wel dat hij een klus van een uur ( wat toch altijd 1,5 uur duurt) niet moet oppakken als we over een uurtje weg moeten. Lief en dochter houden beiden graag van spullen en vinden opruimen moeilijk. Dat laat ik nu echt bij hun. De woonkamer en onze slaapkamer is netjes. Dochter houdt eigen kamer bij en manlief heeft een zolder voor al zijn muziek dingen. Daar kom ik ook gewoon niet. Een keer in de zoveel tijd hebben ze een opruimaanval ( nooit tegelijk) en dan wordt er flink geruimd. Ik heb er vrede mee dat ik hun plekken loslaat. Hebben het zo echt goed samen.
stokstaart
02-11-2026 om 12:37
Mijn lief is vooral van het overstructureren op het dwangmatige af. Ze wil graag dat ik meeloop in haar tempo en dat kan ik niet altijd. Het moet op haar manier. Ook kan ze heel erg hyperen op kleine dingen zoals bv een vlek op m’n neus terwijl ik in gesprek ben met een winkelmedewerker. Tikken op m’n arm, over haar neus wrijven als hint en daar dan mee ophouden als ik de vlek heb opgelost. Ze kan doorgaan over futiele dingen tot ze zijn opgelost.
Ook praat ze altijd, luistert slecht en maakt inderdaad altijd geluid en ligt ‘s avonds in bed geen seconde stil.
We hebben geen groot huis dus nu afgesproken dat als ik in een bepaalde stoel zit ze me met rust moet laten. Wat ze dan heel goed kan doen tot ze het vergeet. Of dit zo stil doet dat ik me afvraag of er iets is 😂
Damoontje
03-11-2026 om 12:04
stokstaart schreef op 02-11-2026 om 12:37:
Mijn lief is vooral van het overstructureren op het dwangmatige af. Ze wil graag dat ik meeloop in haar tempo en dat kan ik niet altijd. Het moet op haar manier. Ook kan ze heel erg hyperen op kleine dingen zoals bv een vlek op m’n neus terwijl ik in gesprek ben met een winkelmedewerker. Tikken op m’n arm, over haar neus wrijven als hint en daar dan mee ophouden als ik de vlek heb opgelost. Ze kan doorgaan over futiele dingen tot ze zijn opgelost.
Ook praat ze altijd, luistert slecht en maakt inderdaad altijd geluid en ligt ‘s avonds in bed geen seconde stil.
We hebben geen groot huis dus nu afgesproken dat als ik in een bepaalde stoel zit ze me met rust moet laten. Wat ze dan heel goed kan doen tot ze het vergeet. Of dit zo stil doet dat ik me afvraag of er iets is 😂
Dit is allemaal zo verschrikkelijk herkenbaar.
Ik ben mij ook bewust van alles wat overtreffende trap wordt. Structureren is goed, overstructureren is al lastig maar het wordt ook dwang op sommige momenten.
Of het wordt storend als lief in staat is in elke ruimte een setjes schoonmaakspullen te zetten terwijl ik denk, zet alles bij elkaar in de keuken en als je het 1 x per dag nodig hebt dan pak je het uit de keuken.
Laatst hadden we ook een situatie. Ik begon op zaterdagochtend over een spijkerbroek kopen. Lief had dat niet in zijn hoofd en wilde allemaal dingen zien op TV. Ok dan ging ik even schoonmaken in de tussentijd.
s Middags naar de broekenwinkel, zaterdagmiddag dus druk. We liepen een nicht van zijn moeder te het lijf, ik had haar nog nooit ontmoet. Daar hebben we een kwartiertje mee staan te praten. Kleine winkel dus ik zag de mensen geïrriteerd zijn dat ik in het gangpad stond. Ik vind het echt leuk om zijn familie te ontmoeten maar na zo'n gesprek ben ik even verzadigd. Maar ik had al een broek in de hand... passen, paste niet... en ik vond het genoeg. Vriend stond ondertussen met de verkoopster te praten, ik zei dat we weggingen dat we niet zo veel tijd hadden en vriend zei dat we alle tijd hadden.
We begrepen elkaar ECHT niet. Vriend vroeg een dag later of ik mezelf dik voelde in die broek, of ik daarom weg wilde. Ik heb rustig uitgelegd dat de zaterdagmiddag voor mij niet een goed moment is, dat er mensen bijna tegen me aan liepen daar in het gangpad, dat het voor mij al heel was was dat ik überhaupt iets gepast had. Andersom als ik bekenden tegen kom heeft hij ook geen zin om een kwartier te praten.
Bij vriend kon het er niet in dat ik de hele ochtend over een spijkerbroek gezeurd had en dan waren we eenmaal in die winkel en dan wilde ik niet meer
RaSa
03-11-2026 om 12:30
Partner en kind met ADHD. Ik kan voornamelijk hun oneindige energie niet bijhouden. Maar verder lopen we eigenlijk niet tegen heel veel dingen aan. Het scheelt denk ik dat partner precies begrijpt waar ons kind tegen aanloopt. Hij kan haar daardoor goed helpen op bepaalde punten. Als het me te druk wordt in huis trek ik me gewoon even terug in een andere kamer.
Hebben we ook allemaal moeten leren in de loop van de jaren. In het begin van de relatie probeerde ik hem bij te houden. Dat heb ik inmiddels afgeleerd. Hij zal nooit begrijpen dat ik niet altijd aan kan staan. Dat ik behoefte heb aan even afschakelen met een boek oid. Maar hij heeft het wel leren accepteren. Andersom doe ik nooit moeilijk als hij bijvoorbeeld tijdens het kijken van een serie er nog van alles bij doet op z'n laptop. Gewoon even niets doen komt niet voor in zijn woordenboek.