Ziek of schoolziek
Gisteren, voor de zoveelste keer, een telefoontje van school of ik zoon wilde komen ophalen want hij voelde zich niet lekker. Makkelijker gezegd dan gedaan, want ik zit op werk en moet opa optrommelen om hem op te halen en verder op te vangen. En alweer bleek er in feite niets aan de hand met zoon, ziek was hij echt niet!
Het gaat de laatste tijd niet zo goed met zoon, hij heeft het moeilijk op school en dus zal alles verzinnen om niet te moeten. Gisteren was er onduidelijkheid met het schoolzwemmen, daar kan zoon niet tegen. Ik had de juf er al op aangesproken dat het niet zo goed was gevallen en dat zijn ziek/zwak en misselijk daar vandaan zou komen. En toch krijg ik bericht om hem op te halen, nog geen uur later.
Ik snap niet dat school er in mee gaat. De vorige keer heb ik ook al gemeld dat zoon hun gespeeld heeft met het ziek zijn. Kennelijk heeft het melden geen effect. Wat kan ik nog meer doen? Kan ik de volgende keer dat ze bellen zeggen dat ik hem niet kom halen? Wel een risico, want stel dat hij een keertje dan echt ziek is!
Nu krijgt zoon zijn zin en wordt voor hem bevestigd dat jokken werkt! Is toch echt niet de bedoeling.
gr. Mari
Lastig
oei das inderdaad een moeilijke.
Ik zou wel nog eens op school aangeven dat je er je twijfels over hebt.
En ....eenmaal zoon toch thuis het echt zo verschrikkelijk saai mogelijk maken dus geen tv/computer en geen aandacht etc. "nee jij bent ziek dus je moet rusten"
Dat deed een vriendin van mij bij haar kind en het heeft wel gewerkt.
Succes want lastig is het wel inderdaad....wanneer is het echt?
Bij twijfel
stuur ik ze thuis aangekomen zonder pardon naar bed. Dat is de beste plaats voor iemand die ziek is, als het echt is zijn ze soms de volgende dag nog ziek en als het nep is gaan ze graag weer naar school de volgende dag.
Nadeel
Het lastige is dat ik werk en opa vangt zoon dan op. Opa heeft al andere dingen gepland, dus zoon wordt vaak achter de computer gezet, want dan is hij rustig. Opa zit inmiddels ook stevig te balen dat hij opgezadeld wordt met een kind dat niet ziek is. Bij echt ziek worden de kinderen met liefde verzorgt door opa, niet dat jullie een verkeert beeld van opa krijgen. Ik had gisteren al aan mijn vader voorgesteld om zoon dan maar aan het werk te zetten. Geef hem wat lees of reken werk. Was ik zelf thuis geweest, dan was hij 's middags gewoon weer naar school gegaan.
Het is dat ik gelukkig wel noodopvang heb, want anders had ik een vrije dag moeten nemen in een tijd dat wij veel zieke op werk hebben. Dan was ik razend geweest op de juf. Ik zal het maar nogmals melden bij zijn mentor juf, vrijdag pas een gesprek gehad dat er meer duidelijkheid en overeenstemming moest komen tussen de juffen naar zoon toe en het gaat direct mis
Ook een keer mee gemaakt.
Toen mijn zoontje in groep 2 zat kreeg ik ook een telefoontje van school. Ik trof op school een jongentje heerlijk op schoot bij de juf foto's aan het kijken. Hij was zo zielig.... Tot ik thuis kwam. Helemaal niets meer aan de hand. Bleek dat een ander kind (6 jaar !!)tegen hem had gezegd, dat als hij geen zin had, hij net moest doen of hij ziek was. Ik ben toen heel boos geworden en gezegd dat als hij dit soort dingen doet ik hem ook niet geloof als hij echt ziek is. En dat ik hem dan niet meer kom halen. Hij heeft het nooit meer gedaan. Misschien werkt het bij jouw zoon ook.
De volgende dag vroeg de juf heel belangstellend hoe het met hem was en was verrast dat hij er al weer was. Ik heb haar toen maar even uitgelegd wat een toneelspeler zoonlief kan zijn. Ze moest wel lachen, maar zou de volgende keer even wachten met bellen.
Ook wel eens aan de hand gehad met oudste
Die toen ook niet zo lekker in zijn vel zat trouwens. Af en toe eens een 'baaldag' daar kan ik mee leven, maar toen ik het gevoel had dat eea wel erg gemakkelijk ging heb ik hem een paar keer bij thuiskomst linea recta in bed gestopt en op een dieetje van lauwe thee en geraspte appels gezet (goed tegen buikpijn toch???). En geen beeldscherm of boek erbij natuurlijk, want dan krijg je ook nog hoofdpijn. In combinatie met wat goede gesprekken heeft dat prima geholpen.
ingrid
Standaard
Ik vind het helemaal niet erg als er een kind ziek is. Maar vanaf de eerste keer ziek zijn weten ze dat ze 's middags een paar uur naar bed moeten. Als je niet ziek bent is er geen bal aan om de tijd door te brengen zonder boek, muziek of ander entertainment.
Mari/razend op de juf?
Mijn mening is toch dat de boosdoener dan je zoon is en niet de juf. Wat als zoon wel echt ziek blijkt te zijn maar juf (bang te snel te bellen) een verkeerde inschatting maakt en hem op school laat, ben je dan ook boos op de juf? Nee, comedie spelen en onterecht naar huis gaan is niet (in eerste instantie) de schuld van de juf. Ik heb het met mijn zoon ook bij de hand gehad en wel een keer tegen de juf die belde gezegd dat hij op mijn verantwoording op school moest blijven omdat ik 's morgens al door had dat hij "geen zin" had om naar school te gaan. Zoon was in die tijd erg onzeker over zichzelf en wat angstig in de klas en daar werd al aan gewerkt maar hij moest soms gewoon geen "weg loop" mogelijkheid hebben. Het is denk ik voor een juf echt niet altijd makkelijk de juiste inschatting te maken, alle kinderen zijn anders ziek en veel ouders hebben een verschillende visie op wat echt ziek is (soms ook ingegeven door oppas problemen ivm werk).
Maggietel
Waar het mij om gaat is dat ik die ochtend heel duidelijk had gemeld aan de juf dat zijn pijntjes psychisch waren. Hij zat met die zwemles in zijn maag en dan klaagt hij wel vaker dat hij zich niet lekker voelt, terwel het eigenlijk angst is. Dat had ik dus uitgelegd, maar kennelijk is er niet naar mij geluisterd, want nog geen 3 kwartier later wordt ik gebeld. In dit geval vind ik dat de juf erg makkelijk is geweest. Zijn andere juf had in zo'n geval hem apart genomen en was met hem gaan praten, had hem gerustgesteld over de zwemles enz. Die heeft goed door hoe zoon in elkaar zit, maar deze neemt de moeite er niet voor. Erg jammer terwel er juist vrijdag was afgesproken om hem meer duidelijkheid te bieden.
Dus ja, had ik een vrije dag moeten opnemen dan was ik razend geweest op de juf. Vooral omdat ik het vooraf zo had gemeld. En het is ook wel eens gebeurd dat ze mij alleen thuis hadden gebeld terwel ik op werk was en niet naar het noodnr. in zijn dossier hadden gebeld, dus zoon bleef (echt) ziek op school. Dan ben ik echt niet boos, ze hadden goed voor hem gezorgd.
Natuurlijk is zoon al inmiddels ernstig aangesproken, maar zijn gedrag komt ook deels vanuit zijn stoornis. Inmmidels ook gemeld aan hem dat de volgende keer ziek naar huis betekend de dag in bed. Nu eens kijken hoe dat aankomt en verwerkt wordt.
Duidelijk
Ja, als het inderdaad net nog duidelijk ter sprake is geweest, met mededeling van het "probleem" dan begrijp ik je beter daarin. Precies om die reden heb ik destijds dus een keer geweigerd mijn zoon op te halen omdat ik bijna voor 100% zeker wist dat hij niet ziek was. Heb aan juf aan de telefoon ook aangegeven waar volgens mij het probleem zat en dat erkende ze later ook. Sindsdien deden ze over het algemeen iets meer moeite om zoon te begrijpen en over de "drempels" heen te helpen. Ondertussen zit hij in groep 8 en staat de halve klas weer op zijn kop (sinds een klein jaar nieuw kind erbij in de klas, is grote onruststoker waar de halve klas bang van is) en heeft hij duidelijk last van de onrust. Ben ik ook niet blij mee met de eind-cito van volgende week in het vooruitzicht. Juf gooit momenteel bijna alles op de eigen verantwoording van de kinderen. Ik hoop voor je dat het snel beter gaat en dat je zoon zich zekerder gaat voelen waardoor dit soort dingen niet meer voorkomen.
Tja
Ook psychisch ziek is ziek. Ik heb vaak hoofdpijn. Is ook psychisch, wordt er dan gemompeld. Dat zal dan allemaal wel, maar ondertussen heb ik wél pijn in mijn hoofd.
Goed, ze had het anders aan kunnen pakken wellicht. Maar net zoals een juf geen dokter is, is ze ook geen psychiater.
Tirza
Tirza
Dan zal zoon meer thuis zitten dan op school zijn. Er wordt aan het probleem gewerkt, zoon gaat van school veranderen, maar indicaties nemen nu eenmaal veel tijd en in tussen moet hij toch naar school. De goede juf gaat haar best doen om te zorgen dat er eenduidigheid is onder de juffen en zoveel mogelijk rust creëren voor zoon.
En ja pijn is echt pijn, ik kamp zelf met chronische pijn, maar ondanks de pijn verschijn ik elke dag op mijn werk. Maar zoon had verzonnen pijn, kan ik niet bewijzen maar ik ken mijn zoon al 8 jaar 
Boodschap zoon duidelijk
Met zijn schoolziek geeft hij heel mooi en duidelijk aan: "deze plek is niet goed voor mij", ook zorgt hij goed voor zichzelf, want door "ziek" te zijn, kan hij naar een plek die beter is voor hem.
Nou ja, het zal wel ff moeilijk blijven tot hij op de nieuwe school zit.