Weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen [kind wordt gepest]
Hoi lezer(essen)
Onze zoon wordt in dit jaar 7 jaar, zit in groep drie.
Sinds hij op school zit, zie ik zijn spontane gedrag verdwijnen. Op zijn eerste schooldag, kwam hij thuis met het verhaal dat hij "gepest" werd door een jongetje (uit groep 2). Dit jochie is een jaartje langer gaan kleuteren dus zit nu bij hem in groep drie. In de loop van zijn kleutertijd zijn daar meer van die pestkoppen bij gekomen.
Nu zag hij er erg tegen op om naar groep drie te gaan, hier zaten dus meer kinderen in die hem gedurende zijn kleuter tijd "pestten". Hij heeft echter dat pestgedrag zelf ook over genomen. Heeft moeite met het contact maken met andere kinderen. Kan moeilijk nee aanvaarden en snapt ook echt niet dat kinderen zijn opdringerige gedrag niet echt kunnen waarderen en daarom niet met hem af willen spreken.
Het is zo'n lief ventje die door al dat gepest dat hij zelf heeft ervaren en zelf nu ook laat zien, niet meer het spontane lieve manneke is dat ik ken.
Heb al gesprekken gevoerd met school en er is ook een "behandel plan" opgezet (nadat mijn man zag dat weer zo'n manneke op onze zoon aan het rossen was, we moesten het dus eerst zien, en voor school was het niet genoeg als wij opmerkingen hadden nav verhalen van onze zoon, moesten het eerst toevallig zelf zien). Maar hij heeft twee leerkrachten die alleen zijn negatieve kanten zien en waar naar onze mening niet mee te praten valt. Zijn veel te jong en net moeder of weer zwanger, veel te veel met zichzelf bezig...
Wie kent dit ook, kids die zichzelf negatief in het daglicht stellen tov de klas omdat ze het ook niet meer weten, en wat hebben julie hiermee gedaan?
Groeten van een moeder die het effe niet meer weet.
Andere school?
HDJD, ik denk dat het hoog tijd is om uit te kijken naar een andere school waar (vertrouwen in) het kind centraal staat. Zo te lezen heb je in deze school al geen vertrouwen mee. Als ik mijn kind zo ongelukkig had zien worden, was ik al lang naar een andere school gestapt.
Is je zoon al eens onderzocht door een psycholoog, om te kijken wat er allemaal speelt voor hem?
Eens met guinevere
Ik heb veel te lang gewacht met een andere school zoeken. We vonden het steeds "nog wel gaan". Dochter zit in een moeilijke klas vol probleemkinderen en is zelf een veel te lief meisje. Ze heeft wel een kindercoach gehad en dat heeft wel wat geholpen, maar terugslaan of iets lelijks terugzeggen zit er gewoon niet in bij haar. In groep 6 liep het uit de hand, ook met lichamelijk geweld, toch heb ik haar daar nog gelaten. In groep 7 (nu) gaat het ietsjes beter, maar in groep 8 krijgt ze die meester weer en eindelijk knapte er iets bij dochter en zei ze dat ze niet meer naar die school wil. Ik vind het heel vervelend voor dochter dat ze nu pas naar een andere school gaat, ik had het veel eerder moeten doen.
Ook al in overweging genomen
hoi,
Jullie schrijven inderdaad waar ik me ook al op aan het orienteren ben. Een andere school...
Bij ons in het dorp heb je er twee en ben zelf ook in dit dorp opgegroeid en heb op de "andere" school gezeten, hier was ik zelf niet echt enthousiast over en de school waar onze zoon nu op zit hebben wij bewust gekozen. (jenaplan) waarvan ik dacht dat dit soort dingen niet zouden gebeuren. Helaas is het dus wel zo...
Moet hier denk ik nog een goed gesprek met mijn man over voeren (alsof we dat nog niet gedaan hebben).
Kreeg trouwens een mailtje van de juf, zij wil ook graag met ons praten; heeft volgens mij geen zin meer, maar staan er natuurlijk wel open voor. Ze liet ook nog even weten dat ze op de hoogte was dat wij een gesprek met haar meerdere gehad had, zou gek zijn als ze niet gehoord had toch?
Dank voor jullie reacties.
Groeten.