Hoe gaan kinderen om met spullen van school?
Hallo allemaal hier,
Ik ben overblijfmoeder op school en meestal ben ik buiten met de kinderen maar bij slecht weer binnen. Binnen spelen ze met spelletjes die gewoon in de klas liggen en buiten met speelgoed wat de overblijft ook vaak aanschaft.
Het valt mij op dat er zo vreemd met speelgoed wordt gespeeld. Springtouwen worden op allerlei manieren gebruikt waardoor ze snel stuk gaan. Zo ook met loopklossen, stelten en ander speelmateriaal. Gaat er iets per ongeluk over het hek? Jammer dan, niemand die dat even komt zeggen of gaat halen. Ligt er een tennisbal van een klittenbandspel op de grond? Een kind geeft er gewoon een trap tegen waardoor die bal naar de andere school rolt of ook door het hek.
Binnen wordt er niet netjes met de spelletjes gespeeld en ik zie dat er altijd wel onderdeeltjes missen. Natuurlijk zeg ik er wat van maar met het speelgoed binnen en buiten wordt ook gewoon onder schooltijd gespeeld en ik zie gewoon dat ze dan ook zo met het speelgoed spelen en dit speelgedrag aanleren.
Er gaat van alles kapot en er raakt van alles kwijt en de kinderen klagen over te weinig speelgoed. Ik kan me voorstellen dat ze thuis ook klagen over het weinige overblijfspeelgoed maar dat is dus niet eerlijk.
Op school wel eens met de directrice over gepraat maar die kan er ook weinig mee.
Waar ligt dit aan? Aan het feit dat de kinderen er zelf niet voor betalen en dat ze niet voelen alsof het van hun zelf is? Mijn kinderen zijn zeer zuinig met spelletjes en speelgoed dus ik begrijp er weinig van.
Sorry voor dit lange verhaal.
Omdat het niemand wat kan schelen
Annelies:"Waar ligt dit aan? Aan het feit dat de kinderen er zelf niet voor betalen en dat ze niet voelen alsof het van hun zelf is? Mijn kinderen zijn zeer zuinig met spelletjes en speelgoed dus ik begrijp er weinig van."
Aan het feit dat er op school te weinig aandacht voor is. Alle kans dat ze er thuis of bij oma of op de voetbalclub heel anders mee omgaan. Afhankelijk van de omgang daar trouwens.
Een kernprobleem bij overblijf is dat overblijfkrachten door het team in de steek gelaten worden, dat er geen dominante opvatting over omgang is maar dat elke overblijfkracht een beetje zelf wat moddert en dat het dus regent van ongeinteresseerdheid of wisselende meningen.
Die overigens meestal makkelijk worden afgedaan met "als de kinderen het thuis niet leren, wat moeten wij dan?"
Groet,
Miriam Lavell
Te weinig aandacht
Hier is er speciaal speelgoed voor de overblijf. Dat wordt ook aangeschaft uit het overblijfbudget. Nà het spelen gaat alles in gesloten kasten en de kinderen helpen opruimen. ( althans, dat is de bedoeling, dat ze helpen opruimen...)
Het buiten speelgoed is gedeeltelijk aangeschaft door school en gedeeltelijk door de overblijf. Hier wordt er wel door de leerkrachten en de overblijfkrachten op gelet hoe er met het speelgoed wordt omgegaan. Natuurlijk gaat er wel eens wat stuk. Alles is ook niet van even goede kwaliteit. Maar stelten zijn niet bedoeld om mee te smijten en kleuterfietsen niet om mee tegen de muur aan te racen. Gewoon corrigeren dus. En als je niet normaal met de spullen kunt omgaan dan mag je het inleveren. Natuurlijk moet je ingrijpen, al is het maar om te voorkomen dat ze op hun 16e bushokjes slopen en prullenbakken in de fik steken.
Misschien is het eens een gesprekje waard op school? Is er een overblijfcoördinator waarmee je dit kunt bespreken? Kijk, als het de volwassenen al niets interesseert dan veranderd er niets.