Advies gevraagd bij vastgelopen passend-onderwijstraject

(Ik ben nieuw, het is allemaal nog wennen, de eerste post is niet goed gegaan,vandaar dat ik het op deze manier doe)

Hallo beste lezers,

Ik lees zo nu en dan mee en heb lang getwijfeld of ik mijn eigen situatie hier ga delen. Inmiddels voel ik dat dit nodig is, omdat ik hier al lange tijd (alleen) mee rondloop en het traject rondom mijn zoon steeds complexer is geworden.

Mijn zoon zit momenteel in klas 3 van de middelbare school. Wat begon als een zoektocht naar passende ondersteuning is uitgegroeid tot een moeizaam en belastend traject. Het verloop op school is ingewikkeld geweest, met spanningen in de interactie met docenten. Situaties rondom mijn zoon lijken daarbij regelmatig te worden uitvergroot, waardoor hij structureel onder een vergrootglas ligt. Hij heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Hij doorziet situaties snel en spreekt zich uit wanneer hij onrecht ervaart. Hij gaat er tegenin wanneer iets voor hem niet eerlijk voelt, en stelt daarbij vragen om duidelijkheid te krijgen. In mijn ogen is dit steeds vaak uitgelegd als probleemgedrag, terwijl ik dit vooral zie als een reactie op de manier waarop situaties voor hem worden vormgegeven.

Bij aanvang van de middelbare school heb ik expliciet aangegeven dat mijn zoon moeite heeft met concentratie, planning en overzicht. Ik heb toen een overzicht gedeeld met zowel zijn sterke kanten als de factoren die hem belemmeren. In de praktijk is met deze informatie weinig gedaan. Er is geen gezamenlijk plan opgesteld en geen structurele ondersteuning georganiseerd.

In het eerste jaar van de middelbare school zijn de schoolresultaten van mijn zoon merkbaar gedaald, zonder dat hier structurele ondersteuning tegenover stond. In de tweede helft van de tweede klas, zijn cijfers nog steeds laag, is voor mijn zoon een TLV aangevraagd. Ik was het daar niet mee eens, ik voelde dat er iets niet klopte. In deze fase zijn meerdere procedurele stappen niet zorgvuldig verlopen:

• mijn zienswijze is niet door de schoolleiding betrokken bij de aanvraag

• ik ben door het samenwerkingsverband niet overeenkomstig de hoorplicht gehoord

• het OPP is pas in deze fase opgesteld, terwijl dit eerder had moeten plaatsvinden

• mijn zoon blijkt vóór de start op school een LWOO-indicatie te hebben, zonder dat ik daarvan op de hoogte was, er is geen extra begeleiding aangeboden
  
  

Desondanks is de aanvraag goedgekeurd door het samenwerkingsverband.
Tegen deze beslissing heb ik bezwaar gemaakt. Het traject ligt inmiddels bij de landelijke bezwaarcommissie.

Vervolg in mijn volgend bericht

Vervolg eerste bericht

In dezelfde periode van de TLV-aanvraag is er, zonder mijn inbreng of overleg, een maatwerkrooster ingezet. Dit werd gepresenteerd als een maatregel die kansen zou bieden, maar er ontbrak een begeleidings- of herstelplan. Er hebben geen tussentijdse evaluaties en geen evaluatie achteraf met mij als ouder plaatsgevonden. Binnen dit maatwerkrooster volgde mijn zoon een deel van de lessen in de klas. Voor andere momenten werd hij verwezen naar zogenoemde support. Support is een plek voor leerlingen voor wie het op dat moment in de klas niet lukt. In deze ruimte wordt echter geen onderwijs gegeven door vakdocenten en is geen structureel lesaanbod aanwezig.

In dezelfde periode hebben zich meerdere conflicten voorgedaan tussen mijn zoon en docenten. In plaats van te worden ingezet als tijdelijke ondersteuning met het doel terugkeer naar de les, werd support in de praktijk structureel gebruikt als oplossing voor deze spanningen. Daarmee functioneerde support feitelijk als een manier om mijn zoon buiten de les te plaatsen, zonder dat werd gewerkt aan herstel of structurele verbetering.

Een duidelijk voorbeeld hiervan is de situatie rondom lichamelijke opvoeding en een docent van rekenen die hem niet in de les wilde hebben. De docent lichamelijke opvoeding heeft mijn zoon destijds uitgescholden en hiervoor geen excuses aangeboden. Mijn zoon gaf vervolgens aan de les niet in te willen, dat de docent eerst zijn excuses moest aanbieden aan hem (rechtvaardigheidsgevoel). Dit is door de school toegestaan, zonder dat is gezocht naar herstel, bemiddeling of een veilige terugkeer naar de les. Ook hier werd geen vervolg aan gegeven. Tot op de dag van vandaag heeft er geen herstelgerichte aanpak plaatsgevonden, noch richting mijn zoon, noch richting de betrokken docenten. Er is niet gewerkt aan het herstellen van relaties, het verduidelijken van verwachtingen of het creëren van een veilige onderwijssetting.

Door deze gang van zaken heeft mijn zoon gedurende een periode van ruim zes maanden geen regulier onderwijs gevolgd in onder andere rekenen en lichamelijke opvoeding. Als gevolg hiervan heeft hij aantoonbare leerachterstanden opgelopen.

Vervolg in mijn volgende bericht.

vervolg op mijn vorige bericht

Wat mij steeds duidelijker is geworden, is een terugkerend patroon waarbij situaties escaleren en de focus verschuift van ondersteuning naar sancties en het beperken van deelname aan onderwijs. Dit heeft zich geuit in onder meer het stellen van voorwaarden voor toelating tot de les, het naar huis sturen wanneer gesprekken niet lopen en het vastleggen van losse incidenten zonder samenhang of context. Recentelijk heeft een docent aangegeven dat mijn zoon de les weer in mocht, mits hij excuses zou aanbieden. Toen ik hierover vanuit juridisch perspectief vragen stelde over bevoegdheden en eindverantwoordelijkheid, bleef een inhoudelijke reactie uit. Mijn zoon is toegelaten tot de les, maar wordt momenteel herhaaldelijk uit de les gestuurd.
Op een mail (met een cc naar de directeur) met een verzoek om een reactie heb ik wederom geen reactie van de docent ontvangen. De directeur heeft mij slechts in een korte reactie laten weten dat wet- en regelgeving hem hierin niet in de weg staat.

Is gedrag van een leerling nog wel de kern, als dit een directe reactie is op een onveilig klimaat en onpedagogisch handelen door de docent?

Op dit moment is er nog steeds geen sprake van daadwerkelijke begeleiding. Afspraken worden niet nagekomen en signalen blijven liggen, terwijl de zorgplicht onverminderd geldt. Mijn zoon, bij wie de motivatie momenteel laag is, volgt nog steeds een maatwerkrooster, waarbij lessen gaandeweg worden toegevoegd zonder vastgelegd herstelplan of evaluatie met mij als ouder. De afgelopen weken heeft mijn zoon (ik nog nooit ontvangen, ik had er om gevraagd om het geheel te kunnen monitoren) geen actueel rooster ontvangen, terwijl dit wel was afgesproken. Tegelijkertijd krijgt mijn zoon afwezigheidsmeldingen, terwijl hij niet op de hoogte is gesteld van roosterwijzigingen. Overzicht en duidelijkheid is voor hem juist belangrijk, dit heb ik meerdere malen aangegeven.

Ondanks dit heftige en onwerkelijke gebeuren, blijft mijn inzet gericht op de schoolgang en passende ondersteuning voor mijn zoon. Hij zal conform de leerplicht wel moeten. Ik ervaar tegenwerking, sinds het bezwaartraject loopt, lijkt de situatie op school niet te stabiliseren maar juist verder te verergeren. De huidige gang van zaken voelt voor mij als moeder enorm onveilig. Daarom breng ik mijn verhaal op dit forum naar buiten, in de hoop hier een klankbord te vinden en ervaringen te kunnen uitwisselen.

Mijn vragen aan jullie:

• Herkent iemand dit soort trajecten binnen passend onderwijs?

• Welke route is nodig om deze gebreken aan te kaarten?

• Waar ligt voor jullie de grens tussen het beschermen van je kind en het laten doorgaan van schoolgang?

• Wat doe je als de directeur structureel niet inhoudelijk reageert, terwijl de situatie voor een leerling wel doorloopt?
  
  

Toelichting: Ik heb in dit traject juridische bijstand ingeschakeld. Deze ondersteuning is echter niet gespecialiseerd in het onderwijsrecht. Juist op detailniveau merk ik dat die specifieke expertise hier van belang is, waardoor ik zelf scherp moet blijven op de procedure en inhoud.

Dank jullie wel voor het lezen, ik kijk uit naar jullie reacties.

Groet,

PureGlow

Omdat ik de startpost niet nog langer wilde maken dan hij al is, heb ik details weggelaten. Voor de verduidelijking wil ik jullie nog wat meer informatie geven voor een duidelijker beeld.

Mijn zoon is gestart in een speciale klas, op een reguliere VO school vanuit groep 7, een setting met kleinere groepen en intensievere begeleiding. Op de basisschool was het al duidelijk dat er ondersteuning nodig was, maar die is niet ingezet. In de schakelklas heb ik duidelijke vooruitgang gezien en zijn achterstanden verstevigd. Vanuit die basis is hij doorgestroomd naar klas 1 (basiskader) van het voortgezet onderwijs. In de jaren daarna is de stijgende/stabiele lijn echter verdwenen en is de ondersteuning niet structureel vastgelegd of gevolgd. Er is hoe dan ook geen ondersteuning geweest.

Tegelijkertijd is er voor dat mijn zoon in de schakelklas gestart was, een LWOO-indicatie aangevraagd en toegekend, zonder dat ik daarvan op de hoogte was. Ik kwam erachter nadat ik het leerlingdossier had opgevraagd. Voor deze toekenning is een handtekening van de ouder(s) nodig. Dat roept voor mij een wezenlijke vraag op. Als de juiste ondersteuning niet geboden kon worden, waarom is LWOO dan aangevraagd? De toekenning daarvan impliceert immers dat extra ondersteuning noodzakelijk werd geacht. Als er wel ondersteuning nodig was, waaruit blijkt dat en welke lijn is er gevolgd?

Juist omdat er geen OPP (pas in de tweede helft van de tweede klas) is opgesteld waarin die ondersteuning planmatig is vastgelegd en geëvalueerd, ontbreekt nu vanaf het begin van de start op school een inzichtelijke lijn in wat er is gedaan en met welk doel. Dat maakt het voor mij moeilijk om te volgen hoe de conclusie is getrokken dat speciaal onderwijs de logische volgende stap zou zijn.

Een OPP is ook nodig om een TLV-aanvraag voor een plaatsing op het speciaal onderwijs te kunnen doen. OPP en LWOO zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Juist daarom is het problematisch dat de school hierin niet zorgvuldig en rechtmatig heeft gehandeld. Ter verduidelijking:

Een OPP (ontwikkelingsperspectiefplan) is een plan waarin de school vastlegt wat een leerling nodig heeft om zich goed te kunnen ontwikkelen, welke ondersteuning daarbij hoort en hoe wordt gevolgd of die ondersteuning werkt.

LWOO (leerwegondersteunend onderwijs) is extra ondersteuning binnen het reguliere onderwijs voor leerlingen die moeite hebben met leren of met zaken als bijles, specifieke trainingen planning, etc. Die ondersteuning hoort planmatig te worden ingezet en gevolgd, via een OPP. Aan de school worden hiervoor financiële middelen toegekend.

Ik denk juist in het belang van mijn kind, er is toch niet voor niets regelgeving in het leven geroepen? Ik kan me niet verenigen met het feit dat de school zich niet aan de regels heeft gehouden. Dit alles gaat juíst ten koste van mijn kind.

De vraag is voor mij dan ook niet welke invulling ik had verwacht, maar óf de school de beschikbare ondersteuning zorgvuldig en planmatig heeft opgepakt. Dat ze zonder onderbouwing (geen toetsbaar document als een OPP) en zichtbare lijn verder, een TLV voor een plaatsing op het speciaal voortgezet onderwijs nodig vinden. Het besluit is niet (nog) niet afgegeven, ik heb bezwaar gemaakt, het ligt momenteel bij de Landelijke Commissie.

Kimdekim schreef op 08-02-2026 om 12:00:

He wat rottig dit. Ik heb geen ervaring op de middelbare school maar op de basisschool heb ik in een soort vergelijkbaar traject gezeten. Bij ons heeft de onderwijsinspectie een fijne rol kunnen spelen. Sterkte ermee. Het valt niet mee. Leraren hebben echt niet altijd het beste voor met de individuele leerling in mijn ervaring ( kan ook niet als het gedrag van de leerling invloed heeft op andere leerlingen). Dus goed dat je alles goed in de gaten houdt, hij bent de enige die 100% in het belang van kind denkt.

Bedankt voor je reactie, KimKim!
Ik dacht dat de onderwijsinspectie niet op individuele zaken ingaat.
Fijn dat ze in jouw geval geholpen hebben kunnen helpen. Helaas heb is het ook mijn ervaring dat docenten het niet altijd het beste met de leerlingen voor hebben. Het is mij te makkelijk om het alleen op de schouders van een/de leerlingen te leggen. Het eigen houding en gedrag is een spiegel, en super confronterend. Niet iedereen wil (of durft) het spiegelbeeld (te) zien!

Bloemenzee schreef op 08-02-2026 om 12:23:

Een paar vragen aan TO:
* waarom moet er sprake zijn van passend onderwijs? Ik lees namelijk geen bijzonderheden, alleen een kind “met sterkte kanten en factoren die hem kunnen belemmeren”, maar dat heeft ieder kind.

* Waarom had je de behoefte dit overzicht van sterke en zwakkere kanten te delen met school? Ieder kind heeft dit. Wat was jouw verwachting van school?

* In je verhaal mis ik een beetje welke stappen je zelf hebt ondernomen. Tussen het gesprek bij de start op de middelbare school en de berichten naar de directeur, heb je contact gehad met mentoren, iemand van het zorgteam, een afdelingsleider, etc? (Ik hoef geen totaaloverzicht, ik ben hier namelijk niet om dit juridisch te beoordelen, gewoon interesse om het plaatje compleet te krijgen.)

* Heeft zoon buiten school begeleiding? Of ooit gehad? Met name voor de zaken waar hij dus in gedrag in lessen tegen aan loopt. Je zoon zal namelijk ook moeten leren welk gedrag wanneer passend is. En dat is geen taak van school.

Gemiddeld gezien kan er op een middelbare school wel extra begeleiding worden geboden door een zorgteam, maar is het in lessen zelf toch meer ‘eenheidsworst’ dan op een basisschool. Je kunt als docent best met het één en ander rekening houden, maar je ziet zo’n leerling ook maar een beperkte tijd.

Bedankt voor je reactie, ik heb ter aanvulling nog een opmerking geplaatst. 
Ja, er zijn overleggen geweest op school, zeker. 

Buiten school heeft mijn zoon geen begeleiding gehad op het gebied van gedrag, ik denk dat ik genoeg "in huis heb" om het gedrag te sturen.

Zeker zal een puber zijn of haar gedrag moeten bijsturen, dat is een proces.
Dat neemt niet weg dat gedrag absoluut een taak van school is, zeker als de docent zich pedagogisch niet oké opstelt. Dan kun je niet meer spreken van een eenzijdig geval. De houding van een docent is immers enorm belangrijk. Als ik het breder trek, dan geldt dat niet alleen voor een docent, maar net zo goed voor de interactie tussen mensen in het algemeen. Kort door de bocht: Gedrag is (altijd) een wisselwerking.

Als er financiële middelen beschikbaar gesteld zijn om extra ondersteuning te kunnen bieden, dan heeft men ook buiten de schooldeuren kunnen onderzoeken welke hulp er eventueel ingezet had kunnen worden qua begeleiding en ondersteuning.