Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
Dolfje schreef op 04-06-2026 om 21:29:
[..]
Hij wordt er goed verzorgd daar niet van maar het is ook maar afwachten tot je dood gaat in zo'n tehuis. Zaterdag gaan we er weer ff heen maar zie er wel tegenop. Daarna gaan we met schoonmoeder lunchen. Komt ze ook eens ergens anders dan thuis of in het tehuis.
Bij schoonmoeder hebben we toen afgesproken geen reanimatie, geen ziekenhuis opname én geen antibiotica bij bijvoorbeeld ontstekingen. Wilde ze zelf ook zo. Alleen indien nodig morfine en/ midazolam. Alles puur op comfort gericht. Ze had " geluk " . Het ging heel snel bij haar.
Dolfje schreef op 04-06-2026 om 21:29:
[..]
Hij wordt er goed verzorgd daar niet van maar het is ook maar afwachten tot je dood gaat in zo'n tehuis. Zaterdag gaan we er weer ff heen maar zie er wel tegenop. Daarna gaan we met schoonmoeder lunchen. Komt ze ook eens ergens anders dan thuis of in het tehuis.
Ik de k dat het sowieso wel slim is om na zo'n bezoek even iets luchtigs te gaan doen.
lientje69 schreef op 04-06-2026 om 21:56:
[..]
Bij schoonmoeder hebben we toen afgesproken geen reanimatie, geen ziekenhuis opname én geen antibiotica bij bijvoorbeeld ontstekingen. Wilde ze zelf ook zo. Alleen indien nodig morfine en/ midazolam. Alles puur op comfort gericht. Ze had " geluk " . Het ging heel snel bij haar.
Volgens mij hebben zij dat ook afgesproken met de huisarts en de verzorging.
Om alles.
Ik wordt zo verdrietig van het milieu en de weinige aandacht die het krijgt. Gisteren sprak ik een imker, die maakte zich grote zorgen.
De invasieve dieren, waar geen geld voor over is vanuit de overheid, maar die heel veel verwoesten.
Eerder kon ik het beter van me af zetten en me richten op mijn omgeving waar ik wel invloed op heb, al is het maar klein, maar dat van me af zetten lukt nu niet zo goed.
Van het nieuws dat Lieke Marsman is overleden, en hoe agressief die kanker was. En daaraan gekoppeld de zorgen over een naast (jong) familielid met een vorm van kanker die aan Liekes vorm verwant is. Deze week uitslag van een scan, ik hoop zo dat het goed is maar ik vrees eigenlijk van niet.
Sterkte Moosey!
Ik las het over Lieke, ik heb haar boek 
vreselijk nare ziekte.
Vandaag ben ik verdrietig over ingewikkelde familierelaties. Feestje vanavond, maar dit werpt een schaduw op mijn hart, diep van binnen, aan de buitenkant zal niemand het zien vandaag.
Toetie 
Naar lijkt me dat. Ik heb een gekke familie en we krijgen best wat voor onze kiezen maar ik ben heel dankbaar dat we ondanks onze verschillen toch allemaal behoorlijk verknocht zijn aan elkaar en elkaar alles gunnen. Lijkt me heel moeilijk als dat anders is. Je moet het er toch mee doen, met je familie.
Evaluna schreef op 06-06-2026 om 07:43:
Ik wordt zo verdrietig van het milieu en de weinige aandacht die het krijgt. Gisteren sprak ik een imker, die maakte zich grote zorgen.
De invasieve dieren, waar geen geld voor over is vanuit de overheid, maar die heel veel verwoesten.
Eerder kon ik het beter van me af zetten en me richten op mijn omgeving waar ik wel invloed op heb, al is het maar klein, maar dat van me af zetten lukt nu niet zo goed.
En ook gif in het milieu doet heel veel...
Auwereel schreef op 06-06-2026 om 09:09:
[..]
En ook gif in het milieu doet heel veel...
Inderdaad, mono culturen. In Frankrijk zijn gebieden waar amper een vogel meer voorkomt, omdat er gewoonweg geen insecten meer over zijn 😞
Discussie met man. En hij lijkt gewoon niet te begrijpen wat mij precies zo raakt. Omdat het voor hem zo anders/niet belangrijk is.
Bailey26 schreef op 06-06-2026 om 22:12:
Discussie met man. En hij lijkt gewoon niet te begrijpen wat mij precies zo raakt. Omdat het voor hem zo anders/niet belangrijk is.
Wat frustrerend
Verdrietig omdat ik na een paar iets betere dagen weer wat hoop op herstel kreeg. Maar helaas. Sinds gisteren is het weer prut.