Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Vraag van de dag 21 maart

Wat is het raarste waar je in geloofde als kind?

was-ik-nog-maar-een-kind-dan-kon-ik-nog-geloven-in-de-sint-spreuk.png


Bij Smilde staat een televisietoren
Als kind geloofden wij dat in dat bos alle dieren van tv daar woonden.

Ikzelf niet, maar mijn kinderen. Die maakten regelmatig ruzie wie het eerste glaasje frisdrank mocht. Toen heb ik een keer gezegd: doe mij het tweede glaasje maar, dat is het lekkerst van de hele fles. Sinds die tijd waren ze een stuk voorkomender en schonken ze eerst een glaasje voor de ander in. En tot mijn stomme verbazing kwam ik er toen ze 19 en 17 waren achter, dat ze dat serieus nog steeds geloofden! Waarom? Ik heb ze maar uit de droom geholpen. En inmiddels zijn ze volwassen genoeg om uit zichzelf ook eens iets voor een ander te doen 😄.

Dat langnek van de Efteling echt naar me keek met die enge ogen. Ik wilde daar nooit naar toe😂

Ik heb als kind de film IT gezien bij de buren. Ik vond hem zo eng dat ik halverwege naar huis ben gegaan. 
Jarenlang keek ik eerst in alle putjes (douche, bad, wastafel) en durfde ik S nachts niet naar de wc, omdat ik bang was dat IT door het riool kwam. 
Totdat ik als student eindelijk de moed had de film af te kijken. Wat een deceptie! Had mij dat al die jaren zo bang gemaakt!! 

Ik geloofde nergens in. Mijn naam is dan ook Toetie - “is dat wel zo?” - Toover.

Ik was een jaar of zes toen ik horrorfilms begon te kijken en toen legde ik speelgoedwapens naast mijn matras in de veronderstelling dat ik hiermee personen zou afschrikken. 

Als klein kind een keer per ongeluk een etalage pop in een winkel omgestoten. 
Daarna heb ik (voor mijn gevoel) heel lang last van angst voor de politie gehad. 
Zodra ik ze ergens zag, dook ik weg als een voortvluchtige. Omdat ik er heilig van overtuigd was dat ze mij nog steeds moesten hebben ivm die etalage pop! 

Toen ik op school leerde dat sperma zwemt durfde ik het zwembad niet meer in omdat ik bang was zwanger te worden 🙈😂 

Ik geloofde in kabouters en zag ze ook echt overal in het bos als kind .

In de gang waar aan weerszijden de fietsen stonden tegen de houten gelambrizeerde wanden vermoedde ik een hele geheimzinnige spannende wereld achter die lambrizering. Een spannend luikje naar die wereld.

Nu weet ik dat een lambrizering niets anders is dan geverfd hardboard met sierlatten erover gespijkerd, maar toen snapte ik het nut van de constructie niet dus ik zag er een luikje in.

Als ik ziek werd en koorts had dan breidde die fantasie zich uit tot hele werelden achter de plinten met verborgen schatten.

Dat mijn vader heel creatief was en super goede liedjes schreef. We kwamen er later (lees: toen we een jaar of 13 waren) achter dat dit liedjes van de radio waren (The Beatles, vertaalt naar het NL)

wild-flower schreef op 21-03-2022 om 09:05:

Ik geloofde in kabouters en zag ze ook echt overal in het bos als kind .

Ik ook!! Mijn ouders noemden ze de Pimpernellen 

Dat mijn ouders alles wisten.

Wollstonecraft schreef op 21-03-2022 om 10:40:

Dat mijn ouders alles wisten.

Oh ja, de gedachte dat volwassenen echt wisten waarmee ze bezig waren en vrij waren om hun leven te bepalen. 

Ik wilde als kind zijnde altijd volwassen zijn. Later als ik groot ben dat dacht ik vaak. Het leven werd ook veel leuker hoe ouder ik werd vooral lekker uit gaan in het weekend.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.