Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Vraag van de dag 11 februari

273173099_1851947365000398_4615142291261293851_n.jpg?_nc_cat=100&ccb=1-5&_nc_sid=730e14&_nc_aid=0&_nc_ohc=zpqMVM5AD20AX_60aQG&_nc_ht=scontent-ams4-1.xx&oh=00_AT-79SgK9PT4mK47pv7W7sO75MLdgmkP14rZrCtovyrszg&oe=620A1126

Wanneer was jij trots op jezelf?

Een na laatste keer dat ik een vraag van de dag-topic open. Heb nog 1 vraag staan en dan vind ik het wel genoeg. 


Toen ik de overstap durfde te maken naar mijn nieuwe functie, inmiddels bijna 3 jaar geleden. Was best wel een sprong in het diepe, zegmaar. 

toen ik mijn P haalde 

Toen ik mijn master had gehaald.

Toen ik besloten had dat ik best heel leuk ben en echt wel goed mijn werk doen. Ik heb geen complimenten van anderen nodig, ik weet dat ik het goed doe. Bij gezeik vraag ik me af of dat terecht is: zo ja, dan doe ik er wat aan zo nee, dan kan de ander de boom in.

Toen ik voor mezelf begon. En regelmatig als ik me realiseer hoezeer ik me als persoon heb ontwikkeld en ben gegroeid.

jammer dat je gaat stoppen Friezinnetje, maar leuk dat je het zo lang gedaan hebt

OT, na behalen master, na mijn bevallingen, toen ik op het werk eindelijk voor mezelf opkwam

Toen ik ging winterzwemmen 

Ik ben trots op het vele werk wat ik in de kluswoning van mijn zoon heb gedaan. Ik wist niet dat ik zo netjes kon schilderen. Zijn huis is zo mooi geworden. We kijken nog wel eens naar de foto's van toen het was toen hij het net gekocht had. Lijkt wel een ander huis.

ScarceKudu74

ScarceKudu74

11-02-2022 om 10:47

Wat jammer dat je ermee stopt! Dankjewel, ik vond het elke dag een leuk topic   

Toen ik er 12 jaar geleden voor koos om uit mijn comfortzone te stappen en te gaan leven. Tot dan was ik zo bang, blue en verlegen, dat ik niet echt durfde te leven.
Het was en is nog steeds een lange weg, waarbij ik steeds meer mijzelf durf te zijn, daarvoor durf te staan en ook mijn grenzen aan te geven en aan te geven wat ik nodig had. Daarom was ik van de week ook zo trots dat ik aan mijn fam durfde aan te geven waarom hun zorgen en vragen aan mij, juist averechts werkte in mijn herstel. Dat voelde als weer een nieuw stapje in dit proces.

Ik ben nooit uitgeleerd. Nooit uitontwikkeld.
Het meisje dat ik toen was herken ik amper meer en ik ben heel benieuwd waar dit alles mij brengt. Waar ik sta als ik zo op mijn eigen tempo door blijf groeien naar mijzelf.

Ik heb net de wand van mijn slaapkamer een bliksemsnelle nieuwe make-over gegeven. Decoraties die leuk waren maar wat rommelig en niet mooi, heb ik vervangen door een arrangement aan confectie Actionlijsten (en Action-foto's) en het ziet er heel anders uit. Heel clean en modieus.

Dus op microniveau trots op de Action slaapkamerwand. Zwart-wit-groen-zilver. Waarom niet.

Ik moet nog wat gaatjes vullen.

De andere wand is nog steeds persoonlijk en die ga ik niet op korte termijn veranderen. Was ik kennelijk toch tevredener over.

17 jaar geleden.

Toen mijn partner afgestudeerd was.... We hadden toen 3 kleine kinderen van ons samen, en 2 kinderen van vrienden die overleden zijn. Man liep co- schappen, en de kids waren tussen 4 en 1....Heb heel veel alleen gedaan.  Had toen heel erg het gevoel van: we hebben het samen gefixt!

Jammer dat je stopt, Friezinnetje. Begrijpelijk... de duim is uiteindelijk leeg. Maar vind het wel een leuk topic elke keer.

Ted68 schreef op 11-02-2022 om 12:58:

Toen mijn partner afgestudeerd was.... We hadden toen 3 kleine kinderen van ons samen, en 2 kinderen van vrienden die overleden zijn. Man liep co- schappen, en de kids waren tussen 4 en 1....Heb heel veel alleen gedaan. Had toen heel erg het gevoel van: we hebben het samen gefixt!

Wat een werk. Druk leven.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.