De biechtstoel (met een knipoog 😉)

Lol, als ze bij jouw favorieten al zeer kritisch is voorzie ik voor adresjes die niet heel goed bekend staan niet veel goeds.

4: Bedenk iets anders om samen te doen.
 Je hoeft namelijk niet met haar uit eten als dat voor jou zo niet fijn voelt. Je hoeft dus ook geen concessies te doen aan de kwaliteit van het eten of de bediening

 

Dan is ewn buffetrestaurant misschien wel een goede keuze. Wie weet werkt het voor jullie.  

Dan was jouw actie om elders te reserveren mogelijk ook heel meedenkend om voor haar iets geschiks te vinden.

Laatst zat ik in een cafeetje en toen werd ik ronduit onbeschoft behandeld door de eigenaar(ik ben itt bovengenoemde vriendin totaal niet moeilijk en een echt horecamens/ voormalig barvrouw) Toen heb ik toen ik wegging de weekendkrant die ik zat te lezen in een opwelling meegejat ter genoegdoening. Ik ben er zelf nog verbaasd over, heb letterlijk nog nooit iets gejat, zelf als kind niet, maar het voelde HEERLIJK en heb het hele verdere  weekend enorm genoten van mijn clandestiene weekendbijlage 

Nehalennia schreef op 12-11-2026 om 14:36:

Laatst zat ik in een cafeetje en toen werd ik ronduit onbeschoft behandeld door de eigenaar(ik ben itt bovengenoemde vriendin totaal niet moeilijk en een echt horecamens/ voormalig barvrouw) Toen heb ik toen ik wegging de weekendkrant die ik zat te lezen in een opwelling meegejat ter genoegdoening. Ik ben er zelf nog verbaasd over, heb letterlijk nog nooit iets gejat, zelf als kind niet, maar het voelde HEERLIJK en heb het hele verdere weekend enorm genoten van mijn clandestiene weekendbijlage

Geweldig prima gedaan ik zou net zo denken🥳

Een van mijn meiden pastte op in ons dorp op een jongetje van 4; hij vond Haar geweldig; maar beide iedere dag aan om te vragen of ze thuis was. Toen heb ik de bel maar uitgezet; ik zag hem een paar dagen voor de deur staan… En heb hem vertelt dat de deurbel kapot was, en het lang duurde voor die gemaakt kon worden….Daarna wachte hij nog vaak bij de Bushalte op haar…

Mijn man had toen ik hem leerde kennen royaal kleren gekocht met zijn moeder. Dat royaal kon je op twee manieren uitleggen: hij had veel van alles en al die items waren ook royaal aan de maat. Lees veel te groot en veel teveel van hetzelfde.
Toen we in de fase waren gekomen dat we ook weleens bij elkaar bleven slapen hadden we over en weer kleren in elkaars huis hangen/liggen. Het meest monsterlijke overhemd (dat hij graag droeg) wat hem echt niet paste en wat qua kleur echt te flets was bij zijn gezicht heb ik expres in een verkeerde was gedaan (bij mijn nieuwe nog nooit gewassen spijkerbroek) en lekker lang in de trommel laten zitten. 
O wat jammer, hele beige met lichtgroene strepen overhemd had nu rare blauwe vlekken "die ik er echt niet uit kreeg".
Later ook nog expres knoopjes die aangezet moesten worden kwijt geraakt. 
Konden we gaan shoppen voor passende kleding. 
Kreeg ik van schoonmoeder een sneer: Kees moet zeker van jou al die rare kleren aan! 
We hadden kleding gekocht die bij zijn leeftijd paste. Als jongeman van net geen 30 hoef je niet in kleding en kleuren te lopen die je opa van 80 ook nog aan kan. 
We zijn inmiddels > 30 jaar samen. En zo af en toe "sneuvelt" er nog steeds weleens iets "in de was." Broeken die nog steeds gedragen worden ook al zijn ze tot op de draad versleten.