Jeugdzorg
Ik ben werkzaam in de Jeugdzorg.
Afgelopen jaar krijg ik steeds meer te maken met verontrustende verhalen wat betreft jeugdzorg. Ik hoor en lees verhalen van ouders en kinderen over mishandeling en misbruik,volwassenen die PTSS hebben,zelfmoord hebben gepleegd door al hun trauma in de jeugdzorg. Mijn oude stageadres van een tiental jaar geleden staat sinds dit jaar ook al onder verscherpt toezicht
Ook de politiek ziet in dat er wat moet veranderen.Per 2030 moeten in ieder geval de gesloten jeugdinstellingen verdwenen zijn.
Dat kinderen in geval van o.a mishandeling en misbruik uit huis geplaatst worden is noodzakelijk maar er komen ook uithuisplaatsingen binnen waarvan ik denk dat die thuis bij de ouder goed/beter behandelt kunnen worden door effectieve gezinshulp zoals Stichting Het Vergeten Kind het beschrijft in de podcast.
Hoe denken jullie over uithuisplaatsing en jeugdzorg in het algemeen?
Jarenlang ervaring met jeugdzorg, gedwongen kader. Er lopen veel jonge meiden, die niet altijd bestand lijken te zijn tegen de complexe materie van persoonlijkheidsproblematiek bij ouders.
Echter, er lopen ook veel mensen rond die het hart op de goede plek hebben en hun werk echt wel goed doen.
Mijn ervaring is dat rond 2017 het rommeliger was, er slecht en laat gecommuniceerd werd. 2024 was dit stukken beter. Inmiddels stonden ze wel onder toezicht.
Het is veel gedoe geweest, ik heb ze vaak vervloekt, maar uiteindelijk hebben ze goed geholpen en is het nu afgesloten.
mana_sutiyuq schreef op 23-03-2026 om 19:18:
[..]
Of wat voor zorg er nodig is.
Zeker. Daarom ook mijn opmerking dat onze zorgvraag niet erg complex was.
Hier een ex de Glind kind, er mag een boel verandert en aangepakt worden.
Nog goed contact met het echte kind van 1 van mijn pleegouders, ook voor haar mocht er een boel anders, die echte kinderen worden dan ineens de vergeten kinderen.
Lief dat jeugdzorg het goed bedoelt, maar al mijn pleegzusjes en broers zijn gewoon weer teruggegaan naar familie, ik ook. Mijn leven was minder gedoe geweest zonder jeugdzorg en dit opschrijven was eigenlijk heel fijn.
Ik heb de documentaire Jojanneke en de jeugdzorgtapes gekeken. Verschrikkelijk. Kinderen die in 3-4 jaar tijd op 25 verschillende plekken hebben gezeten. Die trauma’s en hersenschade hebben door de isoleer. Toen werd ook al gezegd dat de isoleer zou stoppen, en nu pas in 2030? Dat duurt allemaal veel te lang. In de documentaire van Jojanneke verteld een professor wat de isoleer met de hersenen van zo’n kind doet. En er is gewoon mee doorgegaan. Niet normaal. Zelf geen ervaring met jeugdzorg, alleen de documentaire gezien.