Wat vind jij raar?

wat ik best beetje raar vind is dat sommige mensen verwachten van mij dat bij keelpijn ik nog steeds ga testen op corona. 

kerst schreef op 19-10-2026 om 22:27:

wat ik best beetje raar vind is dat sommige mensen verwachten van mij dat bij keelpijn ik nog steeds ga testen op corona.

Ik verwacht dit niet van een ander, doe het zelf wel. Ik blijf hopen dat mensen uit mijn buurt blijven bij keelpijn of een snotneus, door long covid is mijn weerstand minder... helaas zijn sommige altijd snotterig en die vinden het erbij horen. 

Yumi schreef op 20-10-2026 om 08:10:

[..]

Ik verwacht dit niet van een ander, doe het zelf wel. Ik blijf hopen dat mensen uit mijn buurt blijven bij keelpijn of een snotneus, door long covid is mijn weerstand minder... helaas zijn sommige altijd snotterig en die vinden het erbij horen.

Ja ik ben er zo eentje! Voor een heleboel dingen, echt een heleboel, ben ik gevoelig. 
Kattenharen, hondenharen, konijnenharen, vogelveren - bijna elk soort, heel wat bloem - en bladsoorten en zo is er nog wel meer. Een aantal keer per jaar gaan er ook flink wat pollen door de lucht. En dat is enkel buiten, dan zijn er binnen tapijten, stof, nog meer katten en honden, vloerbedekking, huidschilfers enz. enz. Heb je zoiets in huis? Dan ga ik geheid snotterig worden als ik op bezoek kom, al ben ik dat al door de weg ernaartoe. 

Ik slik antihistamine en ben niet zwaar allergisch (gelukkig), maar het is wel heel veel waar mijn lichaam op reageert en het medicijn dat alle symptomen onderdrukt voor al het bovenstaande moet nog uitgevonden worden. 

Goed nieuws, kans dat ik jou besmet met mijn allergieën is er niet, enkel ik heb er last van, maar het hoort er voor mijn gevoel wel bij. Ik ken mijzelf niet anders dan reagerend op de wereld. Zou het kunnen zijn dat ze zoiets bedoelen?   

kerst schreef op 20-10-2026 om 08:33:

[..]

Ja, bij jouw huis kan ik dat begrijp.En als je veel moet hoesten of niezen, ben je besmettelijk. Iets om rekening mee te houden vind ik.

Maar het gaat hier om een openbare gelegenheid, dat vind ik een ander verhaal.

Snap ik

VerdrietigHoor schreef op 20-10-2026 om 09:20:

[..]

Ja ik ben er zo eentje! Voor een heleboel dingen, echt een heleboel, ben ik gevoelig.
Kattenharen, hondenharen, konijnenharen, vogelveren - bijna elk soort, heel wat bloem - en bladsoorten en zo is er nog wel meer. Een aantal keer per jaar gaan er ook flink wat pollen door de lucht. En dat is enkel buiten, dan zijn er binnen tapijten, stof, nog meer katten en honden, vloerbedekking, huidschilfers enz. enz. Heb je zoiets in huis? Dan ga ik geheid snotterig worden als ik op bezoek kom, al ben ik dat al door de weg ernaartoe.

Ik slik antihistamine en ben niet zwaar allergisch (gelukkig), maar het is wel heel veel waar mijn lichaam op reageert en het medicijn dat alle symptomen onderdrukt voor al het bovenstaande moet nog uitgevonden worden.

Goed nieuws, kans dat ik jou besmet met mijn allergieën is er niet, enkel ik heb er last van, maar het hoort er voor mijn gevoel wel bij. Ik ken mijzelf niet anders dan reagerend op de wereld. Zou het kunnen zijn dat ze zoiets bedoelen?

Ik heb 2 vloerkleden laagpolig katoen, verder niets van wat jij allemaal opnoemt. Heel vervelend als je voor zoveel allergisch bent. 

Sommige vinden het erbij horen, zo van iedereen is weleens verkouden... dat snap ik maar maar blijf weg, en val me zeker niet om m'n nek! 

Ik ben net als VerdrietigHoor inderdaad allergisch voor van alles en meer, maar ik voel zelf heel goed het verschil tussen allergische rhinitis en verkoudheid. Bij verkoudheid zal ik altijd vragen of ik op bezoek mag komen of liever als ik hersteld ben. Zeker als ik weet dat mensen een kwetsbare gezondheid hebben. Mijn zoon is namelijk zelf heel kwetsbaar en ik vind het zo naar als mensen daar geen rekening mee houden bij bezoekjes. Dus ik snap je helemaal hoor. 

Dat je je jonge, mega grote herder vroeg uitgaat laten en hem dan loslaat lopen op een druk wandelpad. Ik kwam daar aan met mijn deelhond ( het was nog stikdonker ) en zag ineens die hond op ons afstormen. Een herder. Shit. Hij was heel erg in your face en mijn hond haat dat. Dus die gaf hem even op zijn flikker dus lekker uit te halen. Maar mijn hart zat in mijn keel. Die man: "Tja, jongen, dat krijg je als je opdringerig bent, hè. Hij wil alleen spelen hoor, hij is nog jong en moet het nog leren," 
Ja, leuk en aardig, maar mijn hond vindt dat niet fijn. En ik ook niet. Hij wilde ook tegen mij opspringen, maar mijn hond kwam er meteen tussen staan. Hoe kan ik zien, in het donker, dat het een jonkie is die wil spelen? Ik schrik me het lazarus. Er lopen hier nogal wat agressieve herders rond en weet ik veel dat het niet een van die is? 
Dankzij dit soort interacties met andere baasjes en honden zal ik niet snel een eigen hond durven nemen. Ik kan nog alles goed doen, maar als mijn hond gepakt wordt door een losgeslagen projectiel, zit ik met de gebakken peren en ga ik dagelijks in angst naar buiten. Want ja, zo neurotisch ben ik wel. Ik vind het zo frustrerend dat mensen hun honden niet gewoon bij zich houden. 

Jujubee schreef op 21-10-2026 om 08:35:

Dat je je jonge, mega grote herder vroeg uitgaat laten en hem dan loslaat lopen op een druk wandelpad. Ik kwam daar aan met mijn deelhond ( het was nog stikdonker ) en zag ineens die hond op ons afstormen. Een herder. Shit. Hij was heel erg in your face en mijn hond haat dat. Dus die gaf hem even op zijn flikker dus lekker uit te halen. Maar mijn hart zat in mijn keel. Die man: "Tja, jongen, dat krijg je als je opdringerig bent, hè. Hij wil alleen spelen hoor, hij is nog jong en moet het nog leren,"
Ja, leuk en aardig, maar mijn hond vindt dat niet fijn. En ik ook niet. Hij wilde ook tegen mij opspringen, maar mijn hond kwam er meteen tussen staan. Hoe kan ik zien, in het donker, dat het een jonkie is die wil spelen? Ik schrik me het lazarus. Er lopen hier nogal wat agressieve herders rond en weet ik veel dat het niet een van die is?
Dankzij dit soort interacties met andere baasjes en honden zal ik niet snel een eigen hond durven nemen. Ik kan nog alles goed doen, maar als mijn hond gepakt wordt door een losgeslagen projectiel, zit ik met de gebakken peren en ga ik dagelijks in angst naar buiten. Want ja, zo neurotisch ben ik wel. Ik vind het zo frustrerend dat mensen hun honden niet gewoon bij zich houden.

Wij passen regelmatig op een hond en precies om wat jij nu beschrijft durven we hem op veel plekken niet uit te laten. Als we langer wandelen zoeken we hele rustige plekken op met zo weinig mogelijk kans op loslopers....

Sommige honden lopen hier ook altijd los, maar die zijn enorm lief en betrouwbaar. Die doen geen vlieg kwaad en zijn netjes opgevoed. Die kennen we ook goed, dus daar heb ik geen enkel probleem mee. Maar de laatste maanden zijn er weer een aantal nieuwe honden bijgekomen in de buurt en helaas is mijn hond echt niet van de opdringerige jonkies die willen spelen. Dus dan geeft hij even een flinke grom en haalt hij even uit, niks geks, maar ik schrik er altijd weer van. Ik ben mijn hele leven bang geweest voor honden en die oude angst komt dan altijd weer even bovendrijven. Terwijl ik weet dat het niks voorstelt en normaal hondengedrag is. 
Mijn hond is een enorm zacht ei van 22 kilo en hij is overal bang voor, maar hij kan wel goed voor zichzelf opkomen in dat soort situaties. Een keer was er een flinke hond tegen mij aan het opspringen en hij kwam er tussen staan, omdat hij voelde dat ik het niet fijn vond. Dat vond ik zo lief. 

@Bieb, ik begrijp heel goed dat jouw hond dat niet fijn vindt als hij dan vastzit en de andere hond op hem afkomt. Volgens het baasje van mijn hond kan je hem dan het beste gewoon loslaten, zodat hij voor zichzelf kan opkomen. Maar ja, je wil ook weer geen gevaarlijke situaties creëren natuurlijk. Het blijft lastig, hè, met andere mensen met hun honden. 
Het teckelzusje van mijn hond is ook al een paar keer gepakt door herders en is dus nu doodsbang voor elke hond die ze ziet. En haar angst uit zich in agressief blaffen naar alles wat langskomt. Dus ze is nu zo'n typische teckel, helaas. Vroeger was ze helemaal niet zo. Haar probleem is ook dat ze voor de duivel niet bang is en het soms dus ook uitgelokt heeft met haar felle gedrag. Als je dat bij de verkeerde hond doet, eindigt het in tranen. Daarom pas ik ook niet op haar; ik vertrouw haar niet genoeg en ik vergeef het mezelf nooit als er wat met haar gebeurt. Ik ben al heel opgelucht dat het met mijn hond nog nooit fout gegaan is in bijna vijf jaar oppassen. Ik ben altijd zo voorzichtig met hem, juist omdat het niet mijn eigen hond is. Elke hond die ik niet ken, ga ik met een boog omheen. Vooral labradors. Daar moet mijn hond weinig van hebben. Die zijn hem vaak veel te druk. 

Tijdje terug in t bos een grote loslopende hond die tegen mij opsprong,behalve dat ik schrok zat ik onder de modder jas kon zo de was in.
Baasje zei o sorry hoor.
Ik denk dan houd hem aan de lijn😡

Maar eigenlijk blij dat ik kleinkinderen niet bij mij had. Die zij panisch voor honden.
Hondenbezitters denken altijd maar dat iedereen hun hond leuk vind.Dat is niet altijd zo!

Wel een hondenliefhebber trouwens, maar niet elke hond!

Jujubee schreef op 21-10-2026 om 10:10:

Sommige honden lopen hier ook altijd los, maar die zijn enorm lief en betrouwbaar. Die doen geen vlieg kwaad en zijn netjes opgevoed. Die kennen we ook goed, dus daar heb ik geen enkel probleem mee. Maar de laatste maanden zijn er weer een aantal nieuwe honden bijgekomen in de buurt en helaas is mijn hond echt niet van de opdringerige jonkies die willen spelen. Dus dan geeft hij even een flinke grom en haalt hij even uit, niks geks, maar ik schrik er altijd weer van. Ik ben mijn hele leven bang geweest voor honden en die oude angst komt dan altijd weer even bovendrijven. Terwijl ik weet dat het niks voorstelt en normaal hondengedrag is.
Mijn hond is een enorm zacht ei van 22 kilo en hij is overal bang voor, maar hij kan wel goed voor zichzelf opkomen in dat soort situaties. Een keer was er een flinke hond tegen mij aan het opspringen en hij kwam er tussen staan, omdat hij voelde dat ik het niet fijn vond. Dat vond ik zo lief.

@Bieb, ik begrijp heel goed dat jouw hond dat niet fijn vindt als hij dan vastzit en de andere hond op hem afkomt. Volgens het baasje van mijn hond kan je hem dan het beste gewoon loslaten, zodat hij voor zichzelf kan opkomen. Maar ja, je wil ook weer geen gevaarlijke situaties creëren natuurlijk. Het blijft lastig, hè, met andere mensen met hun honden.
Het teckelzusje van mijn hond is ook al een paar keer gepakt door herders en is dus nu doodsbang voor elke hond die ze ziet. En haar angst uit zich in agressief blaffen naar alles wat langskomt. Dus ze is nu zo'n typische teckel, helaas. Vroeger was ze helemaal niet zo. Haar probleem is ook dat ze voor de duivel niet bang is en het soms dus ook uitgelokt heeft met haar felle gedrag. Als je dat bij de verkeerde hond doet, eindigt het in tranen. Daarom pas ik ook niet op haar; ik vertrouw haar niet genoeg en ik vergeef het mezelf nooit als er wat met haar gebeurt. Ik ben al heel opgelucht dat het met mijn hond nog nooit fout gegaan is in bijna vijf jaar oppassen. Ik ben altijd zo voorzichtig met hem, juist omdat het niet mijn eigen hond is. Elke hond die ik niet ken, ga ik met een boog omheen. Vooral labradors. Daar moet mijn hond weinig van hebben. Die zijn hem vaak veel te druk.

Dat " los" laten zodat ze voor zichzelf kunnen opkomen vind ik toch de omgekeerde wereld 

Ik laat mijn hond niet los in de bebouwde kom. Gevaarlijk en het mag niet

Miepjecody schreef op 21-10-2026 om 13:48:

[..]

Dat " los" laten zodat ze voor zichzelf kunnen opkomen vind ik toch de omgekeerde wereld

Ik laat mijn hond niet los in de bebouwde kom. Gevaarlijk en het mag niet

Eens. Onze hond is zo’n sukkel die gewoon de straat op rent. Dus nee, geen optie.