Marktplaatsvraag
Ik heb een meubelstuk op Marktplaats staan. Na een half etmaal heb ik daar een bieding op maar wel aan de lage kant. Mijn oorspronkelijke voornemen was biedingen afwachten en als er niets zou komen, wijzigen in gratis af te halen.
Zouden jullie een tegenvoorstel doen, of dit accepteren en er vanaf zijn?
Zeespiegel schreef op 19-07-2026 om 22:42:
ik heb eigenlijk weleens ongeveer hetzelfde meegemaakt. In principe bereid het gratis weg te doen. Maar er werd zo grof onderboden dat ik er kwaad van werd en het niet gedaan heb. Jammer dan.
Als het niet goed voelt, niet doen.
Dit heb ik ook eens gehad. Bleek een tweedehandswinkel te zijn die grote dingen opkocht om het met geduld (want veel opslagruimte) voor veel meer te verkopen.
Ik had een eethoek staan waar ik 50 euro voor wilde, of misschien gratis voor iemand waarbij dat goed voelde.
Kreeg diverse biedingen van eerst 5 euro en toen 7,50. Daarna berichtjes dat ik er echt niet meer voor zou vangen. Dat ik moest reageren en dat ik geen biedingen moest verwijderen.
Ik had de tijd en ruimte om te wachten en ineens een bod van 100 euro.
Voor 10 vond ik het de moeite niet eens om thuis te blijven tot het was opgehaald.
Ik heb alleen maar koperservaring maar die dateert alweer van best lang geleden. Het waren altijd aardige mensen behalve de laatste die sprak me aan alsof ik een halve crimineel was en had een benadering van: "jij bent zeker iemand die beneden de vraagprijs wil zakken? Bespaar je die moeite". Plus een verontwaardigd verhaal wat de laatste bieder hem geflikt had.
Dat was ik niet van plan maar ik werd er niet vrolijk van. Ik was alleen maar bezig met het artikel en wilde niet verder onderhandelen. Dus met een zekere tegenzin vanwege zijn houding omdat ik me ten onrechte in de verdediging gedrukt voelde, ging ik over tot de koop. Hij had het wel netjes verpakt. Daar zou ik zelf in tekortschieten; ik zou daar absoluut geen zin in hebben; vandaar dat ik geen verkoper ben.
Ik ben altijd uitsluitend bezig met het artikel en heb al bepaald als ik contact opneem. De verpakking was altijd heel goed; meestal met veel krantenproppen e.d.
Ik ben geen typische onderhandelaar. Ik krijg er geen "sport"-gevoel uit. De prijs laat me niet iets kopen als ik het niet heel graag wil. Ik probeer niet te doorzichtig te zijn dus juich niet voordat ik het in mijn handen heb.
Op de tv kan ik zien dat handelaars en bieders zeker geen hekel aan elkaar hebben: het zijn "zaken" met vrienden vaak. Iedereen past op zijn tellen. Vrouwen zijn veel eerder geneigd toe te geven en ik denk dat mannen dat weten (wat je te zien krijgt is natuurlijk wel de keus van de regisseur die meestal mannen zijn dus daar ga je al).