(Over)leven met NAH kletstopic
Zoals een aantal van jullie weten , heb ik al sinds mijn 21ste NAH. Nu ik op mijn 56e er nog 2 hersenbloedingen overheen heb gekregen , is dat er behoorlijk erger op geworden. Hierover open ik dit topic.
Alles verandert na NAH. Je werk, relatie, sociale contacten en ga zo maar even door. Er is verlies van je gezonde ik , rouw om wat was en hoop op herstel.
Schrijf hier mee over alles waar je tegen aanloopt of kwijt wilt. Wia of werken, UWV perikelen, tips en trics, je veranderde relatie en je verwarde gevoelens en soms boosheid.
Geen idee of er hier genoeg mensen zijn met NAH die mee willen schrijven, ik merk het snel genoeg. En anders bloedt het topic vanzelf wel dood en verdwijnt het naar de achtergrond.
Vandaag een stuk wandelen geprobeerd zonder krukken. Halverwege even gaan zitten op een bankje. Niet omgevallen 
Wel dacht ik véél verder te hebben gelopen qua afstand voor mijn gevoel. Dat viel wat tegen. Ik probeer maar wat uit steeds in de hoop dat ergens in mijn lijf een lampje gaat branden dat zegt : RESET. En dat dan weer alles " normaal " is.
Deze week is dus van meer keer per dag kort wandelen ipv 1x langer. Ben nog steeds bekaf en heb ook nog steeds pijn.
Doorzetten is het enige.als ik lang niet loop gaat het nog moeilijker.wordt je stijver en langzamer. Als ik n keer extreem veel voor mijn foen loop denk ik ook dat het de volgende dag beter gaat.
blijf lopen zodat je niet achteruit gaat. Ik denk dat jij n stukje jonger bent dan ik.wie weet dat jij beter herstelt .en echt waar .zorgen dat je niet achteruit gaat is super belangrijk.
joky schreef op 28-10-2026 om 11:31:
Doorzetten is het enige.als ik lang niet loop gaat het nog moeilijker.wordt je stijver en langzamer. Als ik n keer extreem veel voor mijn doen loop denk ik ook dat het de volgende dag beter gaat.
blijf lopen zodat je niet achteruit gaat. Ik denk dat jij n stukje jonger bent dan ik.wie weet dat jij beter herstelt .en echt waar .zorgen dat je niet achteruit gaat is super belangrijk.
Een keer was genoeg geweest🥳
joky schreef op 28-10-2026 om 11:31:
Doorzetten is het enige.als ik lang niet loop gaat het nog moeilijker.wordt je stijver en langzamer. Als ik n keer extreem veel voor mijn foen loop denk ik ook dat het de volgende dag beter gaat.
blijf lopen zodat je niet achteruit gaat. Ik denk dat jij n stukje jonger bent dan ik.wie weet dat jij beter herstelt .en echt waar loopt.zorgen dat je niet achteruit gaat is super belangrijk.
Doe ik zeker hoor. Ik loop, fiets en zwem. Niet snel en geen grote afstanden maar wel elke dag iets.
👍👍👍
Slechte dag vandaag. Niet echt een verklaring voor. Behalve dat ik misschien toch weer over mijn grenzen ben gegaan. Probeer deze week minder met krukken te lopen. Dat ging op zich niet super slecht. Maar blijkbaar toch weer te veel van mijn hoofd gevraagd. Vandaag lukt niks, ontzettend duizelig en pijn. Ook erg last van mijn tinitus. En zó vreselijk moe. Terwijl ik een prima nacht heb gehad verder. Zucht. Steeds als ik denk een stapje vooruit te maken , ga ik er weer een terug.
Klopt Lientje. Hier ook hetzelfde. Soms zo kapot na een inspannende dag .de volgende dag vaak spierpijn.ik slaap doorsnee ook altijd goed.maar verwacht wonderen en daar merk ik nog niks van .
Maar gewoon doorgaan als he niks doet ga je achteruit. Dus dat is ook geen optie.
Sterkte en n mooi weekend .beloon jezelf met iets lekkers of iets moois.en wees trots op wat je toch allemaal maar weer doet steeds.💪
joky schreef op 31-10-2026 om 14:40:
Klopt Lientje. Hier ook hetzelfde. Soms zo kapot na een inspannende dag .de volgende dag vaak spierpijn.ik slaap doorsnee ook altijd goed.maar verwacht wonderen en daar merk ik nog niks van .
Maar gewoon doorgaan als he niks doet ga je achteruit. Dus dat is ook geen optie.
Sterkte en n mooi weekend .beloon jezelf met iets lekkers of iets moois.en wees trots op wat je toch allemaal maar weer doet steeds.💪
Dat lekkers lukt wel😅. Heb gisteren appeltaart gebakken. Vanmorgen oliebollen gehaald. En de stoofperen staan te sudderen op het fornuis.😛
Lientje, ook ik herken de slechte dagen. Mij helpt het enorm om het niet te proberen te analyseren. Blijkbaar heb je teveel gedaan, oké, denk ik dan...mijn lijf trapt nu op de rem en ik heb daarnaar te luisteren. Dus dan maar weer even extra lief voor jezelf zijn...hoe dat er dan ook uitziet. Geef de dieren een extra aai...en geniet van je stoofpeertjes vanavond 
.
Misschien is dit nog iets om met je ergotherapeut te bespreken, zodat nieuwe dingen uitproberen weer vaker kleine succeservaringen worden? Merkte je dat het lopen zonder krukken naarmate de week/afstand/of iets anders vorderde lastiger werd? En het is ook nog eens helemaal niet gezegd dat dat de oorzaak is van deze....hoe noem jij het in je hoofd...off-day? Mijn ervaring is in ieder geval dat er geen peil op te trekken valt: soms is het even niet je dag...
Anijsblokje , er is inderdaad geen peil op te trekken en dat maakt het erg lastig voor me. Maandag zal ik het met de ergo bespreken. Ik had juist het idee dat het wat beter ging zonder de krukken . Maar uiteraard vraagt dat weer veel van mijn balans dus waarschijnlijk toch onbewust te veel van mezelf gevraagd.
Toch blijf ik dingen uitproberen. Morgen ga ik met man en dochter naar België. Ivm allerzielen gaan we naar de begraafplaats waar man zijn opa en oma begraven liggen. Daar komen we veel te kort. Zal ook voor het eerst weer zijn sinds 1,5 jaar ofzo dat ik er weer kom. Het wordt een gok. Ik neem een kussen mee zodat ik eventueel een beetje fijn kan liggen in de auto. En misschien denk ik morgenochtend als ik wakker word wel: dit wordt niks en blijf ik alsnog thuis. Maar als je niets probeert lukt het zeker niet.