Millie, het monster en de strijd voor het leven!
Hi allen,
Hier schrijf ik verder over mijn perikelen rondom zeldzame wekedelenkanker, immunotherapie en mijn gezin. Het is de spin-off van '29 jaar, baby van 6 maanden, en kanker' op Viva. Sowieso hoog tijd voor een nieuw topic, want mijn monstertje is allang geen 6 maanden meer 
.
Ervaringsdeskundigen, lotgenoten, meeschrijvers en -lezers, wees welkom om hier met elkaar verder te praten!
ach lieve Millie 
Veel kracht en liefs
lieve lieve Millie, gevochten heb je als een tijger. Diep, diep, diep respect voor jou! Ik hoop dat je comfortabel bent en pijn vrij. Heeel veel liefs, je hebt me echt geraakt. Ook een hele dikke knuffel van baby Millie. Die ik straks met trots ga vertellen hoe ze aan deze mooie naam komt.
er is al zoveel moois gezegd, ik hou het hierbij. Er wordt aan jullie gedacht.
❤️
❤️🌷
Lieve Millie ♥️
Lieve Millie,
Dank je wel voor je inkijkjes in je leven. Je mooie manier van schrijven heeft me vaak geraakt.
Ik denk aan jullie.❤️
❤️❤️❤️
❤️❤️❤️
Lieve Millie, je hebt zo hard gewerkt om er te zijn voor je monstertje, om hem de beste start in het leven te geven. Je hebt hem een solide basis gegeven, en ons laten delen in zijn voorliefde voor eikels. Ik wens jullie veel héél voorzichtige knuffels.
Ik denk aan jou, je man, je monstertje.
Een zachte, stille groet aan jullie...
Lieve Millie,
Je bericht
komt wellicht
niet onverwacht,
Wel veel en veel te vroeg.
Zo ontzettend oneerlijk
wat jij allemaal droeg.
Hoe knap en wonderbaarlijk
om in al die angst en pijn
Nog zo’n kracht en inspiratie
voor allen hier te zijn.
Ik had nog meer geschreven, maar zowel in proza als in poëzie is het gewoon niet mogelijk om het allemaal goed uit te drukken en recht te doen aan hoe het echt is voor jou en man en Monster. Ik heb soms de angst om bij pogingen het in woorden te vatten, net het verkeerde te zeggen en daardoor jou of iemand anders een vervelend gevoel te kunnen geven, het tegenovergestelde van wat ik wil. Dus de rest stuur ik je als warme gevoelens en lichte gedachten die geen woorden nodig hebben. Wij zijn bij jou in spirit Millie, en jouw spirit blijft voor altijd bij ons!
Voor nu wens ik je nabijheid van je geliefden, oneindig veel liefde, oneindig weinig pijn en hopelijk op den duur een soort rust in dit alles. Wie weet tot ziens Millie, hier of ‘elders’! ❤️
Lieve Viafora-vriendin,
Moedige strijder,
Lieve, liefste Millie,
Niet meer: ik denk dikwijls aan je, het is geworden: je bent constant in mijn hoofd en hart.
Millie, in gedachten strijd ik met je mee.
Je hebt het zóóó goed en zóóó moedig gedaan.
Compleet in tranen bedank ik je om gedurende meer dan anderhalf jaar deel van mijn leven uit te maken.
letterkoekje
Ik krijg kippenvel bij elke reactie die hier met zoveel liefde en zorgvuldigheid geschreven is. Ik wilde dat ik zo mooi kon schrijven als sommigen.
Je bent steeds in mijn gedachten. Op de radio is nu het nummer 'In the stars'. Een prachtig nummer, met een hele mooie en toepasselijke zin erin:
I don't wanna say goodbye, 'cause this one is forever'.
En zo voelt het, we willen geen gedag zeggen hier, want er was je zoveel meer gegund. Maar nogmaals lieve Millie, ik hoop dat je geen pijn hebt en comfortabel bent. Je hebt alles gegeven, je bent dapper geweest en je verdiend een stoel in de hemel.
Liefs ❤️