Coronavirus Covid-19 Coronavirus Covid-19

Coronavirus Covid-19

Corona verdriet

Ik zat net wat foto’s te bekijken van najaar 2019 - net voor de pandemie begon - en ik merkte dat ik er verdrietig van werd. Voor het eerst. Normaal ben ik gewend aan de maatregelen en vind thuis zitten eigenlijk ook helemaal niet erg. Maar nu zag ik allemaal blije uitstapjes waarin we nog geen idee hadden wat er allemaal komen ging. En uit 2020 heb ik vrijwel helemaal geen foto’s. Ik werd er verdrietig van. Ben er nou wel helemaal klaar mee. Herkenbaar?

(besef dat we nog een winter door moeten buffelen)


Ja wel herkenbaar. Vooral omdat er voor mijn gevoel niet echt een plan is op dit moment. Vorig jaar dachten we nog dat wanneer een groot percentage gevaccineerd was er geen maatregelen meer nodig waren.

Maar ik ben aan de andere kant ook wel positief. Ik maak me minder zorgen om mijn ouders nu ze ingeënt zijn, en ook het thuiswerken gaat eigenlijk wel weer prima. Ik weet wat beter mijn valkuilen nu en heb wat hobbies opgepakt tijdens Corona die ik prima kan doen als er meer maatregelen gaan gelden.

Voor mij is het niet herkenbaar. Ik doe eigenlijk alles nog wat ik voor corona ook deed. Wel vind ik het verdrietig voor mijn kinderen om nu op te groeien, maar ze weten niet beter. Ze zijn 3 en en 0.

ik herken het ook niet. Vond de lockdown juist heerlijk. Geen sociale verplichtingen ed. 

Werk in de zorg waardoor ik niet thuis kan werken (werk wel bij clienten in huis   maar dat is toch anders)

Vakantie is 1x verzet. In december uiteindelijk toch gegaan. (Moeder overwinter in het buitenland) en ben daar naar toe gegaan. (Familiebezoek)

Ik vond het vooral waardeloos dat we niet op bezoek konden bij familie en onze voorjaars-klusvakantie in Frankrijk kon twee keer niet doorgaan. Maar voor die dingen vonden we oplossingen. Dan maar wandelen met opa en oma. En zodra het mocht, huurde ik een ruimte waar de hele familie elkaar wel veilig kon zien omdat het thuis nog niet kon. In september ben ik in mijn eentje naar Frankrijk gegaan voor achterstallige klussen. Voor het eerst sinds lang alleen. Was heerlijk en ga ik vaker doen. Gelukkig konden de zomervakanties met ons gezin wel gewoon door gaan. 

Voor mezelf maakt het eigenlijk niet zoveel uit. Het brengt op een bepaalde manier ook rust. En ik vind het fijn dat mijn man thuis werkt (ipv een uur hiervandaan, dus dat waren lange dagen). Ik heb vooral te doen met onze pubers die school misten, geen verjaardagen konden/kunnen vieren, hun rijlessen stopten, er ging vanalles waar ze zich op verheugden niet door. Dit weekend ook weer. Een van de kinderen heeft lang uitgekeken naar Comic Con. Veel geld en moeite in de cosplay gestoken. Gaat niet door. 

Ik herken het wel, Glamourlama. Het lijkt inmiddels een uitzichtloze situatie. Ik ben blij met de vaccinaties, maar het is niet genoeg gebleken. Nu we opnieuw afstevenen op code zwart ben ik zo klaar met corona, maar ook met het gebrek aan leiderschap, het gebrek aan visie en het gebrek aan strategie in Den Haag. Dat er mensen zijn die hun onvrede aangrijpen om in Rotterdam vernielingen aan te richten, maakt het er ook niet beter op. Ik begin te denken dat ik samenwoon met een te grote collectie incapabele landgenoten. In de bovenlaag omdat te veel mensen daar keer op keer bewijzen dat ze ongeschikt zijn voor hun werk en in de onderlaag omdat te veel mensen daar liever de fabeltjesfuik in lopen dan even hun gezonde verstand te gebruiken.

Ik vrees voor de korte termijn bovendien dat het ook dit jaar weer een kerst wordt met weinig genodigden en anderhalve meter afstand.

Ik ben gisteravond met een steen in mijn maag naar bed gegaan. De rellen in Rotterdam gaven me echt een rotgevoel. Heb nog naar Op1 gekeken met die Haagse vuurwerkhandelaar en kwam tot de conclusie dat sommige mensen gewoon de verstandelijke vermogens niet hebben om te begrijpen wat er gaande is. Gommers deed weer goed zijn best om uit te leggen dat het vaccin wèl werkt en je niét bang hoeft te zijn als je zwanger wilt worden, maar deze mensen halen hun info uit onbetrouwbare bronnen en het is vechten tegen de bierkaai (zie je wel, zoveel mensen ingeënt en toch in het ziekenhuis). "Ja maar de Deltavariant enz. enz." ... het wordt gewoon niet begrepen of aanvaard.
Om moedeloos van te worden.
Ik leef maar gewoon verder, ga veel naar buiten, geniet van mijn kleinkinderen (waar we gewoon op passen want ingeënt) en verder hoop ik dat de regering duidelijke stappen zet waar we iets mee opschieten. Ik lijd niet onder dichte restaurants e.d., amuseer me thuis wel.
Ik wens de ziekenhuizen veel sterkte de komende tijd.

Ik vind het nu ook uitzichtlozer dan vorig jaar. Ik was toen eigelijk best positief. Het is rot maar nog 1 winter tandjes op elkaar en dan komen de vaccins dacht ik toen.

Ik vind het dramatisch gewoon. Vooral nu ik even aan een gewoon leven heb geroken toen alle maatregelen los werden gelaten. Weer heerlijk ongedwongen zonder angst met onze ouders zitten, knuffelen. En nu alle seinen weer op rood staan is dat zorgeloze eraf dus is het weer afstand houden en vrezen dat je geen corona krijgt (vanwege angst kwetsbare ouderen in onze omgeving te besmetten). Dat maakt het nog moeilijker om vol te houden. 

alhambra schreef op 20-11-2021 om 08:03:

Ik vind het nu ook uitzichtlozer dan vorig jaar. Ik was toen eigelijk best positief. Het is rot maar nog 1 winter tandjes op elkaar en dan komen de vaccins dacht ik toen.

En dat was ook zo maar nu is er de Deltavariant die roet in het eten gooit. Als er geen vaccins waren was de ellende niet te overzien.

Herfstappeltaart schreef op 20-11-2021 om 08:09:

[..]

En dat was ook zo maar nu is er de Deltavariant die roet in het eten gooit. Als er geen vaccins waren was de ellende niet te overzien.

Klopt ook, herfstappeltaart. Helaas stevenen we evengoed af op code zwart, door de samenloop van omstandigheden en ondanks de vaccins, en net als jij word ik moedeloos van zoveel onnozele landgenoten die bijvoorbeeld liever luisteren naar Twitter dan naar een arts. Tot ze doodziek zijn. Dan eisen ze plots dat diezelfde arts zich voor hen inzet. De arrogantie alleen al is tenenkrommend.

Herfstappeltaart schreef op 20-11-2021 om 08:09:

[..]

En dat was ook zo maar nu is er de Deltavariant die roet in het eten gooit. Als er geen vaccins waren was de ellende niet te overzien.

Ja, klopt dus ik ben heel blij dat ze er zijn!

We zijn als gezin en als familie van nature risicomijdend dus we zijn gedurende de pandemie steeds strenger dan de regels. Op korte termijn is dat goed te doen maar de lange termijn begint het wel te wringen.

niet_rechts schreef op 20-11-2021 om 08:15:

[..]

Klopt ook, herfstappeltaart. Helaas stevenen we evengoed af op code zwart, door de samenloop van omstandigheden en ondanks de vaccins, en net als jij word ik moedeloos van zoveel onnozele landgenoten die bijvoorbeeld liever luisteren naar Twitter dan naar een arts. Tot ze doodziek zijn. Dan eisen ze plots dat diezelfde arts zich voor hen inzet. De arrogantie alleen al is tenenkrommend.

Inderdaad.

Ik ben die worst die ons steeds voor de neus gehouden wordt zo zat.  Even een lockdown, even deze maatregelen, nog even deze hobbel nemen en als iedereen gevaccineerd is dan kunnen we weer normaal doen.  Het licht aan het eind van de tunnel gaat steeds zwakker schijnen. 

Net onze vakantie in Noorwegen 2019, je rijdt en tunnel in in de stralende zon en als je er 6 km verder uitkomt dan is de mist potdicht. Na 20 in rijdt je de volgende tunnel in en als je daar uitkomt gloort er licht aan het einde maar zo stralend zonnig als voor de eerste tunnel wordt het niet meer.  Misschien wel nooit meer. 

Oudste is 18 geworden zonder feest waarbij opa in aanwezigheid van de hele familie de champagne plopte. Ze is inmiddels 19 en de champagne staat er nog.  Een diplomauitreiking zonder het spektakel dat haar school er normaal van maakte.

  Nu weer een decembermaand zonder de gebruikelijke festiviteiten met de familie.
Ik kan er wel om janken maar ik hou me groot. De jongvolwassene en de puber kunnen wel wat peptalk gebruiken. Besmettingen in de klas van jongste dus weer 2x in de week de stokkies in de neus. We doen maar of het normaal is.......

Zucht.

Wij hebben het de laatste tijd steeds vaker over emigreren. Ergens naar een klein dorpje in Spanje, Portugal of in de degelijke delen van Duitsland. Vervolgens verwerpen we dat weer omdat we hier dan veel moeten achter laten. Het vervelende is dat we gewoon niet weten hoe kwetsbaar man is na vaccinatie. Hij zit niet in de groep die in aanmerking kwam voor een extra prik, maar specialist kon ook niet vertellen of dat betekent dat de vaccins bij hem goed werken. Nu de besmettingen zo hard oplopen en de zorg piept en kraakt, hebben we besloten om onszelf weer af te schermen. We zijn geen uitgaanstypes, maar we missen toch wel veel op deze manier. En ik ben niet optimistisch over de toekomst. Niet alleen de immuniteit door de vaccins neemt af, ook die immuniteit na doorgemaakt ziekte. Krijgen we volgend najaar dan weer een herhaling van deze ellende?

Ik ben niet verdrietig over mijn eigen situatie heel veel dingen die ik fijn vind kan ik gewoon doen.
Ik krijg wel gevoelens van boosheid als ik lees over ongevaccineerde op de ic en in het ziekenhuis waardoor de operaties van andere patiënten  weer uitgesteld worden en verpleegkundige en artsen onder extreme druk moeten werken.
Ik begrijp met name oudere ongevaccineerde die in de risico groep vallen niet hoe kun je zo dom zijn.
In mijn directe omgeving is iedereen gevaccineerd ook de jongeren.
Ik word verdrietig als ik zie hoe het leven van jongeren wordt beperkt. Ik vind dat met name gevaccineerde jongeren meer vrijheid en meer mogelijkheden zouden moeten hebben. Vele hebben zich laten vaccineren met de gezondheid van andere in hun gedachten en ik denk dat het nu tijd is om met hun geestelijke gezondheid rekening te houden.

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.