Positieve ervaringen voorsprong/hoogbegaafdheid

Hier thuis alleen maar probleemloze gevallen.

Ik denk dat vooral de problemen op internet belanden. Hier ook twee voorlopers. Met wat aanpassingen op school, denk aan het overslaan van bepaalde lessen / opgaven ging het best goed. Inmiddels zitten ze allebei op de middelbare school (gymnasium) en daar gaat het prima. Ze zitten daar tussen gelijkgestemden. Toen één van mijn kinderen in de brugklas zat, was ze opgelucht dat ook eens niet de slimste was in de klas, zoals op de basisschool. In de praktijk laten ze nu vooral goede resultaten zien met wat inzet, maar ze werken zich absoluut niet over de kop. Daarnaast gaat het sociaal prima, zijn ze allebei sportief aangelegd en zitten ze goed in hun vel. 
TO, kijk het even aan, kijk hoe het met je kind gaat en geniet ervan. Ik moet in ieder geval vaak erg lachen om hun gevatte opmerkingen, maar ook hun haarscherpe analyses van het gedrag van anderen, vooral volwassenen. 

Goed om daar nu al bewust van te zijn ja.
Ik denk dat je een hoop voor blijft als je vroegtijdig een diagnose hebt, en de school er op uitzoekt.
Je zal inderdaad meer probleemgevallen lezen dan succesverhalen, want veelal mensen met problemen gaan het www op om te spuien, of afvies en ervaringen te vragen. 
En het gaat vaak mis als kinderen gewoon starten op school, uiteindelijk stranden, en er niet adequaat gehandeld wordt. Sommige scholen hebben domweg de kennis niet in huis, Sommige scholen profileren zich met groepsdoorbrekend werken, maar slaan met de uitvoering de plank mis. Maar er zijn ook zeker scholen die er goed mee omgaan, waardoor kinderen überhaupt niet vastlopen.  En dat moet je hebben. 
Met mijn kind liep het goed dankzij adequaat handelen van school. Maar dat was meer geluk dan wijsheid qua schoolkeuze. Met autistische broer konden ze weer helemaal niks. die is met een onnodig lange omweg alsnog goed terecht gekomen. 

Mijn beide hb kinderen hebben gewoon een leuke schooltijd gehad. Er was op de basisschool genoeg expertise in huis en ze kregen een passend progamma aangeboden met veel verbreding en leuke opdrachten. 
Middelbare school (gymnasium) ging ook goed ze hadden het makkelijk maar vonden het fijn dat ze daardoor veel tijd en energie overhielden voor hobby's. Soms klaagden ze wel eens over het te lage tempo maar dat is iets waar je in de rest van je leven ook last van kunt hebben en daar moet een hb-er ook mee leren omgaan.
Ik denk dat mensen met goede ervaringen er minder overschrijven omdat ze er niet veel mee bezig zijn. Ik ken genoeg hb-ers die een prettige schooltijd hebben gehad. Het is dus niet standaard kommer en kwel.

Hier ook alleen maar probleemloze gevallen. Zoon is daadwerkelijk onderzocht en als hoogbegaafd bestempeld. Dochter niet, dus misschien is die niet hb, maar ze liep wel voor. 

De dame die mijn zoon onderzocht (hij was toen 6) vond dat hij naar een speciale school voor hoogbegaafden moest, want dan zat hij "tussen ontwikkelingsgelijken". Nu zaten daar wat praktische problemen aan, en ik was ook om andere redenen niet meteen voor. Zoon had het naar zijn zin op school, lag goed in de groep, de school bood hem verrijkingsmateriaal. Ik vroeg zoon wat hij wilde, en hij was gedecideerd, hij wilde op zijn eigen vertrouwde school blijven. Prima, dat was dan dat. Hij heeft vervolgens groep 4 overgeslagen omdat de IB-er inschatte dat hij in die klas niks te doen zou hebben terwijl hij in groep 5 wel zijn ei kwijt zou kunnen in zaaksvakken als geschiedenis en aardrijkskunde. Aldus besloten, zoon naar groep 5. Hij is ook nog eens van oktober dus hij was 1-2 jaar jonger dan zijn klasgenoten. Nooit een probleem geweest, lag nog steeds goed in de groep. In no time liep hij ook in zijn nieuwe klas weer voor. 

Ging vervolgens naar het VWO. Daar zat hij dan tussen de ontwikkelingsgelijken. Ik heb hem na een tijdje gevraagd wat hij leuker vond, zijn vo-school of de basisschool. Nou, op het vo vielen er vaker lessen uit dus dat was wel fijn, maar verder was de basisschool "100 keer leuker". Tot zover het verhaal van de noodzaak van een klas met ontwikkelingsgelijken.

Hij heeft het VWO probleemloos doorlopen (je hoort altijd van die rampverhalen over kinderen die niet leren leren en daar dan later op vastlopen - bij hem niks van gebleken), is aansluitend gaan studeren. Tijdens de introductieweek moest hij nog 16 worden . Ook tijdens de studie gaat het als een speer. 

Kortom: het is gewoon altijd goed gegaan, hij heeft altijd vrienden gehad en nog steeds, en nooit problemen gehad door de hoogbegaafdheid. Of door het overslaan van een klas. 

Dochter is van maart en heeft groep 1-2 in anderhalf schooljaar gedaan ipv de gebruikelijke 2,5 dus die heeft ook min of meer een klas overgeslagen. Minder in het oog springende hoogvlieger dan haar broer maar liep ook altijd voor en gaat nu ook vrij probleemloos door het VWO. Ook altijd prima aansluiting gehad met klasgenoten, ook al zijn die ouder. 

Beide kinderen hebben trouwens deelgenomen aan de '''day a week school", dat is goed bevallen. Google er maar eens op en kijk zo nodig tzt of je school kan aansluiten. 

Ik zou er vooral niet vanuit gaan dat hoogbegaafdheid een probleem is of tot problemen moet leiden. Verder is verveling niet per se een uiting van hoogbegaafdheid, school is af en toe gewoon saai en vervelend, verrijkingsmateriaal of niet. Wat niet wegneemt dat als je kind daadwerkelijk een flinke voorsprong laat zien, ik wel in de gaten zou houden of de school daar op inspeelt. Daar zijn speciale materialen voor, waarbij de stof iets ingewikkelder/uitdagender is maar wel passend bij de leeftijd. 

Ik was altijd erg van de "if it ain't broke, don't fix it" - stroming. Als het kind het naar zijn zin had in de klas en nette resultaten liet zien vond ik het allemaal prima. Ik had niet de behoefte om 'eruit te halen wat erin zit' maar teken daar direct bij aan dat de school zelf al in de gaten had dat er meer nodig was dan het standaardaanbod. 

Kortom, het ging allemaal vlot en pijnloos. Maar ik heb ook geboft dat ik kinderen heb die gewoon vrij makkelijk zijn en best goed gedijen in een schoolse omgeving. 

Hier twee bovengemiddeld slimme kinderen. Oudste was qua iq op randje hb getest, maar maakte juist de fouten op makkelijkere opgaven. Zit in groep 5, krijgt ergotherapie voor prikkelverwerking en gaat lekker op school. Vaste vriendjes en ligt lekker in de groep.

Jongste zit in groep 3, deze loopt nog meer voor dan broer op die leeftijd maar kan ook wel wat handvatten mbt prikkelverwerking gebruiken. Hier wordt uitdaging ook al voor ingezet maar heeft het iets lastiger maar dat is ook wel doordat de samenstelling van de klas niet ideaal is voor hem (maar is maar 1 groep 3). Juf is top. 

Ik ben hb getest en vond school prima, ondanks een totaal gebrek aan expertise en extra programma's. Ik kon me lekker op mijn hobby's storten. Nooit ertegenaan gelopen dat ik niet heb leren leren of iets dergelijks. Leren was makkelijk, en bleef makkelijk en geen inspanning kosten tot mijn PhD aan toe.  

Er hoeven helemaal geen problemen te zijn. Soms is het gewoon chill. 

Sorry, niet direct wat je vraagt, hier geen jubelende ervaring. Ook niet al te slecht hoor. Kind zit op het randje, maar factoren die invloed hebben zijn eigen kenmerken, is zeer zelfkritisch, alles moet in 1 x perfect zijn en school belooft van alles en daar blijft het bij. Daarnaast wel blij met hobby’s en sociale kring.
hopelijk vind je dus een echt meewerkende school en maakt kind het zichzelf niet te moeilijk.

Renmuis schreef op 17-03-2026 om 18:10:

Ik ben hb getest en vond school prima, ondanks een totaal gebrek aan expertise en extra programma's. Ik kon me lekker op mijn hobby's storten. Nooit ertegenaan gelopen dat ik niet heb leren leren of iets dergelijks. Leren was makkelijk, en bleef makkelijk en geen inspanning kosten tot mijn PhD aan toe.

Zelfde hier.
Maar dan mijn kinderen.. Dat gaat een stuk minder lekker. 
Ik denk, puur op wat ik om me heen zie (bij mijn kinderen, hb vrienden en op een hb-school), dat je met een niet al te hoog iq, een beetje geluk met leerkrachten/omgeving en verder geen issues het best makkelijk kunt hebben. Zoals ik dus, destijds. Maar als je iq te hoog is zodat je echt ver afwijkt van de rest, en/of er andere dingen bij komen (ass, adhd, trauma, etc.) dan wordt de kans op problemen groter.