Wat heb je wel eens met samne geknepen billen toegestaan?
Naar aanleiding van de topic over naar de kroeg op je 16e.
Wat heb je wel eens toegestaan waarvan je dacht....oeee... dit is loslaten 2.0 spannend!!!
Best veel eigenlijk. Maar ik heb mijn broertje zien verongelukken, dus was ( ben ) nogal een overbezorgde moeder. Oudste met onze auto op vakantie naar Denemarken terwijl deze pas een paar maanden een rijbewijs had en nog nooit snelweg had gereden vond ik wel een dingetje.En jongste met een vriendin op vakantie, voor het eerst vliegen .
Maar bij mijn jongste galloperend in de bak bij de manege stond ik ook al met geknepen billen. De oplossing was weglopen en zorgen dat ik het niet zag ( en zij mij niet gestresst zag zijn). Ze heeft overigens meermaals zand gehapt toen, ik was dan ook snel bij haar. Peentjes gezweten die ene keer dat ze doodstil bleef liggen.
Dochter van 18 die een oud-klasgenoot ging bezoeken die op kamers zat in België, waar ze ook zou blijven slapen. Ik heb ook een heel veiligheidsprotocol voorgeschreven en gezegd dat ze bij enige twijfel een hotel moest zoeken. Zelfde kind, nu 21, gaat rondreizen door Thailand. Ze is zelfstandig reizend nooit verder geweest dan Rhodos, maar dit zal vast ook goed komen.
Mijn dochter was 4 en wilde elke ochtend naar de bakker op de erg Franse camping brood halen. Dat was een eind lopen met Winnie de Poeh in de buggy elke keer. Wel geoefend met baguette en croissant te zeggen.
zoon 6 durfde dat eigenlijk niet maar wilde toch een keer gaan, daarna zei hij dat zijn zusje wel weer mocht.
Dochter is nog steeds een zelfstandig onafhankelijk typ (ze is nu volwassen).
Ik ben een heel ontaarde moeder denk ik, want ik heb nooit samengeknepen billen gehad. Dat heeft namelijk totaal geen zin en ik ben de enige die er last van heeft 
.
Wel genoeg moeilijke momenten gehad. Toen zoon op zijn 16e overspannen uitviel op school ondanks al zijn en onze inzet, en hij het stempel ASS kreeg en naar speciaal onderwijs moest. Hij heeft het nog steeds niet gemakkelijk...
En toen dochter een jaar stage ging lopen in het buitenland en ze geen kamer kon vinden (ze zat er toen al; alleen 2 nachten hotel geregeld, want het bedrijf zou voor onderdak zorgen, maar dat bleek ingewikkelder dan was voorgespiegeld). Ik huilde aan mijn kant van de Skypeverbinding net zo hard als zij... Maar dat is goed gekomen en uiteindelijk heeft ze een fantastisch jaar gehad waarin ze enorm gegroeid is.
Toen mijn oudste 16 was wilde hij naar een metalfestival in België, in zijn eentje. Dat vond ik heel erg spannend. Hij had naast zijn eigen telefoon ook een basic gsm mee, die het hele festival niet opgeladen hoefde te worden, zodat hij sowieso altijd kon bellen als er iets was (vond hij overdreven, ik niet). Verder kenden we iemand die vrijwilliger was op het festival en die hadden we vooraf gevraagd of het goed was als wij haar zouden bellen als zoon hulp nodig had en dat was goed.
We hebben hem naar het dorp gebracht vanwaar de pendelbus ging en daar hebben we hem na het festival ook weer opgehaald.
Hij was een heel brave puber, ik maakte me niet echt zorgen over wat hij zou doen, maar meer over wat hem zou kunnen overkomen. Hij maakte zijn reputatie helemaal waar, had niet eens alcohol gekocht, terwijl dat daar wel mocht. Hij stuurde me ook regelmatig een berichtje, was ik ook weer even gerustgesteld.
Hij heeft het leuk gehad en het ergste dat hem is overkomen is dat hij zich niet voldoende had ingesmeerd en best wel verbrand was.