Verkeerde interpretatie score voorlopig advies
Hi allemaal,
Ik vroeg mij af wat jullie zouden doen. Vorige week zijn de adviesgesprekken geweest en mijn zoon heeft vmbo-tl/havo gekregen. Ze gaf aan dat ze tot dit advies zijn gekomen, omdat zijn begrijpend lezen-lijn wiebelig is. Ze weten dat hij dyslectisch is, maar er zit meer context achter. Groep 6 is namelijk nooit voorgelezen, vanaf groep 7 wel. Alleen had hij eind groep 7 de dag na de afname van de begrijpend lezen toets een spreekbeurt die hij moest houden. Blijkbaar waren ze van beide punten niet op de hoogte. Ze baalde er wel van dat ze dit niet wist, maar zeiden dat de doorstroomtoets alsnog kan uitwijzen dat hij hoger kan. Vind ik persoonlijk wel een ding, want het onderdeel taalverzorging zal de totaalscore natuurlijk naar beneden halen. Wat zouden jullie doen? Dit laten? En zeker als je deze cijfers ziet:
Rekenen: M6: I, E6: I, M7: I, E7: II, M8: I
Rekenen contextrijk: M6: I, E6: I, M7: I, E7: I, M8: I
Begrijpend lezen: M6: V, E6: IV, M7: II, E7: IV, M8: II
Rekenenisleuktaalook schreef op 30-01-2026 om 09:46:
[..]
Ze weten soms beter wat er gebeurd zou zijn dan ik hoor. Het zal je verbazen!
De types waarvan je denkt: Ze zullen toch niet stiekem een camera in de klas hebben geplaatst? Zoveel (onware) details weten ze te vertellen.
Bakblik schreef op 30-01-2026 om 07:51:
[..]
Dan heb jij wel en heel naïeve blik op de werkelijkheid in zo'n klas.
Een juf kan 70 x zeggen dat Pietje op zijn beurt moet wachten maar als Pietje tijdens dat "wachten" de tent afbreekt en daarbij Marietje met een boek op haar hoofd timmert dan moet de juf toch ingrijpen, ten koste van de aandacht voor de stille hardwerkende middenmoot. Tot 10 jaar geleden had ik nog kinderen op de basisschool en waren dit de verhalen die ik thuis hoorde van mijn kind.
Die klas op de isk waar ik dus 1 ochtend ben dat zijn pubers (12 tot 18) die daar soms als analfabeet binnenkomen en dus werk moeten doen op groep 3 niveau. Ze moeten ook de gedragsregels die horen bij een klaslokaal nog leren, het lijkt aardig op een groep 3 zeg maar met gewiebel, gefriemel en gezeur om aandacht. De leerkracht die net even aandacht geeft aan Veronica moet dat regelmatig onderbreken om de anderen aan het werk te krijgen.
Ik ben zeker niet naief, maar practice hier mee vanuit mijn eigen ervaring over het onderwijs van mijn eigen jeugd in vergelijking met die van mijn kind nu. Dat jij daar andere ervaringen mee hebt, wil niet zeggen dat mijn blik naief is, dat is gewoon een andere ervaring en ander geluid.
Ik sta niet voor de klas, maar ik heb een kind (nu brugklas). Dit soort verhalen speelden dus niet op de school van mijn kind. (Dan heb ik het over kinderen die elkaar slaan tijdens de les).
Ik snap ook dat kinderen dat moeten leren en dat dat tijd kost. Op de school van mijn dochter werd veel in groepjes gewerkt en kinderen wisten waar ze aan toe waren. Dat was wel Jenaplanschool, dus sowieso 3 leerjaren in 1 klas. De klas van mijn kind (25 kinderen, randstad) was zelfs kleiner dan mijn eigen klas (27 kinderen, provincie)
Toen ik zelf op de basisschool zat (jaren 80) was er geen aandacht voor wat je nu de plusklas kinderen zou noemen. In de bovenbouw kregen we 'klusjes', geen hulp bij het extra werk (als dat er al was), werd ik ingezet als 'leesmoeder' bij groep 3 als er tekort was etc. Dat is niet een situatie waarvan ik denk dat die terug moet komen. Vroeger was niet alles beter.
tsjor schreef op 30-01-2026 om 09:02:
Mij vallen een paar dingen op: ik denk dat er ook hardwerkende kinderen zijn die het wel snappen, maar nogmaals, vroeger moest je alles met de hand schrijven en de verschillen in dat tempo waren niet zo groot of vielen niet zo op denk ik.
Dan de behoefte aan de persoonlijke aandacht. die persoonlijke aandacht zat in het stempeltje in het schrift dat je terugkreeg als het werk nagekeken was. Als de juf in de klas aan jou persoonlijke aandacht ging besteden was er iets mis, dat probeerde je te vermijden.
Dan de gedachte dat aandacht voor het ene kind ten koste gaat van aandacht voor het andere kind. En ouders die dat dus bijhouden.
'Ook zullen kinderen van hoog opgeleide ouders andere verwachtingen meekrijgen dan die van de timmerman. En als het niet lukt zijn er middelen voor bijles.' Uit onderzoeken blijkt dat die hoge verwachtingen cruciaal zijn. En het geld om al die dingen te doen: uitstapjes, sporten, cultuur, bijlessen en testen. Verwachtingen zijn heel erg belangrijk.
Dat herken ik wel ja. En soms een klein tekstje erbij, zoals 'ga zo door' en 'netjes!'. Ik weet nog dat dit soort kleine attenties best motiverend waren. Als je een x aantal stempeltjes had kreeg je een sticker op je schriftje en ik was helemaal dol op een juf die wist van welke stickertjes ik hield.
Ironisch genoeg hebben leraren tegenwoordig heel weinig tijd om het gewone werk na te kijken, daar zijn de methodetoetsen voor in de plaats gekomen. Ik denk ook dat er een verschil zit in dat de juf/meester (die heel mooi kon schrijven) met de hand dingen in je schrift en rapport schreef, en dat tegenwoordig alles getypt is.
Wat verwachtingen betreft: ik heb destijds mijn kinderen van basisschool laten wisselen omdat er op de diverse school waar ze zaten teveel mensen werkten die heel lage verwachtingen hadden van hun schoolpopulatie. Daar lagen de plusmethodes te verstoffen in de kast, werden het schooltoneel en schooluitjes 'afgestemd op wat onze leerlingen aankunnen' en waren er lesmethodes die meer gericht waren op (taal)zwakkere populaties. Ongelooflijk maar waar, dat er binnen reguliere taal- en rekenmethodes en wereldoriëntatie onderscheid wordt gemaakt; afgezien van bijlessen kan het zomaar zijn dat kinderen op witte, elitaire basisscholen rekenen krijgen uit een andere lesmethode dan kinderen in een kansarme wijk.
Mugske schreef op 30-01-2026 om 10:56:
[..]
Ik ben zeker niet naief, maar practice hier mee vanuit mijn eigen ervaring over het onderwijs van mijn eigen jeugd in vergelijking met die van mijn kind nu. Dat jij daar andere ervaringen mee hebt, wil niet zeggen dat mijn blik naief is, dat is gewoon een andere ervaring en ander geluid.
Ik sta niet voor de klas, maar ik heb een kind (nu brugklas). Dit soort verhalen speelden dus niet op de school van mijn kind. (Dan heb ik het over kinderen die elkaar slaan tijdens de les).
Ik snap ook dat kinderen dat moeten leren en dat dat tijd kost. Op de school van mijn dochter werd veel in groepjes gewerkt en kinderen wisten waar ze aan toe waren. Dat was wel Jenaplanschool, dus sowieso 3 leerjaren in 1 klas. De klas van mijn kind (25 kinderen, randstad) was zelfs kleiner dan mijn eigen klas (27 kinderen, provincie)
Toen ik zelf op de basisschool zat (jaren 80) was er geen aandacht voor wat je nu de plusklas kinderen zou noemen. In de bovenbouw kregen we 'klusjes', geen hulp bij het extra werk (als dat er al was), werd ik ingezet als 'leesmoeder' bij groep 3 als er tekort was etc. Dat is niet een situatie waarvan ik denk dat die terug moet komen. Vroeger was niet alles beter.
Ik ben van dezelfde generatie en dat is wel herkenbaar inderdaad. Ik kan alleen niet zeggen dat het nu beter is, kinderen die voor zijn kunnen moeilijker werk te doen krijgen maar daar is geen instructie bij - want slimme kinderen hebben dat niet nodig ofzo? Dat is tenminste de ervaring die wij hadden met onze kinderen en vziw is daar nog niet veel aan veranderd in 5 - 10 jaar tijd.
Voor externe plusklassen moet je aan allerlei voorwaarden voldoen en wil je je kind op HB onderwijs krijgen moet je aardig diep in de buidel tasten (o.a. intelligentietesten en het onderwijs zelf vraagt vrij hoge ouderbijdragen) en bovendien: ook daar worden de meerbegaafde leerlingen bezig gehouden omdat het (tegenwoordig) niet wenselijk wordt geacht om kinderen al te ver voor te laten lopen op de reguliere lesstof, om te voorkomen dat een kind op zijn 9e of 10e in de brugklas zit. Dus zitten ze meer in de moestuin, hebben ze een cursusje Chinees of astronomie wat geen vervolg krijgt, of mogen ze een duur muziekinstrument lenen (zoals een cello of een klarinet) waarvan wordt verwacht dat ze het spelen op het ding zichzelf eigen maken.
troelahoep schreef op 30-01-2026 om 11:26:
[..]
Ik ben van dezelfde generatie en dat is wel herkenbaar inderdaad. Ik kan alleen niet zeggen dat het nu beter is, kinderen die voor zijn kunnen moeilijker werk te doen krijgen maar daar is geen instructie bij - want slimme kinderen hebben dat niet nodig ofzo? Dat is tenminste de ervaring die wij hadden met onze kinderen en vziw is daar nog niet veel aan veranderd in 5 - 10 jaar tijd.
Voor externe plusklassen moet je aan allerlei voorwaarden voldoen en wil je je kind op HB onderwijs krijgen moet je aardig diep in de buidel tasten (o.a. intelligentietesten en het onderwijs zelf vraagt vrij hoge ouderbijdragen) en bovendien: ook daar worden de meerbegaafde leerlingen bezig gehouden omdat het (tegenwoordig) niet wenselijk wordt geacht om kinderen al te ver voor te laten lopen op de reguliere lesstof, om te voorkomen dat een kind op zijn 9e of 10e in de brugklas zit. Dus zitten ze meer in de moestuin, hebben ze een cursusje Chinees of astronomie wat geen vervolg krijgt, of mogen ze een duur muziekinstrument lenen (zoals een cello of een klarinet) waarvan wordt verwacht dat ze het spelen op het ding zichzelf eigen maken.
Dit is waar wij ook tegenaan lopen met onze jongste. Juf komt er niet aan toe of heeft het gewoon niet door, dat er ook uitleg nodig is bij het pluswerk. Mijn dochter bedenkt zelf wat ze zou moeten kunnen doen bij werk waarvan ze de bedoeling niet snapt. Als ik dan thuis vraag wat ze gaan heeft bij de opdrachten volgt er een niet te volgen verhaal. Als ik uitleg wat de bedoeling was lukt het ineens wel. Die uitleg is er op school niet.
Onze oudste gaat mee met de middengroep en is gelukkig met de aandacht die ze krijgt. Heb ik gisteren nagevraagd 😉.
Ik krijg bij haar minder het gevoel van aanmodderen als bij de jongste.
Toen ik op de basisschool zat mocht je tekenen of lezen als je klaar was. Of extra spelling van een kaart uit een bepaalde bak. Was echt niet fijner denk ik. Kinderen die er heel hard voor moesten werken konden nooit tekenen (hadden dat misschien wel het meeste nodig). Kinderen zoals mijn broer verveelde zich enorm.
Mijn conclusie is eigenlijk dat ze er gewoon nog niet zijn. Ideaal gezien waren er denk ik voldoende leerkrachten en voor elke groep een onderwijsassistent zodat elk kind aandacht kan krijgen en je ook vragen kunt stellen als de juf aan een andere groep uitleg geeft. Dan moeten er eerst voldoende mensen zijn en veel meer geld naar onderwijs (of anders verdelen).
Op een grotere basisschool waar meerdere klassen per leerjaar zijn, klassen op niveau indelen zou niet goed vallen, neem ik aan.
Mijn kinderen zaten op een kleine basisschool, maar toen er een keer 6, 6/7 en 7/8 klassen o.i.d. moesten komen was er veel protest op de algemene ouderavond, want iedereen vond z'n kind bij voorbaat al achtergesteld qua aandacht. Terwijl het me nou juist handiger lijkt als je, als je al een klas moet splitsen, je de kinderen van hetzelfde niveau zoveel mogelijk bij elkaar houdt. (Geen idee hoe het uiteindelijk is gesplitst en gecombineerd; mijn kind zat toen in groep 4 of 5.)
Valeria schreef op 30-01-2026 om 13:09:
Op een grotere basisschool waar meerdere klassen per leerjaar zijn, klassen op niveau indelen zou niet goed vallen, neem ik aan.
Mijn kinderen zaten op een kleine basisschool, maar toen er een keer 6, 6/7 en 7/8 klassen o.i.d. moesten komen was er veel protest op de algemene ouderavond, want iedereen vond z'n kind bij voorbaat al achtergesteld qua aandacht. Terwijl het me nou juist handiger lijkt als je, als je al een klas moet splitsen, je de kinderen van hetzelfde niveau zoveel mogelijk bij elkaar houdt. (Geen idee hoe het uiteindelijk is gesplitst en gecombineerd; mijn kind zat toen in groep 4 of 5.)
Kinderen leren ook van elkaar en met elkaar. Als je klassen op niveau maakt kan een grote groep zich niet meer optrekken aan een ander.
Stel je bent de beste zwakke rekenaar in de groep. Doordat de hoogste groep weg is, denk je dat je niet meer beter hoeft.
Dochter heeft laatste jaar op een montessori school gezeten. Nou is dat al weer 7 jaar geleden, maar 3 groepen bij elkaar. Een klas van ongeveer 25 kinderen. En daar waren eens in de zoveel tijd een mee kijk uurtje. En alle kinderen hadden een weektaak met agenda vanaf bovenbouw. En de waren tijdstippen dat ieder voor zich zelf moest werken, dan was juf bezig met uitleg geven met kinderen van een stamgroep. Die kinderen zaten op dat moment aan een tafel in het midden van de klas waar de juf bij zat. De kinderen die het snel snapte en dat had juf prima in de gaten gingen verder aan hun eigen tafeltje en kinderen die iets meer uitleg nodig hadden, gingen verder met de juf. Ondertussen werkte de andere stamgroepen zelfstandig aan hun weektaak. En als juf geen instructie gaf was, er tijd om vragen te stellen. Met waar jij problemen meehad. De kinderen wisten precies wanneer ze mochten praten of zachtjes overleggen en wanneer niet. Ik moet zeggen dat dagprijs werkte.
Izza schreef op 29-01-2026 om 19:29:
[..]
Dat is natuurlijk niet zo gek. Intelligentie is nu eenmaal erfelijk. En om de universiteit te doen is (o.a) een behoorlijke Intelligentie nodig. Daarnaast krijgen kinderen van deze ouders vaker vanaf jonge leeftijd bepaalde zaken mee in de opvoeding die ze omhoog helpen. En kunnen ouders ondersteunen bij schoolwerk. Een basisschool kan het niet alleen he. Ouders spelen net zo goed een rol in het onderwijs. Helpen met plannen, overhoren en stimuleren bijvoorbeeld. Ook zullen kinderen van hoog opgeleide ouders andere verwachtingen meekrijgen dan die van de timmerman. En als het niet lukt zijn er middelen voor bijles.
Dat intelligentie erfelijk is is te zwart-wit. Je schrijft daarna ook zelf hoe ervaringen steunend zijn. Onderzoekers schatten vaak dat de genetica 40-60 procent is, rest omgeving en ervaringen,
