Dochter (7) wordt steeds afgewezen
Mijn dochter wil heel graag vriendinnen worden met een nieuw meisje in de klas, maar het is nogal duidelijk dat het meisje daar geen zin in heeft. Als mijn dochter vraagt of het meisje wil spelen zegt ze gelijk nee. Daarnaast loopt ze ook weg als ze mijn dochter op het schoolplein ziet. Mijn dochter wordt daar heel verdrietig van. De moeder van het meisje had ook al gezegd dat ze nogal eenkennig is. En ik heb ook tegen mijn dochter gezegd dat je niet met iedereen vriendinnen kan worden. Er zijn namelijk genoeg meisjes in de klas die wel dolgraag met mijn dochter willen spelen, maar ze heeft alleen maar oog voor haar. Ik hoor van mijn dochter zowat elke schooldag wel een verhaal dat het meisje weer niet met mijn dochter wilde spelen in de pauze/na school. Is er nog iets wat ik kan doen? Mijn dochter lijkt het maar niet op te geven. En ze wordt er alleen maar verdrietiger van. Ik snap niet echt dat ze zo geintreseerd is in iemand die nee blijft zeggen. Heeft iemand tips?
Ik zou haar toch echt aanraden met anderen te spelen.
Dit wordt zo ook heel vervelend voor het andere meisje.
Het probleem is niet zozeer dat iemand niet met haar wil spelen, maar dat ze zo blijft drammen.
Van de titel dacht ik dat helemaal niemand met haar wilde spelen, maar dat blijkt niet het geval.
Je kan het eventueel wat het helpen door te suggereren die of die eens uit te nodigen, zodat ze met anderen kan spelen.
Ik zou nog een stapje verder gaan en uitleggen dat dit niet mag, dat het lastigvallen is als je maar door blijft gaan terwijl duidelijk is dat de ander dat niet wil.
Zeven jaar lijkt me een goede leeftijd om dat te leren.
Ja ik sluit me daar bij aan, soms willen anderen niet en dat moet je respecteren. Je krijgt niet altijd je zin, en ook als dat je verdrietig maakt geeft dat je nog niet het recht de ander maar te blijven pushen.
Ze wordt feitelijk alleen afgewezen omdat ze niet stopt. Als ze stopt met proberen, is de afwijzing eenmalig.
Iemand "lastigvallen" en geen nee accepteren is niet zo netjes, dat zal ze moeten leren.
Het gedram verbieden? En het afkappen als ze er weer over klaagt?
Is er sprake van iets bijzonders dat ze de boodschap van dit kind niet begrijpt?
Is ze gewend om altijd haar zin te krijgen??
Wat zegt ze zelf als je haar vraagt waarom ze maar door gaat met vragen?
Zelf ook stoppen met bedenken of je hierin iets kunt betekenen en dochter proberen duidelijk te maken dat iedereen zelf mag weten met wie men wel/niet wil spelen/omgaan. Feitelijk laat zij die anderen, die wel met haar willen spelen, nu ook links liggen, omdat ze enkel op dat meisje gefixeerd is.
Ik weet niet waarom ze daarmee doorgaat. Ik denk omdat ze nieuw is en daarom interessant. Mijn dochter is op zich best populair. Ik denk dat dit de eerste keer is dat iemand expliciet niet met haar om wil gaan in haar klas. De afwijzing maakt haar verdrietig, maar wat ik niet snap is dat ze dan maar teruggaat voor meer.
FruitMoeder schreef op 06-02-2026 om 15:20:
Ik weet niet waarom ze daarmee doorgaat. Ik denk omdat ze nieuw is en daarom interessant. Mijn dochter is op zich best populair. Ik denk dat dit de eerste keer is dat iemand expliciet niet met haar om wil gaan in haar klas. De afwijzing maakt haar verdrietig, maar wat ik niet snap is dat ze dan maar teruggaat voor meer.
Jij hoeft het niet te snappen, zij moet accepteren dat een ander ook iets niet kan willen. Net zoals zij zelf ook wel eens iets niet wil (bv met die andere meisjes spelen) en zou zij het niet supervervelend vinden als die meisjes dan maar zouden blijven vragen en aandringen?
Ik hoop maar dat ze haar populariteit niet gaat inzetten om het meisje te (laten) straffen voor haar afwijzing.
Dat dat andere meisje nee zegt snap ik wel, je dochter maakt zo geen leuke indruk op haar.
Een mooi moment voor een les in grenzen accepteren.
Is zij het type wat geen 'nee' kan accepteren?
Ik heb zo'n volwassene in mijn omgeving, het woord nee kan hij niet horen, hij accepteert slecht grenzen en wordt een vervelende drammer. Hoort hij nee, dan doet ie het juist. Hij is vrij bazig en nee voelt blijkbaar als persoonlijke afwijzing.
Ik zou uitzoeken wat er precies onder dit gedrag zit. En grenzen stellen aan haar gedrag.
FruitMoeder schreef op 06-02-2026 om 15:20:
Ik weet niet waarom ze daarmee doorgaat. Ik denk omdat ze nieuw is en daarom interessant. Mijn dochter is op zich best populair. Ik denk dat dit de eerste keer is dat iemand expliciet niet met haar om wil gaan in haar klas. De afwijzing maakt haar verdrietig, maar wat ik niet snap is dat ze dan maar teruggaat voor meer.
Ik denk niet dat ze nog lang populair is als ze zo doorgaat. Als ze zo drammerig is; weet je zeker dat ze populair is of durven kinderen geen 'nee' tegen haar te zeggen?
Voor een gezellig onderonsje zijn er toch twee nodig en als een van de twee niet wil dan gaat het niet door.
Ik denk dat je dochter zich afgewezen voelt (kan om diverse redenen zijn) maar dit is een slechte manier om toch contact te maken. Ze kan laten merken dat ze haar aardig vindt maar dan is het het beste om dat wat voorzichtigjes te doen, door aan te bieden iets voor haar te doen of zo.
Ik denk dat ze het in het persoonlijke trekt, maar er zijn heel veel redenen om (nu) geen sociale contacten aan te willen gaan. Je kan maar een beperkt aantal contacten aangaan en de keus is kennelijk niet op haar gevallen. En misschien maakt haar dat onzeker of beledigd. Je kán dat zo zien maar je kan het leven ook makkelijker opvatten. 
Zoals eerder gezegd zou ik dit helemaal gaan uitzoeken. Zegt veel over haar manier van denken.
Als ze heel populair is heeft ze misschien tot nog toe nog weinig met afwijzing te maken gehad? Dat zou haar ongemak kunnen verklaren.
Hoef je niets mee hoor, behalve dan uitleggen dat nee=nee. Misschien juist een leerzame ervaring voor haar.
Kinderverdrietjes van de categorie 'waait wel over' wat mij betreft.