Urenlange koortsstuip baby 10 maanden
Graag hoor ik of andere ouders deze ervaring ook hebben gehad en mij tips kunnen geven.
Afgelopen weekend hebben wij de engste tijd van ons leven gehad. Onze baby van 10 maanden kreeg uit het niets een koortsstuip snachts, een uur ervoor was ze nog wakker en was er nog niks aan de hand behalve een beetje snotterig.
Ze was aan het trillen en schoppen en haar ogen rolde weg, ook maakte ze een eng geluid erbij en werd ze blauw rondom haar mondje.
Meteen 112 gebeld, toen het ambulancepersoneel binnen kwam hebben ze meteen geprobeerd haar eruit te krijgen met medicatie, maar niets hielp. Uiteindelijk een infuus aangelegd, medicatie toegediend en kwam ze er een beetje uit maar bleef buiten bewust zijn, dit duurde ongeveer 3 kwartier. Met gierende sirenes naar het ziekenhuis. In totaal heeft ons meisje zeker 3 uur nog in stuipen gezeten. Anders dan thuis, ze was rustig, haar armpje ging dan omhoog, hartslag steeg naar 190/200 en schoppen. En elke keer kreeg ze weer een shot medicijnen en zuurstof. Uiteindelijk in het infuus gekregen zodat ze de medicatie continue kreeg en naar AMC overgebracht waar ze op de IC moest liggen, hier heeft zij geen stuipen meer gehad. Engste uren van ons leven, we waren zo bang voor hersenbeschadiging of erger. Gelukkig kwam uit de CT scan dat dit niet het geval was. Nog een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en ze wordt weer langzaam aan de oude, natuurlijk wel heel vermoeid. Nu hebben we Diazepam in ampullen gekregen die we rectaal moeten toedienen als ze weer zo'n soort gelijke stuip krijgt. Ze weten niet zeker of het koortsstuippen waren of epilepsie maar omdat ze koorts had en positief getest is op Influenza virus vonden ze dat aannemelijker.
Ik vind de toekomst doodeng en durf haar nooit meer alleen te laten. Wie heeft met hun kindje soortgelijke stuipen meegemaakt? Hoe is het in het vervolg gegaan, waren het echt koorststuipen of toch epilepsie? Heb zoveel vragen en angsten..
Geen ervaring, maar wat een schrik! 
Ik ben bang dat die onzekerheid nog wel even blijft. Mocht het je toch bezig blijven houden, maak dan voor jezelf een afspraak bij de huisarts.
Geen ervaring, maar wat een schrik.
Wat een heftige ervaring! Ik herken de angst en de vragen. Alleen niet bij aanhoudende koortsstuipen. Ons kind heeft plots opkomende ademhalings problemen waarbij soms wel en soms niet medicatie aanslaat. Ik heb er zelf PTSS door opgelopen, gelukkig goed behandeld.
Inmiddels leven wij er twee jaar mee en hebben we totaal een keer of twaalf fases gehad waarin we meerdere aanvallen hadden.
Wat voor mij werkt na zo'n aanval:
- veel wandelen (dan verwerkt je lichaam spanning beter)
- slaap inhalen (moe lijkt alles nog veel erger)
- niet direct gaan werken (ik meld me altijd kort ziek)
- praat er over of schrijf je ervaringen op.
Laat je ook niets wijsmaken dat anderen gewoon door konden bij een koortsstuip. Want de meeste kinderen krijgen thuis medicatie en zijn er dan uit. Dat je van het ene naar het andere ziekenhuis vervoerd wordt de op de IC terecht komt, dat is niet wat mensen zich voorstellen bij een koortsstuip. En hoewel een koortsstuip zonder al deze toeters en bellen al heftig is, is dat kortdurende paniek. Terwijl de spanning bij jullie uren lang heeft aangehouden. Dat heeft echt een veel langere nasleep. Ga je te snel door dan heeft dat effect op de lange termijn.
Wel stuipen maar niet zo lang gelukkig. Het is inderdaad erg eng maar gelukkig meestal ongevaarlijk. Het is ook logisch dat je het spannend vindt. Bij ons was het eenmalig.
Halfzusje van mijn stiefdochter heeft het ook meermalen gehad en die is wel op epilepsie onderzocht na de tweede keer. Daar kwam gelukkig niks uit en na haar derde is ze er overheen gegroeid. Ze heeft wel inentingen tegen het RS-virus gehad.
Mijn zoon, nu 43 heeft dit vanaf zijn tweede jaar tot en met ruim vier en half jaar gehad.
Ik herken je angst, vreselijk om mee te maken.
We hadden ook altijd diazepam zetpillen in huis en een tube om in zijn mond te doen. Hij kwam ook nooit met de diazepam bij en het eindigde altijd in het ziekenhuis.
Hij had geen epilepsie, dat is na elke koortsstuip onderzocht.
Ik vond het een hele angstige tijd. We zagen het meestal net voor de stuip aankomen doordat hij ging staren en afwezig was.
Misschien stelt het je gerust om te horen dat het nu een kerngezonde man is.
Ik wens je veel sterkte