Ik ben 39...kan het nog?
Hallo Allemaal,
Ik ben Wissa en ik ben 39 jaar. Ik heb nog nooit een relatie gehad en ben nog maagd. Nooit anticonceptie geslikt, altijd keurig regelmatig gemenstrueerd, netjes een cyclus van 28 dagen, en 6 dagen ongesteld zonder echt krampen. Op 30 september 2025 tilde ik een zware bureaustoel op, en ik voelde gelijk bloedverlies, de volgende dag werd ik direct ongesteld, een week te vroeg. De menstruatie verliep gewoon zoals ik gewend ben, maar daarna liet de volgende menstruatie 5 weken op zich wachten, en tussendoor bleef ik een soort lekgevoel 5 weken houden zonder bloedverlies. Na 5 weken zag ik wat bloedverlies, de ene dag veel, de andere dag minder, dan weer veel, uiteindelijk duurde dit 16 dagen. Ik dacht dat dit kwam doordat er een tussenpoos van 5 weken was. Echter is het sindsdien nooit meer goedgekomen.
3 weken terug voelde ik me ineens heel zwak, trap oplopen ging niet meer, dus naar de huisarts, die liet bloedprikken. Ernstig ijzertekort, HB 4.0. Met spoed naar de afdeling gyneacoloog, ik kwam bij een verpleegkundige terecht, die probeerde eerst met speculum te kijken, dat ging natuurlijk niet, deed vreselijk veel pijn, toen keek ze met staaf, deed ook pijn, maar draagbaar. Ze concludeerde: Kijk daar is een poliep. Met die echo foto ging ze naar een gynaecoloog achter de schermen, en ze kwam later terug: Je krijgt een ijzerinfuus, en hysteroscopie om poliep te verwijderen. Poliep is 3.4 x 0.81 cm. Vrij groot dus.
IJzerinfuus is goed gegaan, maar vandaag had ik dus de hysteroscopie. Ik was doodsbang na alle negatieve verhalen op internet, maar de gynaecoloog was heel vriendelijk. Hij wou eerst alleen kijken met een heel dunne scoop, nauwelijks iets van gevoeld, en bij binnengaan baarmoedermond is het alleen vervelend, alsof je naar het toilet moet. Conclusie: Bloedverlies ziet hij, maar geen poliep, geen vleesboom, niks. Hij kan mij dus niet helpen, ondanks dat ik inmiddels al 18 dagen bloed. Hij geeft aan dat er mogelijk een verstoring is tussen baarmoeder en eierstokken. Mogelijk heb ik een tijdje of paar keer geen eisprong gehad, want hij ziet een eiblaasje (cyste) op eierstok.
Wat mij echter heel erg heeft verbaast...IK BEN 39....maar de gynaecoloog zegt dat ik nog kinderen kan krijgen, mijn eierstokvoorraad ofzo is nog niet uitgeput ? Ik houd van kinderen en heb altijd gedroomd van een gezin, maar als er geen partner komt en je wil het niet alleen doen, dan geef je het op, en de afgelopen jaren dacht ik dat een kindje voor mij niet meer mogelijk is. En hoogstwaarschijnlijk gaat dat ook niet gebeuren, want ik zie gewoon geen enkele manier waarop ik ooit een partner krijg. Als ik al iemand ontmoet, dan moet je leren kennen, dat zal ongetwijfeld paar jaar duren en dan is het maar de vraag of die persoon na paar maanden verder wil. Lijkt me dus vrij onmogelijk, voorraad is vandaag niet uitgeput, maar over 1 of 2 jaar mogelijk wel? Desondanks voelde ik een soort sprankje hoop. Ik had immers ook nooit gedacht dat er een ijzeren scoop in mijn lichaam gestopt zou worden, dus we kunnen de toekomst niet voorspellen. Stel dat ik toch iemand ontmoet...die misschien ook wil settelen?
Alleen ben ik in de war. Kinderen kan dus op dit moment, maar zonder eisprong is het wel moeilijker volgens gynaecoloog. En dat begrijp ik dan weer niet, want wat als ik nooit meer een eisprong krijg? Is kinderen dan toch uitgesloten?
Voor nu is het beleid:
-2 maanden lang 2 keer per dag Orgametril (10 mg in totaal), zodat het eeuwig durende bloedverlies stopt en ik wat rust krijg. 1 tablet Orgametril werkt helaas niet.
-Aankijken of cyclus normaal terugkomt, gynaecoloog verwacht van niet en adviseerde mij hormoon spiraal of anticonceptie met huisarts te bespreken.
En hier begrijp ik dus niets van. Je wordt toch onvruchtbaar van zo lang Orgametril slikken? En hoe kan mijn eisprong ooit terugkomen als ik anticonceptie ga slikken?
Ik weet echt niet wat ik van dit alles moet denken. Eigenlijk zou ik anticonceptie dus enkel gaan slikken zodat ik weer mijn cyclus zoals ik gewend terug krijg? Maar ik kan hoe dan ook zonder eisprong geen kinderen krijgen?
Ik begrijp er helemaal niks van....
masatu schreef op 31-03-2026 om 09:04:
Je hebt blijkbaar al een aantal jaar geleden geconcludeerd dat je - ondanks je kinderwens - niet alleenstaand moeder wilt worden, maar enkel met partner. Wellicht heb je ook nog opties overwogen om bijv. zeer gedreven op zoek te gaan naar een partner of eicellen in te vriezen, maar hiervoor lijk je ook niet te hebben gekozen.
Ik snap daarmee niet zo goed waarom je nu opeens wel de opties wilt verkennen / open houden nu een arts zegt dat je nog eitjes hebt. Ja, waarschijnlijk kan je nog zwanger worden al dan niet met wat moeite, maar wat is er nu veranderd t.o.v. 5 (?) jaar geleden toen je tot een andere beslissing bent gekomen?
Ja, ik begrijp het ook niet zo goed: je gaat met een medisch probleem naar de dokter en die wakkert uit het niets bij jou een kinderwens aan?
troelahoep schreef op 01-04-2026 om 13:51:
[..]
Ja, ik begrijp het ook niet zo goed: je gaat met een medisch probleem naar de dokter en die wakkert uit het niets bij jou een kinderwens aan?
Zelf heb ik het idee dat TO wel open stond voor kinderen maar dit uitgesloten had vanwege geen partner en de gedachte dat ze wellicht niet meer vruchtbaar was op deze leeftijd.
rutiel schreef op 01-04-2026 om 12:20:
[..]
Er zijn (helaas) genoeg gevallen waarbij het bij de eerste keer meteen al raak is. Die stap is echt niet zo 'immens' in mijn ogen.
Fysiek gezien zou het kunnen. Maar in de situatie van to is de stap van op je 39e nog maagd zijn en zelfs nog nooit een relatie hebben gehad immens groot. Er zitten zeer waarschijnlijk wel redenen achter die situatie. En waar haal je "opeens " een man vandaan waar je een relatie mee wilt EN die dan ook nog op zeer korte termijn een kind met jou wil krijgen? Bam worden kan maar dat zijn lange trajecten waar je ook goed over moet nadenken. De informele weg van een man uit de kroeg of van Tinder plukken kan ook. Maar is om allerlei andere redenen niet zo verstandig. Alleen het idee al om op zo'n leeftijd opeens seks te moeten hebben is wellicht al een enorm ding voor to. Genoeg vrouwen van 40+ die er al lang klaar mee zijn dan.
Izza schreef op 01-04-2026 om 14:53:
[..]
Fysiek gezien zou het kunnen. Maar in de situatie van to is de stap van op je 39e nog maagd zijn en zelfs nog nooit een relatie hebben gehad immens groot. Er zitten zeer waarschijnlijk wel redenen achter die situatie. En waar haal je "opeens " een man vandaan waar je een relatie mee wilt EN die dan ook nog op zeer korte termijn een kind met jou wil krijgen? Bam worden kan maar dat zijn lange trajecten waar je ook goed over moet nadenken. De informele weg van een man uit de kroeg of van Tinder plukken kan ook. Maar is om allerlei andere redenen niet zo verstandig. Alleen het idee al om op zo'n leeftijd opeens seks te moeten hebben is wellicht al een enorm ding voor to. Genoeg vrouwen van 40+ die er al lang klaar mee zijn dan.
Wat een rotopmerking. Dus omdat ik nooit de kroeg in ben gedoken en met de eerste de beste het bed heb gedeeld word ik nu gestraft? Omdat er gewoon nooit iemand op mijn pad is gekomen, mag ik niks meer? Eigenlijk is mijn leven dus voorbij, nu op mijn 39ste? Ik kan er volgens jou net zo goed een eind aan maken dus? Ik mag toch best hoop blijven houden? Waarom is een wonder onmogelijk? Hoezo zou ik morgen niet iemand kunnen tegenkomen in de trein ofzo? Ja, het is nooit gebeurt, maar het hoeft van mij ook niet 10 keer te gebeuren. 1 keer is genoeg. Liever dat het gelijk goed is, dan dat ik vandaag een gescheiden moeder zou zijn.
En nee, ik heb het ook nooit zo gewild. Ik ben geen carrierebeest. Als het aan mij lag was ik op mijn 24ste getrouwd en kwam het eerste kindje op mijn 26ste. Maar ik heb niks te willen. Het leven doet namelijk niet altijd wat we willen. Ik heb nooit een relatie gehad en kan moeilijk iemand ontvoeren en dwingen tot een relatie. Denk jij dat ik 30 maart een hysteroscopie wou doormaken? Als je me dat een jaar geleden had verteld dat dit zou gebeuren, had ik gelachen en gedacht, ja vast.
Ik zie gewoon wat er op mijn pad komt. Misschien inderdaad niets, dan is dat heel jammer, maar moest het zo zijn.
*En nee, meer erop uitgaan, datingsites, aan jezelf werken etc garandeert niets. Er zijn genoeg mensen die een bruisende uitgaansleven hebben, elke week naar schilder les of een wandelclub gaan en toch single blijven.
Maar hoezo heb je nu ineens hoop? Waarom denk je nu aan kinderen krijgen? Terwijl je eerder had bedacht dat dat voor jou niet weggelegd was? Wat is er nu veranderd?
Natuurlijk mag je altijd hoop blijven houden. Maar wees met deze leeftijd en ervaring ook realistisch. Er komt niet spontaan een man in je leven die ook nog eens partner materiaal is. Want nu zit je in de fase dat de mannen van 40+ echt een rugzak hebben. Dus veel die gescheiden zijn en al kinderen hebben. Of mannen waar toch "iets" mee is. Dat kan nog steeds je droomman zijn. Maar dan moet je waarschijnlijk wel consessies doen. Punt is ook dat je hoe ouder je zult worden steeds meer volledig gewend bent aan het leven als single. Ben je werkelijk in staat je aan te passen aan een partner of bijvoorbeeld samenwonen? Je wilt iemand waarbij het gelijk goed is. En dan ligt de lat ook hoog. Want anders was er in al die jaren wel iemand voorbij gekomen. Geen enkel probleem met hoge eisen. Maar wees ook eerlijk naar jezelf en kijk naar de redenen dat er geen enkele verkering is geweest. Laat staan een daadwerkelijke relatie, geen seksuele contacten, of iets dat in die richting komt. Als je geen relatie of gezinsleven met kind wilt doe gewoon je ding en laat het zo. Wil je dat wel dan is goed naar jezelf kijken misschien wel verstandig. Net zoals gericht gaan daten.
Izza schreef op 10-04-2026 om 14:15:
Natuurlijk mag je altijd hoop blijven houden. Maar wees met deze leeftijd en ervaring ook realistisch. Er komt niet spontaan een man in je leven die ook nog eens partner materiaal is. Want nu zit je in de fase dat de mannen van 40+ echt een rugzak hebben. Dus veel die gescheiden zijn en al kinderen hebben. Of mannen waar toch "iets" mee is. Dat kan nog steeds je droomman zijn. Maar dan moet je waarschijnlijk wel consessies doen. Punt is ook dat je hoe ouder je zult worden steeds meer volledig gewend bent aan het leven als single. Ben je werkelijk in staat je aan te passen aan een partner of bijvoorbeeld samenwonen? Je wilt iemand waarbij het gelijk goed is. En dan ligt de lat ook hoog. Want anders was er in al die jaren wel iemand voorbij gekomen. Geen enkel probleem met hoge eisen. Maar wees ook eerlijk naar jezelf en kijk naar de redenen dat er geen enkele verkering is geweest. Laat staan een daadwerkelijke relatie, geen seksuele contacten, of iets dat in die richting komt. Als je geen relatie of gezinsleven met kind wilt doe gewoon je ding en laat het zo. Wil je dat wel dan is goed naar jezelf kijken misschien wel verstandig. Net zoals gericht gaan daten.
Hier sluit ik me bij aan. En het vetgedrukte is essentieel denk ik. Was de behoefte er pakweg de afgelopen 15 jaar niet om een relatie te hebben/gezin te stichten, of heb je het al die tijd (evt. met tussenposen) wel geprobeerd maar is het nooit gelukt? En/of had je de hoop al opgegeven en heeft die dokter in het ziekenhuis met een opmerking over je eitjes de hoop weer aangewakkerd?
Voor alles is een juiste tijd en wanneer die tijd is aangebroken, is voor iedereen anders. Je kan je suf gaan daten, maar als het jouw tijd niet is dan wordt het allemaal niets. Terwijl als je op een ander moment gaat daten het zo pats boem meteen raak kan zijn. Dit geldt zowel voor een partner ontmoeten als voor het krijgen van een kind/zwanger worden. Sommige mensen komen hun partner tegen op jonge leeftijd, anderen weer later en sommige mensen nooit. Dat kan. Voor iedereen is er wel de juiste persoon, alleen niet iedereen ontmoet die op de leeftijd waarop dat gewenst is Maakt niet uit hoe je verder bent of hoe je eruit ziet, als er een match is tussen twee mensen en diegene hoort bij jou dan is die er. Het jammere voor TO is dat ze die man nog niet heeft ontmoet. Maar wat niet is, kan nog komen.
Ik denk voor jezelf dat je moet bepalen welke opties je nu wil. 1. Een man en daar een gezin mee stichten. Ik zou heel gericht gaan daten en erop uitgaan want op deze leeftijd is de kans kleiner dat hij komt aanwaaien. Wel rekening mee houden dat het ook kan zijn dat het niet lukt en proberen je toch zo happy mogelijk te voelen. 2. Een bam traject ingaan (als dat kan) 3. Niets doen, en hopen op het beste.
Sterkte TO. Hopelijk komt er snel geluk in de liefde voor jou.
Ik vind de juiste tijd altijd zo'n onzin. En ook heel vervelend tegen mensen die ongewild singe zijn. "Jouw tijd komt nog wel". Terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. En het volledig onduidelijk is wanneer de goede tijd dan komt, of die ooit komt en wat je daarvoor moet doen of laten. Zoals met alles in het leven moet je soms wat moeite doen om te bereiken wat je wilt. Natuurlijk zijn er mensen die hun droompartner spontaan tegenkomen in de supermarkt. Maar die kans is zeker op latere leeftijd niet groot. Mensen zijn grotendeels bezet met 40+ en als ze al single zijn weet je dat niet en kom je niet of minder in een omgeving waar je ze zomaar gaat ontmoeten. Ook is je eigen kring op die leeftijd redelijk vast. Daar komen niet zoveel nieuwe mensen meer bij. Dat is anders dan toen je jong was (verschillende klassen, scholen, bijbanen, werk of studentenleven, uitgaan etc).
Ik denk dat het een combinatie is van mindset (wie ben ik, wat wil ik, zelfkennis) en gericht daten (tijd en moeite erin stoppen, uit je comfort zone stappen, gericht nieuwe mensen ontmoeten).
Toen ik begin 30 was zat ik met de zelfde vragen en zorgen als TO. Ik had altijd gedroomd om kinderen te hebben. Een gezin van mezelf. Maar ik had geen relatie ondanks actief zoeken. Toen ik een keer tegen een collega zei dat ik daar best wel spanning en verdriet om kon voelen kreeg ik ook het antwoord; het komt vanzelf wel. Ik heb toen geantwoord: "dat weet ik, ik probeer zo veel mogelijk thuis te blijven voor als de ware vanzelf voor de deur staat, dan wil ik wel thuis zijn natuurlijk." Dat onnozele gezicht, haha.
(hij kwam overigens niet vanzelf en ook niet met inspanning. Iig niet op tijd voor mijn tikkende biologische klok 😉)
In mijn reactie zeg ik dat toch ook dat als TO dat nu wil dat ze er wat voor moet doen, aangezien de kans kleiner is dat het haar komt aanwaaien op deze leeftijd. Ik zou als ik haar was dan zeker datingsites, datingapps gaan gebruiken en erop uitgaan. En de juiste tijd vind ik wel relevant en is juist heel positief bedoeld. De ene periode doe je van alles en kom je die ene niet tegen en dan ineens in een andere periode ga je het doen en dan tref je het wel ineens. Ik heb dat zelf ook zo ervaren met veel dingen in het leven (in de liefde maar ook met veel andere dingen) en ik ken vele anderen die dat ook zo hebben meegemaakt (in de liefde). Behaalde resultaten uit het verleden vormen geen garantie voor de toekomst. Dat TO in het verleden heeft gezocht naar een partner zonder gewenst resultaat betekent niet dat dat nu weer zo zou zijn. Wie weet was haar droompartner eerder niet single of op reis ofzo en is dat nu anders. En uiteraard kan het ook zo zijn dat TO net bij de groep hoort die dat dit leven helemaal niet tegen komt of pas op echt latere leeftijd. Die mensen heb je ook en dan zal het wel zo moeten zijn. Maar of dat zo is kan nu niemand zeggen. Die onzekerheid is misschien nog wel het moeilijkste om mee te dealen voor TO.
Het kan altijd nog, mijn moeder kreeg mij toen ze geloof het of niet 61 was.
Carolienvbommel schreef op 18-04-2026 om 04:56:
Het kan altijd nog, mijn moeder kreeg mij toen ze geloof het of niet 61 was.
Dat je moeder het kon betekend niet dat dat voor de meeste vrouwen ook zo is.
Anoniemvoornu schreef op 18-04-2026 om 18:14:
[..]
Dat je moeder het kon betekend niet dat dat voor de meeste vrouwen ook zo is.
Niet op reageren, dit is/was posts verzamelen om een link te mogen plaatsen. Inmiddels volgens mij een ban.
TO, als je een partner wilt, kijk dan eens online bij Stichting Mens en Relatie. Die gaan serieus op zoek naar een voor jou geschikte partner. Je kunt vragen wat je kansen daar zijn op het vinden van een fijne partner, die ook een kinderwens heeft.
Je kunt eitjes in laten vriezen, zodat je tijd hebt om eerst iemand te leren kennen en een relatie mee op te bouwen.